ΔΙΑΦΗΜΗΣΗ... ΠΑΓΚΑΛΟΥ ΣΤΗΝ ΓΕΙΤΟΝΑ

..μαύρα χάλια

Η πολιτική ιστορία του κ Πάγκαλου έχει σημαδευτεί από δυο μεγάλες προδοσίες που πέρασαν σαν μαύρες σελίδες στην νεώτερη ελληνική ιστορία. Η πρώτη ήταν η μεγάλη κρίση των Ιμίων με εκείνο το ανεπανάληπτο, «ο αέρας παράσυρε την ελληνική σημαία από την βραχονήσια Ίμια» και η δεύτερη, η υπόθεση του Κούρδου ηγέτη Αμπντουλάχ Οτσαλάν, το 1999, όταν ο εν λόγω κύριος είχε ουσιαστικά εξαπατήσει τον τότε αξιωματικό του ναυτικού, κ Ναξάκη, με αποτέλεσμα ο Κούρδος ηγέτης να έρθει στην Ελλάδα και να παγιδευτεί με τελική κατάληξη του στις τουρκικές φυλακές. Και για τις δυο αυτές υποθέσεις ακόμα η ιστορία δεν έχει πει τον τελικό της λόγο, αλλά έχουν στιγματίσει τον ευτραφή πρώην υπουργό Εξωτερικών, κ Πάγκαλο, τον γνωστό του «μαζί τα φάγομε».

Ο κ Πάγκαλος γίνεται πρωτοσέλιδο σε πολλές τουρκικές εφημερίδες. Εκεί ο «Παγκαλος πασάς», προς μεγάλη αγαλλίαση των Τούρκων, κάνει ουσιαστικά νεοοθωμανική προπαγάνδα κατηγορώντας το ελληνικό κράτος για… πογκρόμ κατά τη οθωμανικής κληρονομίας της Ελλάδας, παραλείποντας φυσικά να αναφέρει πως αυτή η οθωμανική κληρονομιά ήταν μια φρικτή οθωμανική κατοχή που σημαδεύτηκε με το αίμα χιλιάδων μαρτύρων της ελληνικής ιστορίας. Δημόσια διακήρυξε πως στην χώρα μας έχει γίνει μεγάλη καταστροφή της οθωμανικής κληρονομιάς. Ο κ Πάγκαλος ανέφερε για καταστροφές μουσουλμανικών τεμενών και για άλλα οθωμανικά μνημεία που λεηλατηθήκαν ουσιαστικά από το ελληνικό κράτος.

Αλλά εκείνο που προκαλεί εντύπωση είναι και η προπαγάνδα που κάνει ο κύριος «μαζί τα φάγομε», για τους μουσουλμάνους λαθρομετανάστες, ο μεγαλύτερος όγκος των οποίων ήρθε για πρώτη φορά στην χώρα μας τις εποχές της κυβέρνησης Σημίτη, όταν ήταν υπουργός ο ίδιος. Καλεί δε σύμφωνα με τους Τουρκους την ελληνική κυβέρνηση να ικανοποιήσει την επιθυμία του νεοοθωμανιστή κ Ερντογάν, να αναγείρει μουσουλμανικό τέμενος στην Αθήνα.

Δηλαδή με λίγα λόγια ζητά την άμεση εξυπηρέτηση των τουρκικών επιδιώξεων να αναλάβουν ηγετικό ρόλο στο 1 εκατομμύριο μουσουλμάνων που ζουν στην Ελλάδα και φυσικά για την οριστική αλλοίωση της σύνθεσης του ελληνικού πληθυσμού, που αν συνεχιστεί με τον ίδιο ρυθμό, σε λίγα χρόνια η χώρα από Ελλάδα θα ξαναγίνει…. Γιουνανιστάν και οι μιναρέδες θα ξαναγεμίζουν την ελληνική επικράτεια.

Έτσι ο κ. Πάγκαλος έγινε διάσημος στην Τουρκία όπου προβάλλετε σαν άξιος συνεχιστής της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Και ενώ ο κύριος «μαζί τα φάγαμε» ξαναγράφει ιστορία, εμείς άνεργοι και καταχρώμενοι γελάμε με τα χάλια μας.

Να μας ζήσει ο κάθε κ Πάγκαλος.

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
www.nikosxeiladakis.gr

8 (πραγματικές) μεταρρυθμίσεις για προσέλκυση νέων στο ναυτικό επάγγελμα. Τις θέλει κανείς;

Γενικά κέθε πρόταση που αποσκοπεί στην καλλιτέρευση της εργασίας και όχι μόνο, είναι  καλοδεχούμενη.
Θα έλεγα ότι υπάρχουν λύσεις γρήγορες , και εύκολες, αντί για τις αέναες αμπελοφιλοσοφίες με copy-paste, κάθε φορά που αλλάζει υπουργός, λες και έχει κάποια σχέση με το αντικείμενο η ακόμα και την δύναμη να κάνει κάτι.

1. Προβάλετε τα πρότυπα. Τέλεια ανυπαρξία προτύπων. Χρειάζεται επεξήγηση??

2. Ζητείστε την ναυτολόγηση άμεσα ,1-2 ναυτικών στα πλοία, η ζήτηση θα φέρει πολλούς νέους ενδιαφερόμενους στα γραφεία. Αποφύγετε το χρονοβόρο μπλαμπλα χωρίς αποτέλεσμα.
Τι δεν καταλαβαίνετε??

3. Καταργείστε τα πλαστικά λεκανάκια εκλογοπελατίας. ότι το πιο άχρηστο στην ναυτιλία ειδικότερα στην φορτηγό ναυτιλία.

4. Αφήστε το παραμύθι της μείωσης των μισθών στα κατώτερα πληρώματα. Ρωτήστε να μάθετε πόσα παίρνουν οι ναύτες στα φορτηγά στην Ελλάδα τις ώρες εργασίας και την ποιότητα ζωής.
Αντί τα βάζετε συγκριτικά μεγάθη, βάλτε τους όρους και τα νούμερα. Το ξεκίνημα είναι δύσκολο, μην το κάνετε δυσκολότερο.

Ε, και κάποια στιγμή ας βγει και κάποιος σχετικός με τα ναυτιλιακά δρώμενα, αντί για τον κάθε τυχάρπαστο πολιτικάντη προιστάμενο της ναυτιλίας.

Βασικό θέμα και η ασφάλιση, ξεκαθαρείστε το, βρέστε ξένους φορείς,  αφού εδώ το ξεφτιλίσατε  και το κατακλέψατε. Περι νατ ο λόγος, διότι αντίλογος δεν υπάρχει, μόνο ξεφτίλα...

Μια από τις τιμωρίες που δεν καταδέχεσαι να ασχοληθείς με την πολιτική είναι ότι καταλήγεις να σε κυβερνούν οι κατώτεροί σου.
Πλάτων, 427-347 π.Χ., Φιλόσοφος

...τον Μάιο δημοσιεύθηκε στο Pireas2day.gr , το παρακάτω κείμενο.

Στη τελευταία Γενική Συνέλευση της Πανελλήνιας Ένωσης Πλοιάρχων Ε.Ν (ΠΕΠΕΝ) εγκρίθηκε ψήφισμα, στο οποίο μεταξύ άλλων εκφραζόταν «βαθειά ανησυχία» για την «απροθυμία των νέων να ακολουθήσουν το ναυτικό επάγγελμα, με αποτέλεσμα να στερεύει επικίνδυνα η δεξαμενή του έμψυχου δυναμικού- κυρίως των Αξιωματικών- για την στελέχωση των πλοίων μας».

Κάτι τέτοιο εκφράζεται, όλο και πιο συχνά, το τελευταίο διάστημα, με διαφορετικά λόγια εκτός από τη ναυτεργασία και από τις άλλες δύο εμπλεκόμενες πλευρές: τον εφοπλισμό και το Υπουργείο Ναυτιλίας.

Ειδικά, τα τελευταία χρόνια, με την αύξηση της ανεργίας στη στεριά, ιδιαίτερα για τους νέους, η… προσφορά επαγγελματικής διεξόδου στη θάλασσα είναι ένα «πιασάρικο» θέμα.

Έτσι, οι εφοπλιστές (κάνοντας την ανάγκη… φιλοτιμία) δεν επαναφέρουν στη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ το αίτημά τους για ιδιωτική ναυτική εκπαίδευση (ίσως γιατί όσοι ενδιαφέρονταν για κάτι τέτοιο διαπιστώνουν πως δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία ή κάποιες ιδιωτικές σχολές κάλυψαν αυτή την ανάγκη), αλλά θέτουν- με κάθε ευκαιρία- το αίτημα για μείωση των μισθών στα κατώτερα πληρώματα.

Το Υπουργείο και γενικότερα οι κυβερνήσεις το θέτουν ως μια… ευκαιρία, που βοηθάει στη δημιουργία… success story ή ελπίδας. Και τα δύο καλά είναι στην περίοδο της κρίσης….

Σε ότι αφορά το εφοπλιστικό αίτημα αναφερθήκαμε εκτενώς σε προηγούμενο άρθρο, με τίτλο «Ας μιλήσουμε για τη Ναυτιλία στα... σοβαρά» (για να το διαβάσετε πατήστε εδώ).

Όμως, βρίσκουμε την αφορμή να επανέλθουμε- για όσους ενδιαφέρονται- σοβαρά στο ζήτημα της προσέλκυσης νέων στο ναυτικό επάγγελμα.

Τι πρέπει να γίνει; Ορισμένες βασικές ενέργειες είναι οι εξής:
1.    Ν’ αυξήσουν οι πλοιοκτήτες τους μισθούς των αξιωματικών (και των κατωτέρων πληρωμάτων) της ΕΕ (χωρίς καλούς μισθούς δεν ακολουθεί κανένας το ναυτικό επάγγελμα).
2.    Να μεριμνήσουν οι αρχές για την ορθή εφαρμογή του υπάρχοντος δικαίου για τις συνθήκες διαβίωσης και εργασίας και να εξετάσουν πως μπορούν να εφαρμοστούν κατά τον καλύτερο τρόπο σε εθνική κλίμακα οι επιλογές χρηματοδότησης της απασχόλησης των κοινοτικών ναυτικών.
3.    Διασφάλιση των θέσεων εργασίας των ευρωπαίων ναυτικών, που εργάζονται σε πλοία επιβατικών γραμμών. Αυτό μπορεί ναγίνει μέσα από ένα διάλογο,  που θα καταλήξει σε αυτή την κατηγορία πλοίων στην εξίσωση των όρων εργασίας των μη ευρωπαίων ναυτικών με αυτούς των ευρωπαίων. (γιατί ειδικά στα επιβατηγά; διότι μόνο σε αυτά τα πλοία εφαρμόζεται η νομοθεσία του κράτους υποδοχής και όχι του κράτους σημαίας σε ότι αφορά την επάνδρωση)
4.    Να διοργανωθούν συντονισμένες εκστρατείες πληροφόρησης για να βελτιωθεί η εικόνα του ναυτιλιακού κλάδου και να δοθούν στους νέους τα δεδομένα σχετικά με τις ευκαιρίες και τις δεσμεύσεις μιας ναυτικής σταδιοδρομίας.
5.    Να γίνουν αναγκαίες ρυθμίσεις και παρεμβάσεις για την βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης και εργασίας στα πλοία.
6.    Να διατηρηθεί το υψηλής ποιότητας συστήματα ναυτικής εκπαίδευσης αλλά ταυτόχρονα να γίνει προσπάθεια εξασφάλισης επαρκούς αριθμού θέσεων στα πλοία για την εκπαίδευση δοκίμων.
7.    Να ερευνηθούν όλες οι δυνατότητες χρηματοδότησης της ναυτικής εκπαίδευσης από κοινοτικά προγράμματα.
8.    Να κατατεθούν προτάσεις για ερευνητικά προγράμματα, που θα συμβάλλουν στην αντιμετώπιση της πτώσης του αριθμού ναυτικών της ΕΕ και τα οποία μπορούν να χρηματοδοτηθούν.

Α, και για να μην κατηγορηθούμε για «κλοπή πνευματικής ιδιοκτησίας». Οι παραπάνω ενέργειες δεν αποτελούν δικές μας σκέψεις. Προέρχονται από επίσημη Ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης (αριθμός COM (2001) 188 τελικό), η οποία προφανώς έχει «ξεχαστεί» απ’ όλους, ναυτεργασία (για διαφορετικούς λόγους το κάθε σωματείο), εφοπλισμό και υπουργείο….

Μήπως ήρθε η ώρα να την ανασύρει ο υπουργός Ναυτιλίας και να την παραδώσει στους «θεσμούς», δικό τους έργο είναι άλλωστε, και να ζητήσει να κριθούμε στη ναυτιλία απ’ αυτές τις μεταρρυθμίσεις;
Διότι αυτές είναι πραγματικές μεταρρυθμίσεις. Δεν είναι;

ΥΔΡΟΦΟΡΑ ΚΑΤΑ ΨΑΡΟΒΑΡΚΑΣ

...πόσο λυπάμαι για τέτοια αφελή δυστυχήματα και για τις ζωές που χάνονται άδικα βεβαίως.

Για το πόσο αφελή είναι αυτά τα δυστυχήματα, φαίνεται από την περιγραφή των γεγονότων και μη. Γίνονται ακόμα πιο αφελή και ανωφαιλή, όταν καπεταναίοι συνεπαρμένοι από την κάμερα, αμολάνε αρλούμπες, και καμμιά φορά θυμούνται να πουν ότι έτσι τους είπαν, λες και αυτοί δεν έχουν κρίση της βλακείας..
Το πρόβλημα με τους ψαράδες που ψαρεύουν όπου νάναι είναι ένα θέμα μεγάλο. Οι μηχανότρατες τραβάνε κροσσάροντας το διαχωρισμό κυκλοφορίας, τα γριγρι ανάβουν τις λάμπες και κλείνουν είσοδο και έξοδο, χωρίς να τους ενοχλεί κανείς, οι βάρκες κλείνουν τον δίαυλο για την Ελευσίνα, και όλα καλά, μέχρι να γίνει το κακό.
Συνιθίζουμε να λέμε... αυτό να είναι το τελευταίο κακό, αλλά συνήθως όχι πολύ μακρυά μέχρι να συμβεί το επόμενο κακό.

Εκεί που διαβάζεις σαν χαμένος, σού 'ρχονται ξαφνικά τα γέλια, ακούγοντας τον δημοσιοκάφρο, να λέει ότι ο καπετάνιος τους φώναζε, αλλά αυτοί δεν άκουγαν διότι λέει είχαν πλάτη προς την γέφυρα τους .... μάζευαν λέει τα δίχτυα τους, ε και ποιο γρίφο ήθελε να λύσει ο καπετάνιος της υδροφόρας??
και το καλλίτερο χτύπησαν στην πρύμη και διαλύθηκε το καικάκι, ούτε σπιρτόκουτο να ήταν.

Ύστερα από χρόνια στο κουρμπέτι, σού 'ρχεται εύκολο να κρίνεις, αλλά μην πέφτετε σε αυτή την λούμπα.  Θα γελιοποιειθείτε σίγουρα και βάναυσα.

Θα έχετε τον χρόνο να κριτικάρετε αφού πρώτα βγουν τα στοιχεία, έστω και αν είναι της κοροιδίας.

2 αδέλφια, στην μάχη για την επιβίωση, έχασαν αδικα την ζωή τους 

Γιατί η γέφυρα της Φρανκφούρτης έχει επιγραφή γραμμένη στα αρχαία ελληνικά;

Η λευκή επιγραφή γράφει με κεφαλαία κατακόκκινα γράμματα «ΠΛΕΩΝ ΕΠΙ ΟΙΝΟΠΑ ΠΟΝΤΟΝ ΕΠ ΑΛΛΟΘΡΟΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ», δηλαδή, σε νεοελληνική μετάφραση, «πλέοντας στο μπλαβό πέλαγος πηγαίνοντας σε αλλόγλωσσους ανθρώπους».

Η συγκεκριμένη φράση προέρχεται από την ραψωδία α’ της Οδύσσειας του Ομήρου (στ. 183), όταν η θεά Αθηνά κατεβαίνει στην Ιθάκη με την μορφή του Μέντη για να παρακινήσει τον Τηλέμαχο να αναζητήσει τον πατέρα του, Οδυσσέα.

«Μέντης Ἀγχιάλοιο δαΐφρονος εὔχομαι εἶναι υἱός, ἀτὰρ Ταφίοισι φιληρέτμοισιν ἀνάσσω. νῦν δ᾽ ὧδε ξὺν νηὶ κατήλυθον ἠδ᾽ ἑτάροισιν πλέων ἐπὶ οἴνοπα πόντον ἐπ᾽ ἀλλοθρόους ἀνθρώπους»

Ο λόγος που εκτιμάται ότι επιλέχθηκε ο συγκεκριμένος στίχος είναι επειδή η Φρανκφούρτη είναι πολυπολιτισμική και η πλειοψηφία των κατοίκων της δεν έχει την γερμανική ως μητρική της γλώσσα. Η σιδερένια γέφυρα ενώνει την πόλη, περνώντας πάνω από τα σκοτεινά νερά του ποταμού Μάιν.

Η ιστορία διδάσκει αν θες να διδαχθείς.»...

Τετάρτη, 5 Ιουλίου 2017

Η ιστορία διδάσκει αν θες να διδαχθείς.»... Οι ΗΠΑ πρότειναν το 1964 ένωση Ελλάδας Κύπρου, δείτε ποιος πρωθυπουργός την αρνήθηκε

Διαβάστε το προφητικό λόγο του καθώς αποχαιρετούσε τον Έλληνα Πρωθυπουργό. Απίστευτα πράγματα!

Ακολουθεί το άρθρο:

«Την πρόταση την οποία υποστηρίζει έντονα ο Αμερικανός Πρόεδρος, επεξεργάστηκε ειδικός σύμβουλός του, πρώην Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών. Το βασικό σχέδιο είναι η πλήρης ένωση της Ελλάδας με την Κύπρο με μόνη παραχώρηση στην Τουρκία μιας βάσης στο ανατολικό άκρο της Κύπρου, στη χερσόνησο της Καρπασίας.

Η περιοχή θα εξακολουθήσει να είναι έδαφος της κοινής πλέον Ελληνοκυπριακής Δημοκρατίας, αλλά θα ενοικιαστεί για 50 χρόνια στους Τούρκους, ώστε να εξασφαλιστεί ότι η Κύπρος δεν θα χρησιμοποιηθεί ως βάση για επίθεση εναντίον τους.

Το σχέδιο περιλαμβάνει απόδοση στους Έλληνες της Κωνσταντινούπολης των περιουσιών τους που είναι δεσμευμένες μετά τα γεγονότα του 1955, επαναπατρισμό όσων θέλουν να επιστρέψουν, αποζημιώσεις σε όσους δεν θελήσουν και επαναφορά του ειδικού καθεστώτος των νήσων Ίμβρου και Τενέδου.

Για να διασφαλισθούν τα δικαιώματα της τουρκοκυπριακής μειονότητας η Κύπρος χωρίζεται σε 7 επαρχίες και δύο από αυτές, εκ περιτροπής, θα διοικούν Τουρκοκύπριοι, διορισμένοι από την Ελληνική Κυβέρνηση.

Η πρόταση υποβλήθηκε στον Έλληνα Πρωθυπουργό από τον Αμερικανό Πρόεδρο καθώς οι ΗΠΑ πιστεύουν ότι η συμμετοχή της Κύπρου στο ΝΑΤΟ μέσω της ένωσής της με την Ελλάδα είναι παράγοντας σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η παραπάνω είδηση είναι πέρα για πέρα αληθινή. Όμως λείπουν τα ονόματα και οι χρονολογίες. Διατυπώθηκε το 1964 από τον Αμερικανό πρώην ΥΠΕΞ Ντην Άτσεσον, στον τότε πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου και είχε την σθεναρή υποστήριξη του Αμερικανού προέδρου Λίντον Τζόνσον.

Γιατί την αναφέρω; ... Πρώτον, για να αισθανθούμε πόσο διαφορετικός είναι ο ιστορικός χρόνος από τον προσωπικό. Αυτές τις μέρες συμπληρώνονται 50 χρόνια από το σχέδιο Άτσεσον και φυσικά, θα έληγε η περίοδος ενοικίασης της βάσης της Καρπασίας, η οποία θα ξαναγινόταν ελληνικό έδαφος.

Αν την είχαμε δεχθεί δεν θα είχε γίνει το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου, δεν θα είχε γίνει η τουρκική εισβολή και η ιστορία του Ελληνισμού θα ήταν γραμμένη διαφορετικά.

Δεύτερον, για να διαπιστώσουμε ότι η ελληνική εξωτερική πολιτική είναι μια αλυσίδα χαμένων ευκαιριών. Κάθε φορά, για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης και ικανοποίησης ενός ανόητου εθνικιστικού λαϊκισμού, ζητάμε πάντα περισσότερα από αυτά που μπορούμε να αποκτήσουμε.

Η πρόταση Άτσεσον απορρίφθηκε και από τον Μακάριο και από τον Παπανδρέου ως πρόταση μειοδοσίας γιατί στόχος ήταν η πλήρης ένωση και η παραχώρηση της βάσης της Καρπασίας τον αμαύρωνε!

Τρίτον, για να δούμε πώς ένα μικρό κράτος μπορεί να πετύχει μεγάλους στόχους αν έχει υπεύθυνη ηγεσία με αίσθηση του timing. Τότε η Σοβιετική Ένωση προσέγγιζε την Κύπρο. Ο Μακάριος (του οποίου τον τυχοδιωκτικό ρόλο κάποια στιγμή η ιστορία θα επαναξιολογήσει) ενέδιδε στο φλερτ.

Οι ΗΠΑ φυσικά ανησυχούσαν. Είμαστε λίγο μετά την κρίση των πυραύλων της Κούβας και δεν ήθελαν μια νέα Κούβα στην Ανατολική Μεσόγειο. Θα έπαιζαν ανοιχτά το χαρτί της Τουρκίας, διότι την θεωρούσαν πιο σημαντική στρατηγικά από την Ελλάδα αλλά ο Τζόνσον ετοιμαζόταν για εκλογές και δεν ήθελε να χάσει τις ψήφους της ελληνικής ομογένειας.

Το πόση πρεμούρα είχε να κλείσει το θέμα αποδεικνύεται από το ότι έστειλε δύο φορές με απόσταση μιας μέρας το προεδρικό αεροσκάφος στην Τουρκία και στην Ελλάδα για να μεταφέρει στην Ουάσιγκτον τον Τούρκο Πρωθυπουργό Ισμέτ Ινονού και τον Γ. Παπανδρέου, με τις ακολουθίες τους, ώστε να συναντηθούν και να συζητήσουν επ’ ευθείας τις λεπτομέρειες του σχεδίου π.χ. την ακριβή οριοθέτηση της βάσης.

Η συνάντηση ουδέποτε έγινε διότι την αρνήθηκε ο Γ. Παπανδρέου! Αν ζούσε το 1964 ο Ελευθέριος Βενιζέλος, θα άρπαζε την ευκαιρία από τα μαλλιά. Ο Παπανδρέου και Μακάριος την άφησαν να χαθεί για μερικά «ηρωικά» πρωτοσέλιδα εσωτερικής κατανάλωσης, καθώς η διαρροή του σχεδίου στον Τύπο στις 15 Αυγούστου 1964 προκάλεσε την έντονη αγανάκτηση του ελληνικού λαού, υποδαυλισμένη όπως πάντα από τους δημοσιογράφους!

Τέταρτον, για να κατανοήσουμε κάτι που έχω βαρεθεί να γράφω και να με κατηγορούν για αμοραλιστή! Στην διεθνή πολιτική δεν υπάρχουν φίλοι και αγάπες. Δεν υπάρχουν ιστορικοί δεσμοί και συναισθηματικές σάλτσες.

Υπάρχουν συμφέροντα και δύναμη. Δεν υπάρχει ένα διεθνές δικαστήριο που να υποχρεώσει τον εν αδίκω ευρισκόμενο να συμμορφωθεί. Μια απόφαση των διεθνών θεσμών υπέρ σου μπορεί να μένει εσαεί ανεκτέλεστη αν ο αντίδικος είναι ισχυρός ή εκμεταλλεύεται καλύτερα τις διεθνείς ισορροπίες. Ακόμα κι αν η πολιτική σου στηρίζεται σε μια ανώτερη ηθική (παραβλέπω τα εγγενή προβλήματα αντικειμενικού ορισμού αυτής της έννοιας...), θα πρέπει να έχεις τη δύναμη να μπορείς να την επιβάλεις. Κάθε «τζάμπα μαγκιά» πληρώνεται, συχνά πανάκριβα.

Ο Γ. Παπανδρέου, επιστρέφοντας από την Ουάσιγκτον, αφού έβγαλε έναν δεκάρικο για την περήφανη στάση της Ελλάδας (πόσες φορές το έχουμε ακούσει αυτό…), εκμυστηρεύτηκε στους συνεργάτες του ότι «αυτά, οι μεγάλοι δεν τα συγχωρούν. Ηδη άρχισε η αντίστροφη μέτρηση της ανατροπής μου. Τελειώσαμε.» Σε ένα χρόνο ήρθαν τα Ιουλιανά.

Πέμπτον, για να αντιληφθούμε ότι οι «έξω», δεν σχηματίζουν γνώμη για την ποιότητα των πολιτικών μας από τα πληρωμένα παπαγαλάκια του ελληνικού μηντιακού συστήματος και η πραγματική ιστορία απέχει πολύ από τις αγιογραφίες των πρωταγωνιστών της που μαθαίνουμε στο σχολείο. Η μελέτη των απόρρητων αρχείων της εποχής είναι αποκαλυπτική: Ο Μακάριος λέει ότι την πρόταση δεν την είχε καν διαβάσει πριν την απορρίψει!

Ο Φινλανδός μεσολαβητής του ΟΗΕ Τουομιόγια, δήλωσε ευθέως «ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος εματαίωσε την ένωσιν της Κύπρου με την Ελλάδα». Ήδη ο Μακάριος είχε αποδεχθεί α) τις συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου, οι οποίες απέκλειαν την ένωση, β) την εγκατάσταση τουρκικής στρατιωτικής δύναμης στο νησί, γ) το καθεστώς συνδιοίκησης με Τουρκοκύπριο αντιπρόεδρο και επιπλέον, είχε παραχωρήσει δύο στρατιωτικές βάσεις και στρατιωτικές διευκολύνσεις σε διάφορα σημεία της Κύπρου στη Μ. Βρετανία!

Αλλά το σχέδιο Άτσεσον τον υποβίβαζε από εθνάρχη σε νομάρχη. Και το απέρριψε. Ο τότε Βρετανός πρωθυπουργός σερ Ντάγκλας Χιουμ αποκαλεί τον Μακάριο «βρωμιάρη του γλυκού νερού» και ο Αμερικανός πρεσβευτής στη Λευκωσία Ουίλκινς, τον περιγράφει ως «εγκληματικά απερίσκεπτο» (criminally foolhardy). Οι Αμερικανοί, μετά την εμπειρία τους με τον Παπανδρέου τον “στολίζουν" ως έναν «φλύαρο γέρο, με λόγια του αέρα, χωρίς δύναμη να πάρει μια απόφαση ή να προσφέρει μια λύση».

Προφητικός ο Τζόνσον, αποχαιρέτησε από τον Λευκό Οίκο τον Γ. Παπανδρέου και τον Αντρέα που τον συνόδευε, λέγοντας: «Τις προηγούμενες μέρες μόλις και μετά βίας εμπόδισα τους Τούρκους από το να εισβάλλουν στην Κύπρο. Ξέρετε, κ. Παπανδρέου είναι καλύτερα να συνομιλείς πριν, παρά μετά από μια εισβολή.» Ήταν 10 χρόνια πριν το 1974.

Η ιστορία διδάσκει αν θες να διδαχθείς.»...

 http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2017/07/1964.html#ixzz4m52HpcQ1

logiosermis.ne