Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

13 Μαΐου, 2019

Οι προκλήσεις για τη Ναυτιλία Μικρών Αποστάσεων


Το European Shortsea Network (ESN) και το Shortsea Promotion Center Greece (SPC GR), μέλος του ESN, το οποίο εκπροσωπείται στην Ελλάδα από την Ενωση Εφοπλιστών Ναυτιλίας Μικρών Αποστάσεων, διοργανώνουν στον Πειραιά τα Shortsea Shipping Days 2019, με θέμα Shortsea: Challenges Ahead-Οι μελλοντικές προκλήσεις
Το συνέδριο θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη, 13 Ιουνίου 2019, στο Ναυτικό Όμιλο Ελλάδας.
Το Shortsea Shipping Days είναι ένα καθιερωμένο συνέδριο, που διοργανώνεται σε ετήσια βάση, υπό την αιγίδα του European Shortsea Network (ESN), σε διαφορετική κάθε έτος χώρα, και στόχο έχει την ανάδειξη των προκλήσεων αλλά και των νέων ευκαιριών, που αντιμετωπίζει η Ναυτιλία Μικρών Αποστάσεων σε ευρωπακό επίπεδο.
Στόχος του συνεδρίου είναι η ανάδειξη της συνεργασίας των εθνικών Shortsea Promotion Centers και η δικτύωση τους με το σύνολο των φορέων της εφοδιαστικής αλυσίδας , καθώς και της σημασίας του shortsea στις συνδυασμένες μεταφορές, αλλά και στην ανάπτυξη της ευρωπαϊκής οικονομίας.
Το συνέδριο θα εστιάσει στις τελευταίες τάσεις και εξελίξεις της Ναυτιλίας Μικρών Αποστάσεων (Ν.Μ.Α.), σε νέους περιβαλλοντικούς κανονισμούς, χρηματοδοτικά εργαλεία, καινοτόμες τεχνολογικές εξελίξεις, εκπαίδευση, πολυτροπικές μεταφορές, καθώς και στις νέες μορφές ενέργειας τις οποίες η ναυτιλιακή κοινοτητα καλείται να ενσωματώσει.
Το συνέδριο θα τιμήσουν με την παρουσία τους ο Πρόεδρος του ESN, Costel Stanka, ο Policy Officer της DG Move Antoine Kedzierski, ομιλητές από Ευρωπαϊκά SPCs, , διακεκριμένα στελέχη νηογνωμόνων, καθηγητές Πανεπιστημίων, καθώς και εκπρόσωποι της ελληνικής και ευρωπαϊκής ναυτιλιακής βιομηχανίας.
Το Shortsea Shipping Days τελεί υπό την αιγίδα της ΕΕΝΜΑ, του Υπουργείου Ναυτιλίας, του Ναυτικού Επιμελητηρίου Ελλάδος και του ΣΕΕΝ.
Lead Sponsor του συνεδρίου είναι το Palau International Ship Registry.

Γιατί τα πλοία είναι γένους θηλυκού; Why ships are called as of female gender?


Παρότι τείνει να καταργηθεί, δεν είναι λίγες οι φορές που οι άνθρωποι της θάλασσας χρησιμοποιούν αντωνυμία θηλυκού γένους όταν αναφέρονται σε ένα πλοίο. Τους τίτλους τέλους, ωστόσο, σε αυτήν τη συνήθεια αποφάσισε πρώτο να βάλει το Ναυτικό Μουσείο της Σκωτίας ύστερα από βανδαλισμό που σημειώθηκε στους χώρους του. Ήταν η δεύτερη φορά φέτος που κάποιος επισκέπτης, εκφράζοντας προφανώς τη δυσαρέσκειά του, χάραξε με αιχμηρό αντικείμενο τη λέξη «she» πάνω σε πινακίδα που εξηγούσε την ιστορία ενός πλοίου-εκθέματος.
Πού έχει όμως τη ρίζα της αυτή η παράδοση;
Σύμφωνα με τη «γλωσσολογική» θεωρία, τόσο η ελληνική (ναῦς) όσο και η λατινική λέξη (navis) για το καράβι είναι γένους θηλυκού. Με το πέρασμα των χρόνων και ενώ σε πολλές γλώσσες το γένος άλλαξε, στους αγγλόφωνους λαούς έχει επικρατήσει η χρήση του «she» (αυτή), όταν γίνεται αναφορά σε πλοίο.
Φυσικά, μεταξύ των ναυτικών, υπάρχει η άποψη -την οποία αρκετοί αντιμετωπίζουν με χιουμοριστική διάθεση και άλλοι όχι- ότι, όπως ακριβώς συμβαίνει με μία γυναίκα, έτσι και ένα πλοίο «περιτριγυρίζεται» από πολλούς άνδρες, χρειάζεται πολλή μπογιά για να είναι εμφανίσιμο, η συντήρησή του είναι πολυέξοδη και χρειάζεται έναν έμπειρο άνδρα για να το καθοδηγεί.
Υπάρχει, ωστόσο, και μια πιο «ρομαντική» εξήγηση: σε έναν αυστηρά ανδροκρατούμενο χώρο εργασίας, ανέκαθεν οι πλοιοκτήτες επέλεγαν για το σκαρί τους γυναικείο όνομα (της μητέρας, της συζύγου, της θυγατέρας τους ή της αγαπημένης τους), εκφράζοντας έτσι εμπράκτως τον συναισθηματικό δεσμό τους με το συγκεκριμένο πρόσωπο.
Επίσης, πολύ διαδεδομένη ήδη από την αρχαιότητα ήταν η αφιέρωση του σκάφους σε μια γυναικεία θεότητα και αργότερα σε μία Αγία. Επρόκειτο για μια αφιέρωση η οποία «λειτουργούσε» ως παράκληση προστασίας από τους κινδύνους της θάλασσας. Εξίσου συχνή ήταν και η χρήση θηλυκών ονομάτων ιστορικής σημασίας (όπως π.χ. βασιλισσών). Υπάρχουν τέλος και οι αποκαλούμενες «πατριωτικές επιλογές» για την ονοματοδοσία των πλοίων, όπου επιλέγονταν ονομασίες κρατών συνοδευόμενες από τα επίθετα «ένδοξη», «μεγάλη», «κραταιά», «μητέρα» κ.ο.κ.
Πηγή: Ναυτικά Χρονικά

Καπτ. Αντώνης Λαοπόδης: Το ναυτικό επάγγελμα απαιτεί αγάπη και γερό στομάχι


Ο καπτ. Αντώνης Λαοπόδης, Πλοίαρχος της Carras (Hellas) S.A. μιλά στην Isalos.net, ενώ βρίσκεται εν πλω στο MV Aquapisces για το Πάσχα εν πλω, τις ιδιαιτερότητες του ναυτικού επαγγέλματος και τη νέα γενιά ναυτικών.
Πόσο δύσκολο είναι για έναν ναυτικό να περνά μακριά από την οικογένειά του και τους φίλους του το Πάσχα;
Η αλήθεια είναι πως είναι δύσκολο να λείπεις αυτές τις Άγιες Μέρες απο τους δικούς σου. Όλα τα συναισθήματα είναι πιο έντονα, αλλά με τον καιρό μαθαίνεις να το διαχειρίζεσαι.
Από τις πιο ιδιαίτερες στιγμές για έναν ναυτικό είναι το Πάσχα εν πλω. Θα μπορούσατε να μας περιγράψετε πως περνάτε αυτές οι Άγιες Μέρες πάνω στο πλοίο;
Αυτές τις μέρες και όταν δεν υπάρχει κάποια λειτουργική δραστηριότητα όπως φορτοεκφόρτωση κλπ, προσπαθούμε να φέρουμε το άρωμα της Ελλάδας μας μέσα στο πλοίο. Όλες εκείνες τις ευτυχισμένες οικογενειακές στιγμές: από το να μοσχοβολίσουν τα τσουρέκια και το τσούγκρισμα των αυγών, μέχρι την αναμονή για την Ανάσταση του Κυρίου. Όλα τα παραπάνω μας δημιουργούν αισθήματα ανυπομονησίας, νοσταλγίας και αγάπης, τα οποία με τη σειρά τους φέρνουν πιο κοντά το πλήρωμα.
Στιγμιότυπο από το Πάσχα εν πλω στο MV Aquapisces
Στιγμιότυπο από το Πάσχα εν πλω στο MV Aquapisces
Για ποιο λόγο επιλέξατε το ναυτικό επάγγελμα; Ποιοι ήταν οι λόγοι που σας ώθησαν να ακολουθήσετε μια καριέρα ως ναυτικός;
Από μικρός είχα όνειρο να καπετανεύσω. Δυο πράγματα είχα μάλιστα στο μυαλό μου από παιδί: είτε να γίνω καπετάνιος ή να ακολουθήσω μία πορεία στον τομέα της μετεωρολογίας. Τελικά, με κέρδισε η θάλασσα. Σημαντικό ρόλο σε αυτήν την απόφαση έπαιξε το γεγονός ότι ο πατέρας μου, ο οποίος είναι πρώην μηχανικός Ε.Ν., με πήγαινε από μικρό στον Πειραιά και χάζευα τα καράβια. Καταλαβαίνετε, λοιπόν, ότι δεν ήθελε και πολύ για να κολλήσω.
Η οικογένειά σας στήριξε την επιλογή σας;
Ο πατέρας μου, αν και μηχανικός στα καράβια, εγκατέλειψε το επάγγελμα για τη στεριά. Από μικρός του έλεγα ότι θέλω να ταξιδεύω και εκείνος μου απαντούσε: «Να μεγαλώσεις πρώτα και μετά το βλέπουμε». Σήμερα καταλαβαίνω πως προφανώς σκεφτόταν τις δυσκολίες του ναυτικού επαγγέλματος. Όταν, βέβαια, ήρθε η στιγμή να ακολουθήσω το επάγγελμα που πάντα ήθελα, μου ζήτησε απλά να προσέχω.
Γιατί επιλέξατε να γίνετε πλοίαρχος και όχι μηχανικός;
Από μικρός ήθελα να φτάσω στην ανώτατη βαθμίδα του ναυτικού επαγγέλματος. Ο καπετάνιος είναι καπετάνιος, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Τα γαλόνια δεν σε κάνουν καπετάνιο. Τα άγχη και οι αγωνίες που περνάς στο πλοίο θέλουν γερό στομάχι.
received_538658866660603
Ποιά προσόντα θεωρείτε ότι πρέπει να διαθέτει ένας νέος για να γίνει επιτυχημένος καπετάνιος;
Πάνω από όλα θεωρώ ότι πρέπει να του αρέσει το επάγγελμα που διάλεξε να ακολουθήσει. Να έχει ως στόχο να περάσει απ’ όλες τις βαθμίδες του επαγγέλματος, να είναι έτοιμος να διαχειριστεί όλες τις προκλήσεις που πιθανώς προκύψουν και να διαθέτει σίγουρα γερό στομάχι. Αλλά κυρίαρχο πιστεύω προσόν -αν μπορεί να χαρακτηριστεί έτσι- είναι η αγάπη. Αν δεν αγαπάς αυτό που κάνεις δεν πρόκειται να προχωρήσεις. Πρέπει να δίνεσαι στο επάγγελμα εκατό τοις εκατό. Συχνά περνούν αρκετές ημέρες έως ότου επικοινωνήσω με την οικογένεια μου ή μιλάω με τη γυναίκα μου και δεν παρακολουθώ ακριβώς τι μου λέει. Δεν είναι λίγες οι φορές που έρχεται μαζί μου στο πλοίο και δεν μπορώ να κοιμηθώ από την αγωνία, γιατί υπάρχουν πράγματα που έχω στο μυαλό μου.
Χρειάζεται αγάπη για το επάγγελμα ή τη θάλασσα;
Για το επάγγελμα. Τη θάλασσα την προτιμώ το καλοκαίρι για τις διακοπές μου. Οπότε είναι καθαρά η αγάπη για το επάγγελμα. Είναι ωραίο αίσθημα να διοικείς κάποιους ανθρώπους και να υπάρχει αποτέλεσμα στη δουλειά σου. Στο μόνο που νοιώθει κανείς εντελώς ανίσχυρος, παρά τα ηγετικά του ίσως προσόντα, είναι όταν έχει να αντιμετωπίσει τα καιρικά φαινόμενα. Αυτή είναι η μεγαλύτερη πρόκληση. Για όλα σχεδόν τα προβήματα θα βρεθούν λύσεις σε ένα καράβι. Με το μόνο που δε μπορείς να τα «βάλεις» είναι ο καιρός. Εκεί νοιώθεις πραγματικά μικρός.


Πώς καταλαβαίνει κανείς αν αγαπά το ναυτικό επάγγελμα;
Δεν είναι εύκολο να το καταλάβει κανείς από την αρχή. Πολλοί νέοι έρχονται στο πλοίο και δεν γνωρίζουν σχεδόν τίποτα. Συχνά, σε συζητήσεις μας, μου αναφέρουν ότι δεν ήξεραν πού έρχονταν. Αυτός που αγαπάει το ναυτικό επάγγελμα έρχεται στο πλοίο και έχει μία ιδέα του τι να περιμένει. Το έχει ψάξει μέσα του. Με δεδομένη την τεράστια δύναμη και διείσδυση σε όλα τα σπίτια του διαδικτύου, είναι αδιανόητο να μην αναρωτηθείς ή να μην ψάξεις για το πού πας. Θυμάμαι στο πρώτο μου ταξίδι, μόλις έφτασα στο RichardsBayστη Νότια Αφρική, μέσα στα τόσα πλοία αναγνώρισα αμέσως το δικό μου. Άρα όλα ξεκινούν από την αγάπη και την αφοσίωση που θα δώσεις. Δεν αρκεί να είσαι μόνο «καλό παιδί». Πρέπει να έχεις ψυχή. Έχω δει πολύ καλά παιδιά, που τους μιλάς και κοκκινίζουν και άλλα παιδιά που, ενώ δεν είναι ούτε τόσο ευγενικά, ούτε εύκολοι χαρακτήρες, προχωρούν επειδή αγαπούν αυτό που κάνουν.
Ποιά θα λέγατε ότι είναι η γοητεία του ναυτικού επαγγέλματος;
Θεωρώ πως με ό,τι καταπιαστείς και όποια επαγγελματική κατεύθυνση και αν ακολουθήσεις πρέπει αυτό που θα κάνεις να το κάνεις καλά. Αυτό δε συμβαίνει πάντα επειδή έχεις έμφυτο ταλέντο. Θέλει κόπο και πολλή προσπάθεια. Η γοητεία για εμένα είναι η ικανοποίηση ότι όλα είναι υπό έλεγχο και πάνε καλά. Παρά την πίεση λαμβάνεις ανταμοιβή. Επομένως, όταν αντιμετωπίζεις δύσκολες συνθήκες και καταφέρνεις να τις ξεπεράσεις, νοιώθεις μεγάλη ικανοποίηση.
Τί θα συμβουλεύατε έναν σπουδαστή ΑΕΝ; Ποιες είναι οι δυσκολίες και πώς πρέπει να προετοιμαστεί;
Επιλέγοντας κανείς αυτό το επάγγελμα αν δεν το αγαπάει αληθινά, δεν πρόκειται να προχωρήσει. Θα προχώρησει μέχρι εκεί που αντέχει, αλλά τα κενά του, αν δεν αγαπά το επάγγελμα, θα φανούν. Και θα φανούν γρήγορα. Τα τελευταία χρόνια βλέπω πολλά αρνητικά στους νέους του επαγγέλματος. Όταν μου αναφέρουν ότι ακολουθούν το επάγγελμα για οικονομικούς λόγους, τους απαντώ πως δεν έχουν ξεκινήσει σωστά. Δεν είναι οι οικονομικοί λόγοι που θα σε τραβήξουν στη θάλασσα. Είναι επειδή θέλεις να γίνεις καπετάνιος. Να γίνεις πρώτος.
Στους νέους  ναυτικούς που βιάζονται να σταδιοδρομήσουν στη στεριά τί θα λέγατε;
Δεν υπάρχει λόγος να βιάζονται. Αν δεν αποκτήσουν την εμπειρία της θάλασσας, δεν υπάρχει εξέλιξη στη στεριά. Αυτό θεωρώ πως είναι το πακέτο: οι ναυτικές γνώσεις που θα λάβεις και η θαλάσσια εμπειρία. Το πιο εύκολο είναι να κάθεσαι σε ένα γραφείο και να διαβάζεις. Το δύσκολο είναι το ταξίδι. Για αυτό παλεύουμε όλοι. Για το ζόρικο κομμάτι του ταξιδιού.
Ο καπτ. Αντώνη Λαοπόδης
Ο καπτ. Αντώνη Λαοπόδης
Ποιά Ακαδημία Εμπορικού Ναυτικού έχετε τελειώσει και ποιες εμπειρίες κρατάτε από τα χρόνια της φοίτησής σας;
Τελείωσα την ΑΕΝ Ασπροπύργου το 2004. Από την Ακαδημία έχω κρατήσει το μεράκι κάποιων καθηγητών. Σε θέματα γνώσεων δεν μπορώ να πω ότι όλοι οι καθηγητές έδωσαν τα κατάλληλα εργαλεία. Το επίπεδο σε γενικές γραμμές, όμως, είναι αρκετα ικανοποιητικό, στα χρόνια μου τουλάχιστον, αν και δε νομίζω πως έχουν αλλάξει ιδιαίτερα τα πράγματα. Ένας καθηγητής, ο οποίος ήταν αδιάφορος, θα συνεχίσει να είναι αδιάφορος. Θα προσπαθήσει να σου διδάξει αποκλειστικά αυτά τα δέκα πράγματα που πρέπει.
Εργάζεστε στην εταιρεία Carras Hellas S.A. από δόκιμος. Με ποιά κριτήρια επίλεξατε την εταιρεία και τί κρατά έναν αξιωματικό για τόσα χρόνια στην ίδια εταιρεία;
Για εμένα η σταθερότητα είναι στάση ζωής. Το να δουλεύεις για μία εταιρεία δεκαπέντε χρόνια δηλώνει μια σταθερότητα. Ωστόσο, δεν υπήρχε κάποιος συγκεκριμένος λόγος που την επέλεξα. Ήθελα να ασχοληθώ με τη ναυτιλία και να γίνω καπετάνιος σε φορτηγά. Έτυχε να έχω έναν γνωστό σε φορτηγό, ο οποίος εργαζόταν στην CarrasHellas, χωρίς όμως να ξέρω το σημαντικό παρελθόν της εταιρείας και του ιδρυτή της. Καταλυτικός παράγοντας για την παραμονή μου στην ίδια εταιρεία είναι φυσικά το ασφαλές περιβάλλον, οι οικονομικές απολαβές, η σταθερότητα στην πληρωμή μου, αλλά κυρίως το ενδιαφέρον των ανθρώπων της: τόσο κατά τη διάρκεια του ταξιδιού όσο και όταν είμαι ξέμπαρκος. Ενδιαφέρονται για την μετεξέλιξή μου και το πιο σημαντικό είναι ότι προσπαθούν να μειώσουν την απόσταση μεταξύ γραφείου και πλοίου στην επικοινωνία και όχι μόνο.
Αυτά τα 15 χρόνια που είστε στον χώρο, πόσο έχει αλλάξει η ζωή στο πλοίο και η δουλειά ενός ναυτικού;
Κατά πολύ. Αν συγκρίνω τον τρόπο λειτουργίας ενός πλοίου το 2007 με τη λειτουργεία του σήμερα υπάρχει τεράστια διαφορά. Ιδίως όσον αφόρα τα περιβαλλοντικά ζητήματα. Υπάρχουν συνεχώς νέοι περιβαλλοντικοί κανονισμοί.

Ένας ναυτικός ανοίγει την καρδιά του στη μητέρα του



Ένας ναυτικός ανοίγει την καρδιά του στη μητέρα του

Η σχέση μητέρας και παιδιού είναι μία ακατάλυτη σχέση αγάπης. Η μητέρα του ναυτικού ζει τις δικές της στιγμές χαράς και προσμονής αλλά και αγωνίας και μοναξιάς. Προσεύχεται για το παιδί της, καμαρώνει για την πρόοδο και την ανέλιξή του και αναμένει καρτερικά την αντάμωση.
Αλλά και για τον ναυτικό, η έλλειψη της μητέρας δε χωρά σε κείμενα και λέξεις, αν και κάποιες φορές μία «κατάθεση ψυχής» αρκεί για να περιγράψει μερικά μόνο από τα συναισθήματα του…

Σε σένα, που στήριξες την απόφασή μου.

Σε σένα, που δεν το ήθελες, αλλά αναγνώρισες την ανάγκη μου να κυνηγήσω το όνειρό μου.

Σε σένα, που με θαυμάζεις και με καμαρώνεις.

Σε σένα, που περιφανεύεσαι για την εξέλιξή μου.

Σε σένα, που κοιτάς τον χάρτη και με βρίσκεις σε μια μικρή μπλε κουκίδα στη μέση του Ειρηνικού.

Σε σένα, που κρατάς μια θέση αδειανή για μένα στο γιορτινό τραπέζι.

Σε σένα, που φροντίζεις τον πατέρα και τα αδέρφια μου.

Σε σένα, που κλαις κρυφά πάνω απ’ τη φωτογραφία μου με τη στολή.

Σε σένα, που μετράς τις ώρες και τα λεπτά μέχρι να με ξαναδείς μέσα από μια οθόνη.

Σε σένα, που κοιτάς το πρόσωπό μου για να δεις αν είμαι καλά, αλλά η εικόνα είναι θολή.

Σε σένα, που ζωγραφίζεις με το μυαλό σου εικόνες λιμανιών, ξημερώματα και σούρουπα με φόντο γαλάζιο.

Σε σένα, που έμαθες να περιμένεις.

Σε σένα, που μου λείπεις όσο σου λείπω κι εγώ…

Η Ναυτική Ακαδημία της Μασαχουσέτης τιμά τον W. Gallagher

.....τα ανοικτά νηολόγια γιορτάζουν  σε κάθε ευκαιρία, τα κλειστά τι κάνουν? Το Ελληνικό νηολόγιο / σημαία τι κάνουν? άλλα λόγια ν αγαπιόμαστε...



Η Ναυτική Ακαδημία της Μασαχουσέτης τιμά τον W. Gallagher
Κατά τον μήνα Απρίλιο, ο ναύαρχος Fran McDonald, απόφοιτος και νυν διοικητής της Massachusetts Maritime Academy απένειμε το μετάλλιο Captain Emery Rice στον κ. William R. Gallagher, πρόεδρο της International Registries, Inc. (The Marshall Islands registry).
Σημειώνεται πως το μετάλλιο απονέμεται από το 1995 εις μνήμην του πιο διάσημου απόφοιτου της Massachusetts Maritime Academy, Captain Emery Rice, ο οποίος το 1897 ως πλοίαρχος του US Mongolia κατάφερε την πρώτη βύθιση γερμανικού υποβρυχίου από ατμόπλοιο, κατά τη διάρκεια του 1ου Παγκοσμίου πολέμου.
Στην τελετή βράβευσης, η οποία έλαβε χώρα στο ξενοδοχείο Plaza Hotel στη Νέα Υόρκη, παρευρέθηκαν 6 προηγούμενοι βραβευθέντες με το μετάλλιο Emery Rice, στελέχη της διεθνούς ναυτιλιακής βιομηχανίας, καθώς και μέλη της ομάδας της International Registries Inc., συμπεριλαμβανομένου του εκπροσώπου και διευθυντή του γραφείου του νηολογίου των Marshall Islands στην Ελλάδα, κ. Θεόφιλου Ξενακούδη.
Σημειώνεται πως την τελετή παρακολούθησαν φοιτητές της Massachusetts Maritime Academy και μέλλοντες αξιωματικοί του Ε.Ν.
Τον κ. William R. Gallagher προλόγισε ο κ. Clay Maitland, Managing Partner της International Registries, Inc., ο οποίος ανέφερε θέλοντας να επισημάνει τη συνεισφορά του κ. Gallagher στην μεγέθυνση του νηολογίου των Νήσων Μάρσαλ πως «ο William R. Gallagher πολύ απλά δημιούργησε το νηολόγιο των Marshall Islands». Ο κ. Maitland επεσήμανε πως ο πρόεδρος της International Registries, Inc. κατάφερε να ξεπεράσει τις δυσκολίες και να φέρει το νηολόγιο των Νήσων Μάρσαλ στην κορυφή.
127_Maritime Person Of The Year_040119_DSC_5617_©2019 Derek Kouyoumjian[4]
Ο κ. Gallagher κατά την απονομή του μεταλλίου παρουσίασε ως παράγοντα επιτυχίας του νηολογίου τους ανθρώπους που εργάζονται για την International Registries Inc. ενώ ανέφερε χαρακτηριστικά πως «η επιτυχία για την οποία είμαι περισσότερο υπερήφανος είναι η διάσπαση του για 60 χρόνια αδιάσπαστου ολιγοπωλίου των ανοικτών νηολογίων της εποχής».