Blue Star 1: Ο “κανιβαλισμός” ενός πλοίου μέσω του διαδικτύου

31 Ιανουαρίου 2024

«Κανιβαλισμός» λέξη, η οποία προέρχεται από τη λέξη Caníbales, το ισπανικό όνομα για τους Ινδιάνους ιθαγενείς Καρίμπ. Οι Καρίμπ έτρωγαν πολύ συχνά ψημένο ανθρώπινο κρέας και ήταν πολύ γνωστοί για τις κανιβαλιστικές τους τάσεις. Την ανθρωποφαγία την είδαμε και στην Ευρώπη με τον μεγάλο λιμό, ενώ αν και καταδικάστηκε έντονα από όλους εφαρμόστηκε στην Παπούα Νέα Γουινέα ως και το 2012, για πολιτιστικούς λόγους.

Ο κανιβαλισμός όμως εκτός από διατροφικός (σε περίοδο λιμού ή από προτίμηση για την ανθρώπινη σάρκα) είναι και πολιτικός (ως τιμωρία εγκληματιών ή από αντεκδίκηση εναντίον εχθρών), κοινωνικός (ως αρνητική κριτική σε ότι θεωρούμε ότι δεν είναι σωστό με τα δικά μας δεδομένα), μαγικός (για να αφομοιώσουμε τις ικανότητες των νεκρών ή, αντιθέτως, για να απομακρύνουμε τις ψυχές τους) αλλά και τελετουργικός (εάν ανάγεται σε θρησκευτική λατρεία, σε κάποια γιορτή για τους νεκρούς, την ενηλικίωση ή τη γονιμότητα της γης). Μπορεί τέλος να είναι θεραπευτικός, όπως μαρτυρούν πολυάριθμες συνταγές αρχαίας ιατρικής, και στην ίδια την Ευρώπη σε ένα παρελθόν που δεν είναι τόσο μακρινό.

Σήμερα όμως ο “κανιβαλισμός” είναι ιδιαίτερα έντονος μέσω του διαδικτύου όπου εύκολα όλοι καθισμένοι μπροστά σε ένα πληκτρολόγιο μπορούμε να έχουμε άποψη για τα πάντα. Και την εκφράζουμε με χαρακτηριστική ευκολία.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα στην δική μας ιστορία, τα πλοία της γραμμής και δη το Blue Star 1. Ένα πλοίο που έκανε την επανεμφάνισή του στις Κυκλάδες πέρυσι το καλοκαίρι προερχόμενο από την Αγγλία. Ένα πλοίο μήκους 176 μέτρων και πλάτος 25,7μ., ταξιδεύει με ταχύτητα 28 κόμβων και μπορεί να φιλοξενήσει μέχρι 1.890 επιβάτες και 780 οχήματα.

Σχετικά “βαρύ” για τα δεδομένα των Κυκλάδων αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι “άχρηστο” ή οι ναυτικοί του και δη αυτοί που βρίσκονται στο τιμόνι (σ.σ. τελευταίος ο cpt Γιάννης Σιγάλας) δεν ξέρουν τη δουλειά τους.

Το πλοίο αυτό από τη πρώτη ημέρα δέχτηκε μία απίστευτη αρνητική κριτική. Από το “βρώμικο” και “αργό” έως ότι άλλο μπορεί να σκεφτεί ο καθένας. Μέσα από το διαδίκτυο είχαμε μία τρελή επίθεση…

Αφορμή για το συγκεκραμένο σχόλιο τα όσα ακούσαμε πριν από μία περίπου εβδομάδα όταν χρειάστηκε δύο ή τρεις προσπάθειες για να δέσει στο λιμάνι της Νάξου. Με τον βοριά να το “βαράει” άσχημα, ένα τόσο βαρύ και ψηλό πλοίο “ίδρωσε” για να δέσει. 

Κι όμως κανείς δεν σκέφτηκε που επιχειρούσε το πλοίο. Υπό ποιες συνθήκες και σε ποιο λιμάνι… Λιμάνι είπα ε; Ναι. Σ’ αυτό της Νάξου. Όπου ουσιαστικά έχει έναν προβλήτα κι αυτόν σπασμένο, όπως μπορείτε να δείτε στη σχετική φωτογραφία του άρθρου. Και τα σχόλια που προκαλεί είναι δεκάδες…

Κι αντί να μιλάμε για την ανάγκη να βρεθεί λύση ώστε το λιμάνι της Νάξου να γίνει πραγματικό λιμάνι, να είναι ασφαλές για επιβάτες και πλοίο, αναφερόμαστε στα σχόλιά μας για την ικανότητα του καπετάνιου ή του πλοίου.

Αυτός ο κανιβαλισμός οφείλει να σταματήσει. Όση ευθύνη έχουν οι εταιρείες για τα δρομολόγια και τις τιμές των εισιτηρίων, άλλη τόση έχουν και οι Αρχές (Δημοτικές ή Περιφερειακές ή Υπουργείο) για την κατάσταση στα λιμάνια μας.. Και το πραγματικό πρόβλημα είναι οι υποδομές, οι λιμενικές εγκαταστάσεις.

Και δεν είναι μόνο της Νάξου. Δείτε τι γίνεται στην Σαντορίνη, στην Τήνο ή και στην μικρότερη Σχοινούσα. Διαβάστε τι γράφουν σε ετήσια βάση οι πλοίαρχοι για τα λιμάνια και την ικανότητά τους να φιλοξενήσουν πλοία. Ακόμη και τα πιο μικρά…

Και το έργο του νέου προέδρου του Λιμενικού Ταμείου Νάξου, Στέλιου Μαυρογιαννόπουλου σε συνεργασία με το Δήμο είναι να δώσει ουσιαστική λύση σ’ αυτό που λέγετε «λιμάνι Νάξου»

Είναι εύκολο λοιπόν να λέμε “φταίει το πλοίο” που δεν έδεσε ή που δεν ήταν στην ώρα του.

Όμως η αλήθεια είναι ότι φταίνε κάποιοι άλλοι. Και μερίδιο έχουμε κι εμείς για τον τρόπο που εκφραζόμαστε…

Αυτά και καλή σας νύχτα…

Πλοίαρχος Γιάννης Σιγάλας: Το επάγγελμα του ναυτικού είναι λειτούργημα

 

4 Ιουνίου 2025

Τρεις δεκαετίες δεν είναι λίγες και τα περιστατικά, ιδίως τα έκτακτα, που έχει ζήσει εν πλω είναι πολύ περισσότερα από όσα μετριούνται στα δάχτυλα των δύο χεριών.

Το να είσαι ναυτικός, και ακόμη περισσότερο πλοίαρχος, δεν είναι εύκολη υπόθεση. Έχεις την καθημερινή ευθύνη της ασφάλειας τόσο του πληρώματος όσο και των επιβατών, χειμώνα – καλοκαίρι, όποιες συνθήκες και αν επικρατούν. Δικαιολογημένα, ο Γιάννης Σιγάλας, γιος ναυτικού και πλοίαρχος της Attica Group, δηλώνει πως, ύστερα από τριάντα χρόνια στον χώρο, «το επάγγελμα του ναυτικού είναι λειτούργημα και είμαι περήφανος που το υπηρετώ».

Τρεις δεκαετίες δεν είναι λίγες και τα περιστατικά, ιδίως τα έκτακτα, που έχει ζήσει εν πλω είναι πολύ περισσότερα από όσα μετριούνται στα δάχτυλα των δύο χεριών. Αυτά, όμως, που δεν πρόκειται να ξεχάσει ποτέ, όπως λέει, είναι δύο γέννες που έχουν συμβεί κατά τη διάρκεια ταξιδιού. «Ειδικά τη δεύτερη γέννα, η οποία είναι και η πιο πρόσφατη, την έζησα σε όλη την εξέλιξή της από την αρχή ως το τέλος», σχολιάζει.

Ο κ. Σιγάλας μάς περιέγραψε αναλυτικά τη διαδικασία που ακολούθησε, από την επικοινωνία με τη γυναικολόγο της εγκυμονούσας μέχρι την ενημέρωση των πλησιέστερων λιμανιών και του Θαλάμου Επιχειρήσεων του υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας, αλλά και τη μετατροπή της καμπίνας της κοπέλας σε μικρό… μαιευτήριο. «Το πρώτο μου μέλημα ήταν να μην πανικοβληθεί η εγκυμονούσα, όσο αυτό ήταν δυνατόν, γνωρίζοντας ότι θα την ξεγεννήσει ο πλοίαρχος. Ήμουν πολύ ήρεμος και ευτυχώς το μετέδωσα και στην κοπέλα. Με την άριστη, λοιπόν, καθοδήγηση της ιατρού καταφέραμε να φέρουμε στον κόσμο ένα υγιέστατο κοριτσάκι», θυμάται.

Από τότε, ο πλοίαρχος είναι σε συνεχή επικοινωνία με την οικογένεια και, αν και δεν κατάφερε να βρεθεί στη βάπτιση και να γίνει ανάδοχος, η μικρή τον αποκαλεί «νονό». Ο ίδιος, από την πλευρά του, τη θεωρεί το τυχερό του βαφτιστήρι.

Εκτός από αυτό το περιστατικό, όμως, θυμάται έντονα και άλλο ένα: Τη διακομιδή ενός παιδιού 8 χρονών από την Τήλο, το οποίο είχε τραυματιστεί σοβαρά στο κεφάλι. Οι άνεμοι ήταν δυνατοί εκείνο το βράδυ, οπότε δεν μπορούσε να πετάξει ελικόπτερο για τη διακομιδή. Έτσι το πλοίο της Blue Star Ferries, με πλοίαρχο τον κ. Σιγάλα, ανέλαβε να μεταφέρει με ασφάλεια το παιδί στην Κω, απ’ όπου θα μεταφερόταν με C-130 σε νοσοκομείο της Κρήτης. «Σε κάθε περίπτωση, ο πλοίαρχος οφείλει να μένει ψύχραιμος και αυτή την ψυχραιμία οφείλει να τη μεταφέρει και στο πλήρωμα του ώστε να αισθάνονται ασφαλείς και σίγουροι», σημείωσε ο πλοίαρχος.

Ακολουθεί αναλυτικά η συνέντευξη του Γιώργου Σιγάλα, πλοιάρχου της Blue Star Ferries, στο Newsbomb.gr:

Κύριε Σιγάλα, είστε πλοίαρχος στην Blue Star Ferries. Ποιοι ήταν οι λόγοι που σας ώθησαν στην επαγγελματική σας επιλογή και πώς αισθάνεστε σήμερα γι’ αυτή;

Κατάγομαι από τη Σαντορίνη και μεγάλωσα στον Πειραιά. Από μικρός ο πατέρας μου, που ήταν ναυτικός, με έπαιρνε μαζί του σε πολλά ταξίδια. Αυτό με έκανε να αγαπήσω τη θάλασσα και τα πλοία. Έπειτα από περίπου 30 χρόνια στον χώρο της ναυτιλίας, πιστεύω ότι το επάγγελμα του ναυτικού είναι λειτούργημα και είμαι περήφανος που το υπηρετώ.

Ποιες είναι οι μεγαλύτερες προκλήσεις που καλείστε να αντιμετωπίσετε καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου και κυρίως τους χειμερινούς μήνες;

Η δουλειά του ναυτικού είναι μία καθημερινή πρόκληση. Πρέπει να μεταφέρουμε με ασφάλεια τους επιβάτες στον προορισμό τους, πολλές φορές σε ιδιαίτερα αντίξοες καιρικές συνθήκες. Η άσχημη κατάσταση των λιμανιών και οι κακές καιρικές συνθήκες, ειδικά τους χειμερινούς μήνες, δυσκολεύουν το έργο κάθε πλοιάρχου και κάθε πληρώματος, επειδή πρέπει να αποβιβάσουμε και να επιβιβάσουμε κόσμο και οχήματα με ασφάλεια πάνω από όλα.

Όλα αυτά τα χρόνια, υπάρχει κάποιο περιστατικό που ζήσατε και σας έχει μείνει χαραγμένο στη μνήμη; Αν ναι, πώς το διαχειριστήκατε;

Τα περιστατικά τα οποία δεν θα ξεχάσω ποτέ στη ζωή μου είναι οι δύο γέννες που έχουν συμβεί εντός του πλοίου κατά τη διάρκεια ταξιδιού.

Ειδικά η δεύτερη γέννα, η οποία είναι και η πιο πρόσφατη, την έζησα σε όλη την εξέλιξή της, από την αρχή ως το τέλος. Είχαμε αναχωρήσει συγκεκριμένα, από Αστυπάλαια για Πειραιά και περίπου 1,5 ώρα μετά, ειδοποιήθηκα από τον Ύπαρχο ότι μία εγκυμονούσα επιβάτης που είχε επιβιβαστεί από την Κάλυμνο, είχε αφόρητους πόνους ενώ είχαν «σπάσει τα νερά». Άμεσα έγινε ανακοίνωση για το αν υπάρχει ιατρός στο πλοίο αλλά δεν εμφανίστηκε κανείς. Κατόπιν επικοινωνίας με την γυναικολόγο της εγκυμονούσας και υπό τις οδηγίες της, με διαβεβαίωσε ότι έχουν ξεκινήσει οι ωδίνες και βρισκόμασταν σε διαδικασία τοκετού.

Ειδοποιήθηκαν οι αρχές στα πλησιέστερα λιμάνια ( Νάξου – Πάρου) ωστόσο δεν ήταν δυνατή η έγκαιρη διακομιδή της, οπότε ο τοκετός έπρεπε να γίνει επί του πλοίου. Με την τηλεφωνική βοήθεια της γυναικολόγου, μετατρέψαμε την καμπίνα της κοπέλας σε μικρό μαιευτήριο. Στο φαρμακείο του πλοίου είχαμε όλα τα απαραίτητα εργαλεία που χρειαζόμασταν.

Μπήκαμε στην καμπίνα εγώ και η μητέρα της κοπέλας, ενώ έξω από αυτήν είχαμε μία ομάδα πληρώματος έτοιμη για οτιδήποτε χρειαστούμε. Το πρώτο μου μέλημα ήταν να μην πανικοβληθεί η εγκυμονούσα, όσο αυτό ήταν δυνατόν, καθώς γνώριζε ότι θα την ξεγεννήσει ο πλοίαρχος. Ήμουν πολύ ήρεμος και ευτυχώς το μετέδωσα και στην κοπέλα. Με την άριστη, λοιπόν, καθοδήγηση της ιατρού καταφέραμε να φέρουμε στον κόσμο ένα υγιέστατο κοριτσάκι.

Παράλληλα είχαμε ειδοποιήσει τον Θάλαμο Επιχειρήσεων του υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας για έκτακτη προσέγγιση στο λιμένα της Σύρου ώστε να μεταβούν άμεσα στο νοσοκομείο το βρέφος και η μητέρα, όπως και έγινε.

Το να φέρνεις στη ζωή ένα βρέφος είναι η απόλυτη χαρά και ευτυχία. Είναι η κορύφωση της ζωής. Όταν βγήκε το παιδί, έκοψα τον ομφάλιο λώρο, το κράτησα στην αγκαλιά μου και το έδωσα στη μητέρα. Πολύ απλά δεν περιγράφεται με λόγια το συναίσθημα εκείνης της στιγμής.

Από τότε είμαι σε συνεχή επικοινωνία με την οικογένεια. Λόγω απουσίας μου στο εξωτερικό με το πλοίο δεν κατάφερα να παρευρεθώ στην βάπτιση και να γίνω ανάδοχος, όπως πολύ τιμητικά μου ζητήθηκε από την οικογένεια, ωστόσο η μικρή με αποκαλεί «νονό» και για εμένα είναι το τυχερό μου βαφτιστήρι! Σε κάθε μου προσέγγιση στη Κάλυμνο με περιμένει στο λιμάνι για να με χαιρετήσει και να της κορνάρω.

Όσο και αν τα πλοία είναι προγραμματισμένα να ακολουθούν καθορισμένα δρομολόγια, το απρόβλεπτο είναι μέρος του επαγγέλματός σας. Θυμάστε κάποιο έκτακτο περιστατικό κατά το οποίο κληθήκατε να αλλάξετε πορεία; Ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίσατε κατά τη διάρκεια αυτών των περιστατικών, και πώς καταφέρατε να διατηρήσετε την ψυχραιμία σας;

Κάποιες φορές τα πλοία θα χρειαστεί να παρεκκλίνουν του προγραμματισμένου δρομολογίου τους για διαφόρους σημαντικούς λόγους (διάσωση-διακομιδή κλπ.). Αυτό που θυμάμαι χαρακτηριστικά είναι ένα βράδυ που, λόγω των δυνατών ανέμων που επικρατούσαν, δεν μπορούσε να πετάξει ελικόπτερο ώστε να γίνει διακομιδή ενός οκτάχρονου παιδιού από την Τήλο, που είχε τραυματιστεί πολύ σοβαρά στο κεφάλι. Σε συνεννόηση πάντα με την εταιρεία και τον Θάλαμο Επιχειρήσεων του υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας παραλάβαμε το παιδί και πλεύσαμε πάση δυνάμει για το λιμάνι της Κω, όπου θα μεταφερόταν με C-130 σε νοσοκομείο της Κρήτης. Ευτυχώς το παιδί έφτασε έγκαιρα στην Κω, από όπου διεκομίσθη. Κατόπιν ακολουθήσαμε το προγραμματισμένο μας δρομολόγιο.

Σε κάθε περίπτωση ο πλοίαρχος οφείλει να μένει ψύχραιμος και αυτή τη ψυχραιμία πρέπει να τη μεταφέρει και στο πλήρωμα του ώστε όλοι να αισθάνονται ασφαλείς και σίγουροι.

Καταλαβαίνουμε πως ένα πλοίο της Blue Star Ferries δεν μεταφέρει απλά ανθρώπους, αλλά και αγαθά, πολλά από τα οποία είναι πολύτιμα για την υγεία και την ασφάλεια των κατοίκων των νησιών. Πώς σας αντιμετωπίζουν οι τοπικές κοινωνίες;

Η προσέγγιση του πλοίου στα νησιά, ειδικά σε αυτά της άγονης γραμμής, είναι κρίσιμης σημασίας για τους κατοίκους. Σε αρκετά νησιά, στα οποία δεν υπάρχει συχνή προσέγγιση, η άφιξη του πλοίου είναι το γεγονός της ημέρας και οι ντόπιοι κατεβαίνουν στο λιμάνι για να το δουν να φτάνει.

Πολλές φορές θα χρειαστεί να προσεγγίσουμε για να παραδώσουμε απλά ένα δέμα. Ειδικά τον χειμώνα, με αντίξοες καιρικές συνθήκες, οι πλοίαρχοι καταβάλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια να δέσουμε στα λιμάνια έστω και για ένα απλό δέμα, καθώς κατανοούμε την σημασία που μπορεί αυτό να έχει για τους κατοίκους που αναμένουν την παραλαβή του. Για παράδειγμα, με ανέμους 8 μποφόρ και μην έχοντας επιβάτες, προσεγγίσαμε τη Φολέγανδρο ώστε να παραλάβουμε ένα κουτί με φάρμακα για τη Σίκινο.

Είμαστε ο συνδετικός κρίκος των νησιών της άγονης γραμμής με τα μεγαλύτερα νησιά και την ηπειρωτική χώρα και οι τοπικές κοινωνίες το αναγνωρίζουν. Είμαστε οι δικοί τους άνθρωποι.

Ο τελευταίος λόγος σε εσάς. Υπάρχει κάποιο μήνυμα που θα θέλατε να μεταφέρετε στους ανθρώπους που επιλέγουν τη Blue Star Ferries για τα ταξίδια τους;

Θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους όσοι μας εμπιστεύονται και ταξιδεύουν μαζί μας και να είναι σίγουροι ότι, από πλευράς μας, όλα τα πληρώματα του Ομίλου Attica δίνουμε τον καλύτερο μας εαυτό για την ασφαλή και άνετη μεταφορά τους στον προορισμό τους.

Μετά τη συνέντευξης με τον κ. Σιγάλα, μιλήσαμε και με τη Μαρία Κορφιά, τη μητέρα που γέννησε εν πλω στο Blue Star Chios της Attica Group με προορισμό τον Πειραιά. Αν και ο τοκετός επρόκειτο να γίνει σε νοσοκομείο, η μικρή της μάλλον ήθελε να βγει νωρίτερα στον κόσμο με αποτέλεσμα να κινητοποιήσει τον πλοίαρχο και ολόκληρο το πλήρωμα.

Η κα Κορφιά θυμάται ότι το προσωπικό στη reception και το υπόλοιπο πλήρωμα αντέδρασαν άμεσα. «Ακολουθώντας τις οδηγίες του πλοιάρχου, μετέτρεψαν την καμπίνα μου σε πλωτό μαιευτήριο ώστε να κυλήσουν όλα ομαλά μέχρι την έκτακτη προσέγγιση του πλοίου στο λιμάνι της Σύρου, με σκοπό να νοσηλευτούμε μητέρα και βρέφος στο νοσοκομείο του νησιού». Η εμπιστοσύνη, μάλιστα, που της ενέπνευσε ο πλοίαρχος, και το ότι τη βοήθησε να γεννήσει, οδήγησε την κα Κορφιά να του ζητήσει να βαφτίσει το μωρό της. Αν και ο κ. Σιγάλας δεν βάφτισε όντως τη μικρή λόγω προαγραμματισμένου ταξιδιού, το κοριτσάκι τον αποκαλεί «νονό» και, όταν βλέπει το πλοίο της εταιρείας στο λιμάνι της Καλύμνου, περιμένει κάθε φορά να τον δει.

Ακολουθεί αναλυτικά η συνέντευξη της Μαρίας Κορφιά στο Newsbomb.gr

Κυρία Κορφιά, η γέννα εν πλω, με τηλεφωνική βοήθεια γυναικολόγου, σίγουρα ήταν ένα απρόβλεπτο περιστατικό που δεν περιμένατε να ζήσετε. Μπορείτε να μας πείτε τι θυμάστε από εκείνη τη μέρα;

Η γέννα εν πλω ήταν σίγουρα απρόβλεπτη τόσο για εμένα όσο και για τον πλοίαρχο Γιάννη, αφού ταξίδεψα με το Blue Star Chios με προορισμό τον Πειραιά για προγραμματισμένο τοκετό. Μπορώ να σας μιλάω ώρες για αυτήν την εμπειρία, ωστόσο θα σας πω αυτό που χαρακτηριστικά θυμάμαι: Ως πρωτοτόκος εννοείται ότι φοβήθηκα περισσότερο την εξέλιξη της γέννας για το παιδί μου, αλλά η βοήθεια του πλοίαρχου, με την τηλεφωνική καθοδήγηση από την γυναικολόγο μου, την κ. Βαλσαμίδη, τόσο πρακτικά όσο και ψυχολογικά, ήταν καθοριστική.

Ποια ήταν η εμπειρία σας από τη διαχείριση του περιστατικού από το προσωπικό της Hellenic Seaways;

Το προσωπικό του πλοίου στη reception, αλλά και το υπόλοιπο πλήρωμα, αντέδρασαν με αμεσότητα και, ακολουθώντας τις οδηγίες του πλοιάρχου, μετέτρεψαν την καμπίνα μου σε πλωτό μαιευτήριο, ώστε να κυλήσουν όλα ομαλά μέχρι την έκτακτη προσέγγιση του πλοίου στο λιμάνι της Σύρου, με σκοπό να νοσηλευτούμε μητέρα και βρέφος στο νοσοκομείο του νησιού.

Μάθαμε ότι αποκαλείται «νονό» τον κ. Σιγάλα. Τι σας ώθησε σε αυτό;

Η εμπιστοσύνη που μου ενέπνευσε ο πλοίαρχος και το γεγονός ότι ήταν ο άνθρωπος που με βοήθησε να φέρω στον κόσμο το παιδί μου με ώθησε στο να του ζητήσω να γίνει νονός. Αν και λόγω ταξιδιού δεν κατάφερε να παρευρεθεί στη βάπτιση, πάντα θα τον αποκαλούμε «νονό» και θα του είμαστε ευγνώμονες! Η μικρή, όταν βλέπει το πλοίο της εταιρείας στο λιμάνι της Καλύμνου, περιμένει κάθε φορά να δει τον νονό Γιάννη.

Ellinikiaktoploia.gr

GREEL LANGUAGE IN MATH EQUATIONS

 Καθώς μιλάμε Ελληνικά, στην πραγματικότητα διατυπώνουμε μαθηματικές εξισώσεις!

Η ελληνική γλώσσα δεν είναι τυχαία γλώσσα.

Χτίστηκε πάνω στα μαθηματικά, και αυτό που ελάχιστοι ακόμα ξέρουν είναι ότι κάθε λέξη στην ελληνική έχει μαθηματικό υπόβαθρο.

Τα γράμματα στην Ελληνική γλώσσα δεν είναι στείρα σύμβολα.

Όρθια, ανάποδα με ειδικό τονισμό, αποτελούσαν το σύνολο των 1620 συμβόλων που χρησιμοποιούνταν στην Αρμονία (Μουσική στα νεο Ελληνικά).

Η πιο σημαντική τους ιδιότητα είναι ότι το κάθε γράμμα έχει μια αριθμητική τιμή/αξία, κάθε γράμμα είναι ένας αριθμός, οπότε κατ επέκταση και κάθε λέξη είναι ένας αριθμός.

Μια τεράστια γνώση κλειδωμένη-κωδικοποιημένη μέσα λέξεις λόγω της μαθηματικών τιμών που έχουν.

Ένας από τους Πρωτοπόρους επί του θέματος ήταν ο μέγιστος Πυθαγόρας.

Οι αριθμοί, τα σχήματα, η αρμονία και τα άστρα έχουν κάτι κοινό, έτσι αντίστοιχα τα μαθηματικά (αριθμοί) η γεωμετρία (σχήματα) η αρμονία(μουσική) και η αστρο-νομία (αστήρ=α-χωρίς- στήριγμα + φυσικοί νόμοιπου τα διέπουν) ήταν αδελφές επιστήμες κατά τον Πυθαγόρα, που με την συγκεκριμένη σειρά που αναφέραμε ήταν η σκάλα για την εξέλιξη (=εκ -του- έλικος, DNA) του νου-ψυχής προς τον Δημιουργό.

Έναν Δημιουργό που δημιούργησε βάσει αυτών των τεσσάρων επιστημών.

27 σύμβολα-αριθμοί με αριθμητική αξία συνθέτουν το Ελληνικό Αλφάβητο, 3 ομάδες από 9 σύμβολα-αριθμούς η κάθε ομάδα, με άθροισμα κάθε ομάδας 45, 450, 4.500.

για να δούμε μερικά παραδείγματα:

ΑΛΦΑ = 1+30+500+1= 532 =>5+3+2= 10 => 1+0= 1

ΕΝ=5+50 = 55 => 5+5 = 10 => 1+0=1

ΟΜΙΚΡΟΝ = 70+40+10+20+100+70+50= 360, όσες και οι μοίρες του κύκλου.

Για να είμαστε σε θέση να κατανοήσουμε τα νοήματα των εννοιών των λέξεων της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης πρέπει πρωτίστως να γνωρίζουμε κάποια πράγματα για την ίδια την Ελληνική γλώσσα.

Η αρχαία ελληνική γλώσσα είναι η μοναδική η οποία δεν είναι βασισμένη στο ότι κάποιοι απλά καθίσαν και συμφώνησαν να ονομάζουν ένα αντικείμενο «χ» ή «ψ» όπως όλες οι υπόλοιπες στείρες γλώσσες του κόσμου.

Η Ελληνική γλώσσα είναι ένα μαθηματικό αριστούργημα το οποίο θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε.

Η αρχή των πάντων είναι το ίδιο το Ελληνικό Αλφάβητο (το οποίο φυσικά δεν το πήραμε από κάποιον άλλον όπως θα δούμε παρακάτω διότι εκ των πραγμάτων δεν γίνεται).

Τα γράμματα του Ελληνικού αλφαβήτου στο σύνολο τους ήταν 33 όσοι και οι σπόνδυλοι, οι 5 τελευταίοι σπόνδυλοι (που παίζουν τον ρόλο της κεραίας) έχουν άμεση σχέση με τον εγκέφαλο και αντιστοιχούν στα 5 τελευταία άρρητα γράμματα τα οποία γνώριζαν μόνο οι ιερείς* ένα από αυτά ήταν η Σώστικα (ή Γαμμάδιον) η οποία στα λατινικά έγινε swstika και οι Ναζί το έκλεψαν και την ονομάσανε Σβάστικα.

Το σύμβολο αυτό είναι του ζωογόνου Ηλίου (Απόλλωνα), οι Ναζί το αντέστρεψαν για να συμβολίσουν το αντίθετο του ζωογόνου Ήλιου, δηλαδή του σκοτεινού θανάτου.

Υπήρχαν ακόμα κάποια γράμματα τα οποία στην πάροδο του χρόνου καταργήθηκαν όπως το Δίγαμμα (F), Κόππα (Q), Στίγμα (S’), Σαμπί (ϡ)

Ο Πυθαγόρας μας ενημερώνει για τα 3 επίπεδα της Ελληνικής γλώσσας τα οποία είναι τα εξής:

1. Ομιλών

2. Σημαίνον

(α. σήμα,

β. σημαινόμενο).

3. Κρύπτον

(α. διαστήματα

β. κραδασμός

γ. λεξάριθμος

δ. τονάριθμος).

– Το πρώτο είναι η ομιλία

– Το δεύτερο είναι η σχέση του σήματος με το σημαινόμενο που θα αναλύσουμε παρακάτω

– Το τρίτο είναι το διάστημα (απόσταση & χρόνος), ο κραδασμός (που αφυπνίζει τον εγκέφαλο μέσω ιδιοσυχνοτήτων από τους δημιουργηθέντες παλμούς – Παλλάδα Αθηνά) ο λεξάριθμος (σχέση γραμμάτων και λέξεων με αριθμούς) και ο τονάριθμος (σχέση γραμμάτων και λέξεων με μουσικούς τόνους).

Το κάθε γράμμα αντιστοιχούσε σε έναν αριθμό, αλλά και σε έναν μουσικό τόνο άρα γράμμα=αριθμός=τόνος (μουσικός), πράγμα που φανερώνει ότι στη γλώσσα μας πίσω από τα γράμματα-λέξεις υπάρχουν αριθμοί (λεξάριθμοι) και μουσικοί φθόγγοι (τονάριθμοι).

Οι 4 αδελφές επιστήμες κατά τον Πυθαγόρα ήταν:

1. Αριθμοί (μαθηματικά)

2. Σχήματα (Γεωμετρία)

3. Μουσική (Αρμονία)

4. Αστρονομία

Οι επιστήμες αυτές είναι αλληλένδετες και βρίσκονται η μια μέσα στην άλλην όπως οι Ρωσικές μπαμπούσκες.

Συνδυάστε τώρα το αλφάβητο που εσωκλείει αριθμούς και μουσικούς τόνους με τις 4 αυτές επιστήμες.

tip1:

Αστρονομία= αστηρ + νόμος, α-στηρ = αυτό που δεν στηρίζεται, άρα αστρονομία= οι συμπαντικοί νόμοι που διέπουν αυτό που δεν στηρίζεται κάπου, οι οποίοι έχουν να κάνουν με την μουσική (αρμονία), σχήματα (γεωμετρία) αριθμούς (μαθηματικά) και όλα αυτά με τον Αιθέρα ο οποίος περιβάλει τις ουράνιες σφαίρες.

tip 2:

ο Πυθαγόρας άκουγε την αρμονία (μουσική) των ουρανίων Σφαιρών.

Άρα μιλάμε μια γλώσσα η οποία έχει να κάνει με την ροή του σύμπαντος.

Η Ελληνική γλώσσα είναι η μοναδική η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για Η/Υ λόγω της μαθηματικότητας και μουσικότητας όχι μόνο του Αλφαβήτου-λέξεων, αλλά και των μαθηματικών εννοιών που γεννώνται π.χ. η λέξη ΘΕΣΙΣ γίνεται:

συνΘεσις, επίΘεσις, κατάΘεσις, υπόΘεσις, εκΘεσις, πρόσΘεσις, πρόΘεσις, ανάΘεσις, διάΘεσις, αντίΘεσις κτλ κτλ αν τώρα αυτές τις λέξεις τις μεταφράσουμε στα Αγγλικά είναι εντελώς άσχετες μεταξύ τους.

Το ότι δεν γίνεται το Αλφάβητο να είναι αντιγραμμένο από κάπου αλλού φαίνεται από το ότι εν έτη 2300 π.Χ. (με μελέτες της Τζιροπούλου και άλλων και όχι το 800 π.Χ.) ο Όμηρος ήδη έχει στην διάθεση του 6.500.000 πρωτογενής λέξεις (πρώτο πρόσωπο ενεστώτα & ενικού αριθμού) τις οποίες αν τις πολλαπλασιάσουμε Χ72 που είναι οι κλήσεις, θα βγάλουμε ένα τεράστιο αριθμό ο οποίος δεν είναι ο τελικός, διότι μην ξεχνάμε ότι η Ελληνική γλώσσα δεν είναι στείρα, ΓΕΝΝΑ.

ΑΝ συγκρίνουμε τώρα π.χ. την Αγγλική γλώσσα που έχει 80.000 λέξεις εκ των οποίων το 80% είναι Ελληνικές όπως μας ενημερώνει το Πανεπιστήμιο της Ουαλίας, και μετρήσουμε ότι αυτή η στείρα γλώσσα εξελίσσεται 1000 χρόνια, μπορούμε αβίαστα να βγάλουμε το συμπέρασμα ότι ο Όμηρος παραλαμβάνει μια γλώσσα η οποία έχει βάθος στον χρόνο 100.000 π.Χ; 500.000 π.Χ.;

Ποιός ξέρει;…

ΌΜΩΣ η απόλυτη απόδειξη είναι η ίδια η μαθηματικότητα της, η οποία δεν υπάρχει σε καμία άλλη γλώσσα του πλανήτη.

Μην ξεχνάμε ακόμα το ότι ο Δημιουργός χρησιμοποιεί μαθηματικά για την δημιουργία, άρα η γλώσσα μας έχει αναγκαστικά σχέση με την πηγή (ρίζα-0/1).

Πριν όμως από το «Κρύπτον» υπάρχει το «Σημαίνον», δηλαδή η σύνδεση των λέξεων με τις έννοιες αυτών.

Είπανε νωρίτερα ότι οι ξένες διάλεκτοι ορίστηκαν κατόπιν συμφωνίας, δηλαδή κάποιοι συμφώνησαν ότι το τάδε αντικείμενο θα το ονομάσουν «Χ», κάτι που κάνει τις γλώσσες στείρες, άρα δεν μπορούν να γεννήσουν νέες λέξεις, άρα δεν υπάρχει μαθηματικότητα, άρα δεν δύναται να περιγράψουν νέες έννοιες που υπάρχουν στην φύση, με αποτέλεσμα ο εγκέφαλος εφόσον δεν μπορεί να περιγράψει μέσω των νέων λέξεων καινούριες έννοιες μένει στο σκοτάδι, έτσι οι νευρώνες του εγκεφάλου δεν γεννούν νέους εν αντιθέσει με όσους χρησιμοποιούν την Ελληνική.

Πως θα μπορούσε π.χ. ο Άγγλος ή ο Γάλλος ή ο Χ, Υ με μια λέξη που έχει 10 έννοιες να περιγράψει με ακρίβεια άρα και σαφήνεια μια βαθύτερη έννοια;

πόσο μάλλον τις πολλαπλές πλευρές αυτής;

δεν μπορεί, να λοιπόν το γιατί όλα ξεκίνησαν εδώ.

Το Σημαίνον λοιπόν είναι η σύνδεση του σήματος με το σημαινόμενο, δηλαδή η ίδια η λέξη είναι δημιουργημένη με τέτοιο τρόπο που περιγράφει την έννοια που εσωκλείνει μέσα της.

Παράδειγμα:

η ονοματοδοσία της λέξης ΚΑΡΥΟΝ (Καρύδι) προέρχεται από μια παρατήρηση της φύσης (όπως όλες οι λέξεις), δηλαδή όταν δυο κερασφόρα ζώα (Κριοί, τράγοι κτλ) τρα.κάρ.ουν με τα κέρ.ατα τους ακούγεται το «κρακ» ή «καρ», ο ήχος αυτός έδωσε το όνομα «κέρας» (κέρατο) το κέρας έδωσε το όνομα κράτα ή κάρα (κεφάλι) και το υποκοριστικό αυτού το Κάρυον (μικρό κεφάλι).

Το Κάρυον (καρύδι) μοιάζει καταπληκτικά με το ανθρώπινο κεφάλι και το εσωτερικό του με εγκέφαλο.

Το Υ είναι η ρίζα του ρήματος ΥΩ (βρέχω) όπου υπάρχει το Υ υπάρχει κοιλότητα (ή κυρτότητα) δηλαδή θηλυκώνει κάτι, η βροχή (υγρό στοιχείο) μπαίνει (θηλυκώνεται) μέσα στην γη.

Το μουσικό – αριθμητικό αλφάβητο δημιουργεί μουσικο – μαθηματικές λέξεις οι οποίες περιγράφουν αντίστοιχες έννοιες, οι οποίες προέρχονται από την παρατήρηση της φύσεως δηλαδή της Δημιουργίας άρα κατ επέκταση του ίδιου του Δημιουργού, αλλά η ερώτηση είναι πόσες χιλιετίες μπορεί να χρειάστηκαν για να δημιουργηθεί αυτό το τέλειο μαθηματικό σύμπλεγμα που τα γράμματα είναι αριθμοί και συνάμα μουσικοί τόνοι και οι λέξεις δηλαδή το σύνολο των αριθμών και των μουσικών τόνων κρύβουν μέσα τους εκτός από σύνθετες μουσικές αρμονίες, έννοιες οι οποίες δεν είναι καθόλου τυχαίες αλλά κατόπιν εκτενέστατης παρατηρήσεως της φύσης;

Ευλόγως λοιπόν ο Αντισθένης μας υπενθυμίζει:

«Αρχή σοφίας η των ονομάτων επίσκεψις».

Η Κύπρος θα γίνει η μεγαλύτερη βάση των ΗΠΑ

"Το πεπρωμένο φυγείν αδύνατον”, δήλωναν κάποτε οι πρόγονοί μας… Έτσι και σήμερα, η κάθε χώρα βιώνει αυτά που της επιφυλάσσει το πεπρωμένο της!”.

Κάπως έτσι και οι γείτονές μας εξ Ανατολών  -οι Τούρκοι, θα συναντήσουν το πεπρωμένο τους μπροστά τους, στον δρόμο που επέλεξαν για να το αποφύγουν. Είναι πονηροί οι Τούρκοι, αλλά χωρίς ίχνος ευφυίας και γι’ αυτό είναι προβλέψιμοι και στην προσπάθειά του να ξεφύγουν από το πεπρωμένο τους, το μόνο που καταφέρνουν είναι να οδηγούνται σ’ αυτό!

Έκαναν πολλά, φούσκωσαν σαν γαλοπούλες, απείλησαν πάνω, κάτω, δεξιά και αριστερά… είχαν κάποιες επιτυχίες εις βάρος άλλων γειτνιαζουσών με αυτούς χωρών, αλλά μόνο προσωρινά μέχρι το καντήλι τους να σβήσει οριστικά και να πάρουν αυτό που τους αρμόζει και τους αξίζει! Μια χούφτα γης, να στριμώξουν τις χαμένες φιλοδοξίες και τα υπαρκτά τους κόμπλεξ. Η Τουρκία δεν θα έχει καλό τέλος και οι διαδικασίες προς την κατεύθυνση του τέλους της όπως την ξέρουμε, είναι ήδη προδιαγεγραμμένες!

Ας πάμε τώρα στο ζήτημα της Κατεχόμενης Κύπρου, που έχει βαλτώσει εδώ και πενήντα χρόνια, λόγω της αλαζονείας και της αδιαλλαξίας των Τούρκων και μερίδας των γηγενών Τουρκοκυπρίων!

Το σχέδιο των ΗΠΑ είναι πολύχρονο και αφορά ξεκάθαρα στην μετατροπή της Κύπρου σε μια γιγαντιαία αμερικανική βάση  - στην μεγαλύτερη βάση τους, με αποστολή την Μέση Ανατολή και αυτό λόγω και της πιθανής αποχώρησης των Αμερικανικών δυνάμεων από το Ιντσιρλίκ. Οι Αμερικανοί γνωρίζουν πλέον και μάλιστα από πρώτο χέρι, πως τόσο ο σουλτάνος Ερντογάν, όσο και η ίδια η Τουρκία, δεν αποτελούν πλέον και σε καμία περίπτωση αξιόπιστους συμμάχους των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, ειδικά λόγω των σχέσεων που έχουν συνάψει και αναπτύξει με Ρωσία και Κίνα, αλλά και λόγω της εμφανούς υποστήριξης που παρείχαν στον ISIS, και αυτή που παρέχουν στο Ιράν, τη Χαμάς και τη Χεζμπολά.

Είναι πλέον γνωστό, πως από τη βάση της Σούδας στην Κρήτη και την Κύπρο, οι Αμερικανοί στοχεύουν να ελέγξουν πλήρως την Μέση Ανατολή και την Ανατολική Μεσόγειο και η Τουρκία με τους παράνομους σχεδιασμούς της αποτελεί σοβαρό εμπόδιο στα σχέδια των ΗΠΑ. Ο σχεδιασμός αυτός των Αμερικανών για την ευρύτερη περιοχή μας, θα οδηγήσει αναγκαστικά σε σημαντικές ανακατατάξεις και αλλαγές στο πολύπαθο νησί της Κύπρου, την οποία οι ΗΠΑ βλέπουν συνολικά ως μια στρατηγική οντότητα! 

Οι σχεδιασμοί αυτοί της υπερδύναμης αφορούν και στην Κύπρο και ακουμπούν το άλυτο μέχρι σήμερα ζήτημα της παράνομα διχοτομημένης νήσου 50 ολόκληρα χρόνια μετά την εισβολή του Αττίλα! Όλο αυτό το εγχείρημα είναι και απόρροια της απαίτησης του Ισραηλινού λόμπι στις ΗΠΑ, που βλέπει την Κύπρο ως τη καλύτερη λύση για την στάθμευση των αεροσκαφών της πολεμικής της αεροπορίας σε περίπτωση σύρραξης με  το Ιράν ή την Χεζμπολά… και παρ’ όλο που απέτυχε το πραξικόπημα του 2016, οι σχεδιασμοί αυτοί παραμένουν και θα υλοποιηθούν μέχρι τελευταίας κεραίας, προκαλώντας μεγάλη ανησυχία στην Τουρκία και τον Ερντογάν που βλέπουν πως σύντομα τα πράγματα θ’ αλλάξουν εις βάρος τους…

Η αλήθεια είναι, πως οι τουρκικές δυνάμεις κατοχής θα είχαν αποχωρήσει από την Κύπρο, αν είχε στεφθεί με επιτυχία το πραξικόπημα του 2016. Αυτό οι Τούρκοι το γνωρίζουν πολύ καλά και αποτελεί και τον λόγο που βγάζουν τόση χολή όταν αναφέρονται στον ιμάμη Γκιουλέν, τον οποίο θεωρούν ως τον εγκέφαλο που σχεδίασε το πρόσφατο πραξικόπημα κατά του Ερντογάν…  Αν ο Γκιουλέν και το κίνημά του είχαν αναλάβει την διοίκηση της Τουρκίας, πολλά θα είχαν αλλάξει εντός Τουρκίας, από την  Κύπρο θα είχαν φύγει τα στρατεύματα κατοχής και ο Ερντογάν θα γυάλιζε τα κάγκελα του κελιού που θα τον φιλοξενούσε… Δυστυχώς, το πραξικόπημα απέτυχε και ο σουλτάνος φυλάκισε δεκάδες χιλιάδες αντιφρονούντες, ενώ απέλυσε από την εργασία του το 70% των υπαλλήλων και των στελεχών της δημόσιας διοίκησης και των ενόπλων δυνάμεων της χώρας…

Πολλά αυτά που έχουν συμβεί σε αυτή την ανάδελφο χώρα με τα περίπου 10 εκατομμύρια χριστιανούς και εξισλαμισμένους κρυφοχριστιανούς, 30 εκατομμύρια Κούρδους και 10 εκατομμύρια διάφορους άλλους μη Τούρκους! Οι πραγματικοί Τούρκοι δεν είναι πάνω από 30 εκατομμύρια και το γεγονός αυτό θα πυροδότήσει από κοινού με τις ενέργειες των ΗΠΑ στην περιοχή, τεράστιες αλλαγές και ανακατατάξεις… ενώ η Τουρκία θα συρρικνωθεί σε κάτι εντελώς διαφορετικό και ακίνδυνο!

Αυτή τη στιγμή, η κατάσταση στην Τουρκία φαντάζει ζοφερή και οι Τούρκοι το έχουν ψυλλιαστεί. Η αμηχανία, η απόγνωση, η αμφιβολία, η δυσπιστία και το εθνικιστικό μίσος έχουν όλα διεισδύσει ακόμη και στους μικρότερους πυρήνες της τουρκικής κοινωνίας. Η Τουρκία βρίσκεται σε ένα δρόμο έντασης και αβεβαιότητας, ενώ η αναπόφευκτη συνάντηση με το πεπρωμένο της είναι προ των πυλών...

Όσο περισσότερο απομονώνεται αυτή η ασιατική χώρα, που φαντάζεται πως ανήκει στην Ευρώπη και τη Δύση  - η Τουρκία, από τον κόσμο γύρω της, τόσο περισσότερο θα αρχίσει να βασίζεται σε ασταθείς πολίτες και ασταθείς διοικούντες, που απλά θα τροφοδοτούν την αστάθεια αυτή,  με ένταση… αλλά κάποια στιγμή αυτό κάποιοι εκτός Τουρκίας θα το σταματήσουν και τα πράγματα θα πάρουν τον προδιαγεγραμμένο δρόμο τους!

Κατά κάποιο τρόπο που είχε προ πολλού διαφανεί, η Τουρκία έχει καταδικαστεί να ζήσει σε μια εναλλακτική-εικονική πραγματικότητα, ειδικά από τη στιγμή που οι φωνές που έλεγαν την αλήθεια έχουν σωπάσει και οι πολίτες δέχονται πληροφόρηση σχετικά με τα τεκταινόμενα στον κόσμο από φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ, μιας και ο ρυθμός ανάγνωσης εφημερίδων μειώνεται, και από την άλλη, η επιρροή του μικρού, κρίσιμου Τύπου μειώνεται ραγδαία...

Η επιμονή της τουρκικής κυβέρνησης να κατηγορεί εσωτερικούς και εξωτερικούς εχθρούς για κάθε περιστατικό,  πιθανότατα θα θέσει  -αν δεν έχει ήδη θέσει - σε κίνδυνο το μέλλον και είναι από μόνη της ένας κρίσιμος δείκτης του τεράστιου μεγέθους του προβλήματος που αντιμετωπίζει η γειτονική μας χώρα!

Εν κατακλείδι: η Τουρκία θα χάσει την όποια αίγλη της έχει απομείνει, η Κύπρος θα ελευθερωθεί και θα αποτελέσει στο πλευρό της Ελλάδος έναν κρίσιμο σύμμαχος των ΗΠΑ, με την ενδεχόμενη είσοδό της στο ΝΑΤΟ να είναι πιο κοντά από ποτέ! Η Τουρκία είναι κοντά στη διάλυση της, στον διαμελισμό των εδαφών που κατέχει και η Ελλάδα πρέπει να είναι προετοιμασμένη και πανέτοιμη, να διεκδικήσει όλα αυτά, που της ανήκουν ιστορικά και δικαιωματικά!

*Ο κ. Θοδωρής Γιάνναρος είναι μοριακός βιολόγος - γενετιστής.

 Capital.gr

Συγκλονίζουν Αμερικανοί πρώην διπλωμάτες: "Φέραμε τον θάνατο και τον όλεθρο στην Κύπρο"

 Συγκλονίζουν Αμερικανοί πρώην διπλωμάτες: "Φέραμε τον θάνατο και τον όλεθρο στην Κύπρο"© Παρέχεται από: Parapolitika.gr

Συμπληρώθηκαν 50 χρόνια από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Ακόμα και τώρα που έχει περάσει μισός αιώνας από τότε συγκλονίζουν οι μαρτυρίες Αμερικανών αξιωματούχων για εκείνη την περίοδο.

Η εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» δημοσιεύει κάποια χαρακτηριστικά αποσπάσματα, από τα οποία διαφαίνεται η εγκληματική «ουδετερότητα» των ΗΠΑ κατά την τουρκική εισβολή, όσο και η υποκριτική ενασχόληση με το Κυπριακό, όσον αφορά στις προσπάθειες για επίλυση της τότε κρίσης, με ειρηνικό τρόπο.

Ακολουθούν τα αποσπάσματα που ρίχνουν φως στο παρασκήνιο των δραματικών για τον Ελληνισμό γεγονότων, όσο και τον ρόλο της συμμάχου μας, ΗΠΑ…

Τόμας Μποϊγιάτ, Διευθυντής Κυπριακών Υποθέσεων, Ουάσινγκτον (1971-1974), Σύμβουλος Πολιτικών Υποθέσεων, Λευκωσία (1967-1970)

Ήξερα πως αν η Τουρκία εισέβαλλε στην Κύπρο, θα είχαμε δύο νατοϊκούς στρατούς να πολεμούν μεταξύ τους, παράνομα, με όπλα αμερικάνικης προέλευσης και με αμερικανική εκπαίδευση, και αυτό θα έβλαπτε τη θέση μας στην ανατολική Μεσόγειο για μια ολόκληρη γενιά, δίνοντας ποιος ξέρει τι ευκαιρίες στους Σοβιετικούς. (…)

Έγραψα λοιπόν ένα τηλεγράφημα με οδηγίες για τον πρέσβη στην Αθήνα, που έλεγε στην ουσία, πήγαινε στον στρατηγό Ιωαννίδη και πες του ορθά κοφτά να το βάλει καλά στο μυαλό του ότι οι ΗΠΑ, η μόνη κυβέρνηση στον ανεπτυγμένο κόσμο που έχει ακόμα φιλικές σχέσεις με την ελληνική κυβέρνηση, οι ΗΠΑ λοιπόν είναι απολύτως αντίθετες σε οποιαδήποτε προσπάθεια από οποιαδήποτε στοιχεία της ελληνικής κυβέρνησης, φανερά ή υπόγεια, να αναμειχθούν στην Κύπρο. Κι ότι είμαστε ιδιαιτέρως αντίθετοι σε οποιαδήποτε προσπάθεια ανατροπής του Μακαρίου και εγκαθίδρυσης φιλοαθηναϊκής κυβέρνησης. Διότι αν συμβεί αυτό, οι Τούρκοι θα εισβάλλουν και αυτό δεν θα είναι καλό για κανέναν μας.

Στην Άγκυρα φτάσαμε στις 19 Ιουλίου και συναντηθήκαμε με τον Ετσεβίτ. Ήταν σαν να κράτησε για πάντα η συνάντηση, δέκα ώρες, μιλούσαμε, μιλούσαμε, μιλούσαμε και ο Ετσεβίτ όλο κουνούσε το κεφάλι του, όχι, όχι, όχι. Δεν πρόκειται να κάνω τίποτα. Και τελικά ο πρέσβης μας εκεί, ο Γουίλιαμ Μακόμπερ, γύρισε προς τον Ετσεβίτ και του είπε: «Κύριε Πρωθυπουργέ είστε δάσκαλος και ποιητής. Δεν είστε στρατιωτικός, και υπάρχουν παιδιά σε όλο τον κόσμο που δεν θα σας συγχωρήσουν αν το επιτρέψετε αυτό». Ένα δάκρυ κύλησε στο μάγουλο του Ετσεβίτ, που είπε: «Κύριε πρέσβη δεν είναι στο χέρι μου». Νωρίς το επόμενο πρωί μας τηλεφώνησε για να πληροφορήσει πως οι Τούρκοι είχαν κάνει απόφαση.

Επιστρέψαμε στην Ουάσινγκτον – είχαμε αποτύχει. Ήμουν θυμωμένος και απογοητευμένος που η αμερικανική διπλωματία είχε οδηγήσει σε ζημιές, θάνατο, όλεθρο. Ήταν ασυγχώρητο κι έγραψα ένα υπόμνημα όπου εξέφραζα τη διαφωνία μου. «Κύριε Υπουργέ, πρέπει να πάτε στους Τούρκους αμέσως, να τους κρατήσετε μέσα σε αυτό το προγεφύρωμα, γιατί αν βγουν προς τις ακτές, θα χωρίσουν την Κύπρο στα δύο, και Ελλάδα και Τουρκία θα έχουν τότε άλλο ένα σύνορο για να διεκδικούν και να πολεμούν εις τους αιώνας των αιώνων. Κι επιπλέον θα πολεμούν με αμερικανικά όπλα, πράγμα που αντιβαίνει τις συνθήκες τους μαζί μας, και οι στρατιωτικές μας προμήθειες και στις δύο χώρες θα πρέπει να σταματήσουν».

(…). Στο νησί της Κύπρου όλοι κατηγορούσαν τις ΗΠΑ για ό,τι είχε συμβεί. Είχαμε ταραχές, πολλοί πυροβολισμοί έπεσαν γύρω από την αμερικανική πρεσβεία. Ένα πρωί οι πυροβολισμοί έπεφταν βροχή, όλοι έτρεχαν να κρυφτούν στο καταφύγιο-ένα δωμάτιο με ατσάλινο περίβλημα. Ο πρέσβης μας, ο Ρότζερ Ντέιβις, πυροβολήθηκε στην καρδιά και πέθανε ακαριαία. Ιδού λοιπόν. Είχαμε χάσει και τα τρία μέρη, και τους Έλληνες, και τους Τούρκους και τους Κύπριους. Είχαμε φέρει τον θάνατο και τον όλεθρο στο νησί.

Ο Κίσινγκερ είπε: «Παύεσαι από διευθυντής κυπριακών υποθέσεων» κι έτσι πήγα σπίτι μου. Η κατάσταση στο νησί συνεχίστηκε από το κακό στο χειρότερο. Οι σχέσεις μας με την Τουρκία και την Ελλάδα ζημιώθηκαν πολύ σοβαρά. Η ζημιά κράτησε μια ολόκληρη γενιά και είχαμε πολλά προβλήματα στις προσπάθειες μας να πετύχουμε τους στόχους της εξωτερικής πολιτικής μας σε αυτή την περιοχή του κόσμου.

Ρόμπερτ Σ. Ντίλον, Γραφείο Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, Ουάσινγκτον (1974)

Σταδιακά η στάση των Τούρκων σκλήρυνε και κατόπιν έγινε σαφές ότι δουλειά μας ήταν πλέον να πείσουμε τους Τούρκους να μην εισβάλουν στο νησί. Πέρασε μια ολόκληρη εβδομάδα χωρίς να κοιμηθώ σε κρεβάτι, όσο πηγαινοερχόμασταν μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας προσπαθώντας να πείσουμε τους μεν και τους δε να βρουν μια ειρηνική λύση στην κρίση. Θυμάμαι πολύ καλά τη νύχτα που περάσαμε με τον Ετσεβίτ. Ήμουν ο μόνος από την αμερικάνικη αντιπροσωπεία που τον γνώριζε. Ήξερα τι θα έκανε: τη λάτρευε την ευκαιρία που του είχε δοθεί. Δεκάρα δεν έδινε για τη θέση των ΗΠΑ – θα έκανε εισβολή στην Κύπρο.

(…) Μιας και είχαμε αποτύχει να πείσουμε τους Τούρκους να μην εισβάλουν, έπρεπε τώρα να προσπαθήσουμε να πείσουμε τους Έλληνες να μην αναμειχθούν. Μόλις φτάσαμε στην Αθήνα διαπιστώσαμε ότι οι Έλληνες δεν είχαν πια κυβέρνηση. Ήταν επομένως πολύ δύσκολο να βρούμε κάποιον για να μιλήσουμε.

Τζακ Μπ. Κιούμπις, Πρέσβης, Αθήνα (1974-1977)

(…) Ήταν διάχυτη η αίσθηση στην Ελλάδα πως για όλα τα προβλήματα της χώρας, τα προβλήματα που είχε η Ελλάδα με την Τουρκία, τα προβλήματα στην Κύπρο, η καταπίεση κι η καταστολή από τη στρατιωτική δικτατορία, για όλα ήταν υπεύθυνη η αμερικανική κυβέρνηση. Έτσι άρχισαν τεράστιες διαδηλώσεις ενάντια στην αμερικανική πρεσβεία και την αμερικανική κυβέρνηση.

Είναι ίσως ενδιαφέρον να θυμηθούμε γιατί είχαν αυτή την εντύπωση. Η αίσθησή μου όταν έφτασα στην Ελλάδα σχετικά με το γιατί ένιωθαν έτσι ήταν ότι επί επτά χρόνια η ελληνική κυβέρνηση ήταν κάτι σαν παρίες ανάμεσα στις δυτικές δημοκρατίες. Κανένας ξένος ηγέτης δεν την επισκέφτηκε τότε – μόνη εξαίρεση οι ΗΠΑ. (…) Έτσι εντυπώθηκε στο μυαλό των Ελλήνων μια εικόνα πως η κυβέρνηση των ΗΠΑ ήταν ο μόνος φίλος που είχαν οι στρατιωτικοί κυβερνήτες της Ελλάδας και ότι οι ΗΠΑ ενδιαφέρονταν για την Ελλάδα μόνο και μόνο για τις στρατιωτικές μας βάσεις εκεί και ότι η CIA βασικά έδινε εντολές στον ελληνικό στρατό για το τι να κάνει.

Έτσι οι Έλληνες αισθάνονταν πως εμείς ήμασταν υπεύθυνοι για την καταστροφή στην Κύπρο,για την απόβαση των τουρκικών στρατευμάτων και για τα μεγάλα προβλήματα της χώρας.

Νέλσον Τ. Λέντσκυ, Αναπληρωτής Διευθυντής, Γραφείο Υποθέσεων Νότιας Ευρώπης, Ουάσινγκτον (1974-1977)

Οι ΗΠΑ και η διεθνής κοινότητα έβλεπαν τη διχοτόμηση σαν μια προσωρινή εξέλιξη που γρήγορα θα λυνόταν. Δεν νομίζω πως σαν κυβέρνηση αφιερώσαμε τόσο πολύ χρόνο ή τόσο πολύ χρήμα. Στην πραγματικότητα, το βλέπαμε σαν ήσσονα όχληση, και τα ηγετικά κλιμάκια του έδιναν προσοχή μόνο όταν είχαν χρόνο -ή όταν έπρεπε. Ενδιαφερόμασταν πολύ περισσότερο για άλλα διεθνή ζητήματα. Μια εποχή, το 1974, η Κύπρος ήταν όντως στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος, μιλάμε όμως για σύντομο διάστημα, δεν επαναλήφθηκε έκτοτε.

Δεν θέλω να υπονοήσω ότι η Κύπρος ξεχάστηκε ποτέ από τον Έβδομο Όροφο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, νομίζω όμως πως είναι λάθος να πιστεύουμε πως είχε διαρκώς και σταθερά την προσοχή μας. Τον περισσότερο καιρό, η αμερικανική κυβέρνηση, όταν ασχολούνταν, ανταποκρινόταν απλώς σε πιέσεις του Κογκρέσου. Αυτό που κάναμε ήταν να αντιδρούμε σε έξωθεν πιέσεις και να αναλαμβάνουμε δράση όχι απαραιτήτως για να φτάσουμε σε λύση, αλλά μάλλον για να δείξουμε απλώς ότι κάναμε κάτι. Θεωρώ πως αυτό ήταν το μοντέλο της εμπλοκής μας στο Κυπριακό όλες αυτές τις δεκαετίες, του 70, του 80 και του 90.