‘Ελληνας Πυροσβέστης – Πολυεργαλείο …ολιγάριθμο, τα κάνει όλα και συμφέρει - ΘΎΜΑΤΑ ΜΕ ΣΑΡΑΒΑΛΑ ΣΕ ΧΑΡΑΔΡΑ ΠΟΥ ΟΥΤΕ ΑΣΒΟΣ ΔΕΝ ΠΕΡΝΑΕΙ...

...

διάβαζα τις προάλλες για το δυστύχημα στον Μαραθώνα , όπου οι συνήθεις ντετέκτιβ και εμπειρογνώμονες του πηγαδιού δημοσιοκάφροι, ανέφεραν το γεγονός, και με πολύ πίκρα οι υπόλοιποι ασχ;ατοάσχετοι πολιτικοί και βάλε... ότι τραγικό και να συμβαίνει οι παπαγάλοι και οι άλλοι, αναφέρουν το αποτέλεσμα της ζημιάς. δεν ασχολήθηκε κανείς, αλλά ούτε και σκέφθηκε (όλο και κάποιος διαθέτει κοινό νου ), ότι είναι πανεύκολο κάποιος να παραβιάσει το κόκκινο η και το στοπ, και να στείλει στον ουρανό ανυποψίαστους.

Έτσι λοιπόν, ο  εα αξιωματικός, πιθανά να εννοεί ότι θα πρέπει να υπάρχουν 1 πυροσβέστης ανά 200 κατοίκους, η 1 αστυνομικός ανα 50 κατοίκους, και ανάλογα οι υπόλοιποι, δηλαδή σ ένα κράτος ανάξιων καλοπερασάκηδων και των υπολοίπων εσχάτως λοιμοκτονούντων, άνευ σοβαρών  κρατικών λειτουργών . των μονίμως αναζητούντων εργασία στο δημόσιο, ε ναι τότε αυτοί είμαστε, πάντα άλλος φταίει, και για όλα το υπερπέραν, όταν ο νους τους δεν μπορεί ν αποφασίσει ούτε για τα αυτονόητα.....

Είμαστε όμως πολύ καλοί στο να τιμάμε τα θύματα, ν αγνούμε τους συγγενείς τους, και πιο καλοί ν αγνοούμε όλους τους υπόλοιπους και όσους βεβαίως εκφέρουν άλλη άποψη.

θα συμφωνήσουμε με τον πρωθυπουργό που είπε ότι δεν υπάρχει μαγική άμυνα,  υπάρχει όμως Λογική Άμυνα την οποία και διαθέτετε, αλλά σας την κρύβουν.... 

Όσο για εκείνους τους πράσινους καλαμπουρτζηδες.... Κόψτε τα δέντρα αντί να τα καίτε, δημιουργείστε αλλού πράσινους χώρους, και αλλάξτε χρήση γης εάν αυτό απαιτείται, χωρίς να διαλύσει το κράτος, χωρίς να πετάξουμε τα λεφτά μας, χωρίς να πεθάνουν άνθρωποι τόσο άδικα , που ούτε ο Θεός δεν το θέλει.. Κατά τα άλλα , μην νομίζετε ότι οι κάθε λογής νεοεγγραφόμενοι ως Έλληνες θα κάνουν το κορόιδο όταν σταματήσουν τα επιδόματα?? τότε θα είναι η αρχή του γλεντιού.....

+++

Του Γιάννη Σταμούλη, εα Αντ/γου ΠΣ, Επίτιμου Προέδρου ΕΑΠΣ

Τις τελευταίες πύρινες μέρες που ζει η πατρίδα μας με τις πυρκαγιές να τη ζώνουν, τα φώτα πέφτουν στον Έλληνα Πυροσβέστη, τον πρωταγωνιστή των ημερών, που σηκώνει στις πλάτες του το τιτάνιο έργο της πυρόσβεσης, ως συνέχεια της εξίσου τιτάνιας, καθόλο το χρόνο, προσπάθειας για τη διασφάλιση της πολιτικής προστασίας της χώρας.

Στα πολλά που ακούγονται, το χιλιοειπωμένο, είναι και ο αριθμός των Πυροσβεστών, όπου ανάλογα την πλευρά των σχολιαστών είναι μεγάλος, μικρός, επαρκής…..

Ας δούμε με αριθμούς την πραγματικότητα.

Σε όλη τη χώρα υπηρετούν συνολικά όλο το χρόνο 12.840 Πυροσβέστες. Στον αριθμό αυτό συμπεριλαμβάνονται και 2.405 Πυροσβέστες Πενταετούς Υποχρέωσης, με εργασιακό καθεστώς «μη μόνιμου», 344 Πυροσβέστες Ειδικών Καθηκόντων που παρέχουν έργο υποστήριξης, καθώς και ένας αριθμός Πυροσβεστών που για λόγους υγείας, παρέχουν υποστηρικτικό έργο.

Αρα 12.496 Πυροσβέστες (όλων των βαθμών) παρέχουν πυροσβεστικό έργο.

Λαμβάνοντας υπόψη, την τελευταία απογραφή της χώρας, όπου ο  πληθυσμός είναι 10.432.481 κάτοικοι προκύπτει  ότι ανά 835 κάτοικους αντιστοιχεί ένας Πυροσβέστης.

Όπως είναι φυσικό το σύνολο του προσωπικού δεν εργάζεται 24 ώρες το 24ωρο σε μια κανονική κατάσταση. Χωρίς να υπολογίσουμε, ρεπό, κανονικές άδειες, ασθένειες, χωρίζοντας τους σε τρεις βάρδιες έχουμε 4.165 Πυροσβέστες ανά βάρδια εργασίας, που σημαίνει σε σχέση με τον πληθυσμό της χώρας, ότι ανά 2504 κάτοικους αντιστοιχεί ένας Πυροσβέστης.

Κατά την αντιπυρική περίοδο, προσλαμβάνονται 2.500 συμβασιούχοι, με μειωμένα εργασιακά δεδομένα (περιορισμοί σε υπερωρίες νυχτερινά, μετακινήσεις, άρα το συνολικό προσωπικό που επιχειρεί φθάνει στον αριθμό των 14.996 Πυροσβεστών.

Την ίδια όμως περίοδο, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, η χώρα μας κατακλύζεται από ένα τεράστιο αριθμό τουριστών. Για το 2022 καταγράφησαν 27.835.000 αφίξεις.

Αρα αν προστεθούν στον ελληνικό πληθυσμό το σύνολο των κατοίκων έχουμε 38.267.481 κατοίκους με αντιστοιχία ανά 2551 να αντιστοιχεί ένας Πυροσβέστης.

Ακολουθώντας τον πιο πάνω υπολογισμό και χωρίζοντας τους σε τρεις βάρδιες, έχουμε 4.998 Πυροσβέστες ανά βάρδια εργασίας που σημαίνει σε σχέση με τον μεικτό καλοκαιρινό πληθυσμό της χώρας, ανά 7.656 κάτοικους να αντιστοιχεί ένας Πυροσβέστης.

Αυτός ο Έλληνας Πυροσβέστης, τον κανονικό καιρό, (στοιχεία του 2022) ,αντιμετωπίζει μέσα στη χρονιά,

20.152 πυρκαγιές σε αστικό πεδίο,

9.856 πυρκαγιές στην ύπαιθρο,

19.743 επιχειρήσεις παροχής βοήθειας,

10.987 απεγκλωβισμούς από ανελκυστήρες.

Σε αυτά τα χιλιάδες συμβάντα θα πρέπει να προστεθούν και 8.933 αποστολές, όπου ήταν ψευδή αναγγελία και 10.515 αποστολές που το συμβάν είχε αντιμετωπισθεί.

Σε αυτό το καθαρό επιχειρησιακό έργο θα προστεθούν και 1024 εκπαιδεύσεις σε 44.203 άτομα για θέματα πυροπροστασίας και μερικές ακόμα χιλιάδες έλεγχοι μέσων και μέτρων πυρασφαλείας σε επιχειρήσεις και εγκαταστάσεις.

Επίσης στα παραπάνω θα προστεθούν 37.100 εκπομπές πυροσβεστικών οχημάτων σε αποστολές πυρασφαλείας και άλλων κοινωνικών σκοπών.

Μερικοί σημαντικοί ακόμα αριθμοί.

Από τις επιχειρήσεις παροχών βοηθείας, διασώθηκαν 892 άτομα, ενώ από τις επιχειρήσεις απεγκλωβισμού στους ανελκυστήρες, απελευθερώθηκαν 5576 άτομα.

Τέλος από τις επεμβάσεις στις αστικές πυρκαγιές διασώθηκαν περιουσίες που το ύψος τους προσεγγίζουν τα 492. 680. 687 ευρώ.

Τέλος ο πιο σημαντικός  αριθμός είναι ότι 63 Πυροσβέστες από το  1942 μέχρι και σήμερα έχασαν τη ζωή τους κατά την ώρα εκτέλεσης του πυροσβεστικού καθήκοντος.

 Σε μια εργασία που εκτελείται σε ένα τεντωμένο νήμα που χωρίζει την ζωή από την απώλειά της.

limenikanea.gr

Ενας λίβυος πολέμαρχος πίσω από την τραγωδία

• 25 Ιουλίου, 2023

Οι μαφίες διακίνησης προσφύγων και μεταναστών και η σύνδεσή τους με τον Χαλίφα Χαφτάρ ο οποίος αποτελεί προνομιακό συνομιλητή της ΕΕ – Αποκαλυπτική έρευνα των «El Pais», Lighthouse Reports, Reporters United, «Der Spiegel», Monitor και SIRAJ

«Στην περίπτωση που οι κατηγορίες αποδειχθούν αληθείς, τότε ο άνθρωπος τον οποίο η Ευρώπη ετοιμάζεται να ανακηρύξει εταίρο της θα μπορούσε να είναι ο ίδιος ένας διακινητής.

Σε αυτή την περίπτωση, η τραγωδία με τους πρόσφυγες στη Μεσόγειο θα εξέθετε περαιτέρω τις αδυναμίες της ευρωπαϊκής μεταναστευτικής πολιτικής: η ΕΕ βασίζεται ολοένα περισσότερο σε αμφισβητούμενους εταίρους – και, ενίοτε, σε εγκληματικές δυνάμεις οι οποίες επιδιώκουν να αποκομίσουν διπλό κέρδος».

Το παραπάνω σχόλιο ανήκει στο γερμανικό περιοδικό «Der Spiegel», δημοσιογράφοι του οποίου, μαζί με συναδέλφους τους από την ισπανική «Εl Pais» και τα δίκτυα Lighthouse Reports, Reporters United, Monitor και SIRAJ, ερεύνησαν διεξοδικά τα δεδομένα που αφορούν το ναυάγιο της 14ης Ιουνίου στην περιοχή της Πύλου στο οποίο, όπως όλα δείχνουν, έχασαν τη ζωή τους περίπου 600 άνθρωποι.

Ακολουθώντας το νήμα των γεγονότων και τις μαρτυρίες επιζώντων και άλλων ανθρώπων με άμεση γνώση της κατάστασης, οδηγήθηκαν στην περιοχή της Ανατολικής Λιβύης – μαζί και την πόλη του Τομπρούκ, από όπου φέρεται ότι αναχώρησε το μοιραίο πλοίο «Αντριάνα» – και τον άνθρωπο ο οποίος τη διατηρεί ουσιαστικά υπό τον έλεγχό του: τον πολέμαρχο Χαλίφα Χαφτάρ.

«Τα ευρήματα οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι πραγματικοί ένοχοι δεν κρατούνται σε κάποια ελληνική φυλακή, αλλά βρίσκονται κάπου στην Ανατολική Λιβύη», συνεχίζει το «Der Spiegel». Από την πλευρά της, η «Εl Pais» σημειώνει ότι «το ταξίδι της “Αντριάνα” δεν αποτέλεσε ένα μεμονωμένο γεγονός, αλλά έχει να κάνει με την ευημερούσα δραστηριότητα της διακίνησης προσφύγων και μεταναστών στην ανατολική ακτή της Λιβύης, ενώ εκείνοι οι οποίοι είναι υπεύθυνοι δρουν υπό την προστασία της οικογένειας του Χαφτάρ».

Ο Χαφτάρ και ο γιος του

Πράγματι, όπως προκύπτει από τη συγκεκριμένη έρευνα, το όνομα που αναφέρθηκε πιο συχνά στις συνεντεύξεις που πήραν οι δημοσιογράφοι από 17 επιζώντες του ναυαγίου στην Πύλο ήταν αυτό του Μοχάμεντ Σαάντ αλ-Κάσι.

Πρόκειται για μέλος της επίλεκτης ομάδας των βατραχανθρώπων του Χαφτάρ, της οποίας διοικητής φέρεται ότι είναι ένας συγγενής του πολέμαρχου, με το όνομα Μπαχάρ αλ-Ταουάτι. Μάλιστα, όλο το δίκτυο επιτηρείται και συντονίζεται από τον γιο του Χαφτάρ, Σαντάμ, ο οποίος και έχει τον τελευταίο και αποφασιστικό λόγο στις επιχειρήσεις – διαχειριζόμενος, φυσικά, και τα χρήματα που συνδέονται και αυτές.

«Ο σημαντικός ρόλος τον οποίο διαδραματίζουν οι βατραχάνθρωποι είναι ότι κανένα πλοίο δεν έχει τη δυνατότητα ούτε να προσεγγίσει τις ακτές της Λιβύης ούτε να αναχωρήσει από αυτές χωρίς να διαθέτει την έγκριση της συγκεκριμένης ομάδας και συνολικά του ναυτικού», προσθέτει η «Εl Pais», παραθέτοντας και τη δήλωση μιας από τις πηγές της στη Λιβύη: «Είτε είναι ο ίδιος ο Σαντάμ αυτός ο οποίος ηγείται της επιχείρησης είτε την έχει αναθέσει σε μια από τις ομάδες των βατραχανθρώπων του».

Κι όμως, είναι ο Χαλίφα Χαφτάρ αυτός ο οποίος έχει κατά καιρούς αποτελέσει και συνεχίζει να αποτελεί προνομιακό συνομιλητή αρκετών ευρωπαίων ηγετών, των οποίων βασικό μέλημα είναι οι «κολασμένοι» αυτού του κόσμου να μη φτάσουν σε ευρωπαϊκό έδαφος.

Κι αυτό παρά το γεγονός ότι η δραστηριότητά του είναι σε γενικές γραμμές γνωστή, αλλά και οι απάνθρωπες συνθήκες που ο ίδιος και οι πραιτωριανοί του επιβάλλουν σε χιλιάδες ανθρώπους, είτε στην περίπτωση που τους επιβιβάζουν σε καρυδότσουφλα για να περάσουν τη Μεσόγειο – πουλώντας τους «εισιτήρια του θανάτου», όπως πρόσφατα δήλωσε η αρμόδια επίτροπος, Ιλβα Γιόχανσον – είτε οδηγώντας τους διά της βίας πίσω στα σύνορα με την Αίγυπτο ή προς άλλες χώρες από τις οποίες έχουν προέλθει.

Ο ρόλος της Μελόνι

Δεν είναι τυχαίο, όπως θύμισε σε ρεπορτάζ του η βρετανική εφημερίδα «The Guardian» στις 15 Ιουνίου, ότι η πρωθυπουργός της Ιταλίας, Τζόρτζια Μελόνι, είχε προσκαλέσει τον Χαφτάρ στη Ρώμη στις 4 Μαΐου, για να συζητήσει μαζί του τον περιορισμό των ροών προς τις ακτές της χώρας, με αντάλλαγμα επενδύσεις στο ανατολικό τμήμα της Λιβύης – πρακτικά, δηλαδή, με χρήμα που θα ελέγχεται και θα μοιράζεται από αυτόν. Φαίνεται, μάλιστα, πως ο ίδιος επιχείρησε να «τιμήσει» τον λόγο που έδωσε στη Μελόνι, καθώς από τις αρχές Ιουνίου επέβαλε προσωρινή απαγόρευση κυκλοφορίας και αυστηρούς ελέγχους, ειδικά κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Πρακτικά, επρόκειτο για ένα πογκρόμ εις βάρος χιλιάδων ανθρώπων, που συνοδεύτηκε από χρήση εκτεταμένης βίας, έτσι ώστε να σταλεί το μήνυμα προς την άλλη πλευρά της Μεσογείου ότι τα συμφωνηθέντα τηρούνται. Η κατάσταση που δημιουργήθηκε έφτασε σε τέτοιο βαθμό ώστε η αντιπροσωπεία των Ηνωμένων Εθνών στη Λιβύη κατήγγειλε περιπτώσεις παιδιών και εγκύων που στοιβάζονταν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, καθώς και για έκρηξη των μηνυμάτων μίσους απέναντι σε αλλοδαπούς στα ΜΜΕ και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Ακόμη κι έτσι, πάντως, η κερδοφόρος επιχείρηση της διακίνησης ανθρώπων δεν σταμάτησε. Το αποδεικνύει, άλλωστε, το γεγονός ότι η «Αντριάνα» σάλπαρε από το Τομπρούκ λίγες ημέρες μετά την επιβολή των έκτακτων μέτρων από τις δυνάμεις του Χαφτάρ – για να οδηγήσει τους επιβαίνοντες στον υγρό τάφο τους. Δεν αποκλείεται, μάλιστα, τα περιοριστικά μέτρα που είχαν επιβληθεί να αύξησαν και την «ταρίφα» για το ταξίδι – άρα και το περιθώριο κέρδους για το δίκτυο και τον επικεφαλής του.

Η ΕΕ και η Λιβύη

Στο μεταξύ, όσον αφορά την ΕΕ, κατανοεί ότι όσο δεν υπάρχει ένα ενιαίο κέντρο εξουσίας στη Λιβύη – κάτι που δεν συμβαίνει μετά την ανατροπή του καθεστώτος του Μουαμάρ Καντάφι, στην οποία η ίδια πρωταγωνίστησε πολιτικά και στρατιωτικά – οι όποιες προσπάθειες να καταλήξει σε μια συμφωνία παρόμοια με εκείνη που έχει υπογράψει με την Τουρκία το 2016 και συνήψε με την Τυνησία πριν από μερικές ημέρες (με πρωτοβουλία της Μελόνι) θα πέσουν στο κενό.

Οι πιθανότητες δε να επιτευχθεί κάτι τέτοιο ναυαγούν διαρκώς, καθώς αποτυγχάνουν η μία μετά την άλλη οι απόπειρες διεξαγωγής εκλογών σε πανεθνικό επίπεδο, με σύστημα και υποψηφίους κοινά αποδεκτούς.

Σε αυτό δε το φόντο, είναι φανερό ότι για τους πρόσφυγες και μετανάστες που επιλέγουν τη Λιβύη ως τον τελευταίο σταθμό πριν από το «άλμα» προς την Ευρώπη (λογικά, καθώς οι ακτές της απέχουν μόλις 150 χιλιόμετρα από τις αντίστοιχες ιταλικές), ισχύει το ρητό «μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα».

Εάν μείνουν στις χώρες τους ή επαναπατριστούν βιαίως προς αυτές, θα βρεθούν πάλι αντιμέτωποι με τις αιτίες που τους ανάγκασαν να φύγουν – φτώχεια, πολέμους, αντιδραστικές κοινωνικές συνθήκες, κλιματική αλλαγή.

Εάν παραμείνουν στη Λιβύη, στο πλαίσιο μιας μελλοντικής συμφωνίας, είναι σχεδόν βέβαιο ότι σύντομα θα διαπιστώσουν πως η κατάσταση εκεί είναι ακόμη χειρότερη. Εάν, τέλος, καταφέρουν να επιβιβαστούν σε ένα πλοίο, θα τους κυνηγούν τα φαντάσματα των χιλιάδων που έχουν χάσει τη ζωή τους στη Μεσόγειο πριν από αυτούς…

Πηγή: tanea.gr

Containership Spills Empty Containers After Sinking in Taiwan

 

Mike Schuler    July 21, 2023

The Palau-flagged containership “ANGEL” sank overnight outside Taiwan’s Kaohsiung Port after its hull flooded, causing several empty containers to fall into the water.

The incident forced the authorities to close the port to all ship traffic.

All 19 crew members abandoned ship and were picked up safely. The port was reopened after officials deemed it safe again.

The shipowner is required to submit a salvage plan while authorities are investigating the cause of the incident.

No oil pollution has been reported as a result of the incident.

Περί…ακτοπλοϊκού καπιταλισμού

 18 Ιουλίου, 2023

Στην κυβέρνηση, όπως κάνουν συνήθως στα χρόνια της δικής τους διακυβέρνησης, κατέληξαν σε λύσεις που πατούν σε δύο βάρκες. Λίγο αριστερές, λίγο δεξιές.

Να ξεκινήσουμε με τα βασικά. Στον καπιταλισμό, δηλαδή στην ελεύθερη αγορά, κάθε μέρα οι εμπορικές διευθύνσεις των επιχειρήσεων ή κάποιοι εμπνευσμένοι επιχειρηματίες προσπαθούν να βρουν τρόπους να καινοτομήσουν και να διαφοροποιήσουν τα προϊόντα τους, ώστε να δημιουργήσουν, έστω και προσωρινά, ένα μονοπώλιο για να επιτύχουν κέρδη. Το ενδιαφέρον εδώ είναι στο «προσωρινά».

Κάθε επιτυχημένη διαφοροποίηση γίνεται γρήγορα αντικείμενο μίμησης ή αντιγραφής, δημιουργείται έτσι ανταγωνισμός, οι τιμές πέφτουν και τα κέρδη μειώνονται. Όσο πιο γρήγορα είναι τα αντανακλαστικά των παικτών της αγοράς τόσο γρηγορότερα αποκαθίσταται ο ανταγωνισμός.

Καθήκον μιας κυβέρνησης είναι να διατηρεί τις προϋποθέσεις δημιουργίας του ανταγωνισμού, συμβάλλοντας στην εξάλειψη εμποδίων, όπως η ευκολία αδειοδότησης, σαφείς, απλοί και εφαρμόσιμοι κανόνες, μηδενικό κόστος εισόδου, πρόσβαση σε χρηματοδότηση.

Πολλοί ξεχνάμε ότι μόλις πριν από μερικά χρόνια η τάση στην ακτοπλοΐα, παρά το ρεκόρ του τουρισμού του 2019, ήταν η αποεπένδυση. Υπήρχε ανταγωνισμός, αλλά σε κάποιες γραμμές. Οι περισσότερες ήταν σχεδόν μονοπώλια. Παρά αυτές τις συνθήκες και την αυξημένη ζήτηση, σχεδόν δεν συνέφερε το επάγγελμα του ακτοπλόου.

Μετά ήρθε η πανδημία. Ήρθαν οι κρατικές επιδοτήσεις και ύστερα από αυτές ακολούθησε η ενεργειακή κρίση και ήρθαν νέες κρατικές επιδοτήσεις. Μαζί με αυτές ενισχυόταν με κάθε τρόπο η ζήτηση, πάλι με επιδοτήσεις, με τα κάθε λογής pass. Έτσι, όχι μόνο τα κόστη είχαν ελεγχθεί, αλλά και η πελατεία (επιβάτες) ήταν ακμαία.

Και μετά ήρθε ο πληθωρισμός και ξαφνικά η εδραίωση σε υψηλά επίπεδα των πρώην επιδοτούμενων τιμών θεωρήθηκε φυσιολογικό φαινόμενο. Και γιατί όχι άλλωστε, όταν η αντιμετώπιση του πληθωρισμού οδήγησε σε σχεδόν υποχρεωτικές μισθολογικές αυξήσεις, διατηρώντας σε υψηλά επίπεδα, παρά τις υπέρογκες τιμές, και τη ζήτηση για ακτοπλοϊκά ταξίδια.

Και μετά ήρθε η συνειδητοποίηση της παράνοιας του πληθωρισμού ως αποτέλεσμα των πολιτικών που προηγήθηκαν. Γιατί αυτό ζούμε.

Ύστερα από χρόνια επεκτατικής δημοσιονομικής πολιτικής στις δυτικές οικονομίες και την τελευταία τετραετία και στην Ελλάδα, οι φιλελεύθεροι οικονομολόγοι θεωρούν σχεδόν φυσιολογικό φαινόμενο αυτό που βιώνουμε. Είχε γίνει σχεδόν το ίδιο και μετά τη μεγάλη κρίση του 1970.

Συνάδελφοί τους της λεγόμενης προοδευτικής σχολής απέδωσαν την αύξηση του πληθωρισμού στην εταιρική απληστία και προτείνουν ελέγχους των τιμών ως απάντηση. Το 1970 η πολιτική αυτή απέτυχε. Αργότερα οι οικονομολόγοι κατέληξαν σε αυτό που σήμερα λέμε νομισματική πολιτική, η οποία συνεχώς αυξάνει τα επιτόκια, επιχειρώντας, χωρίς να καταστρέφει τις αγορές, να περιορίσει τη ζήτηση και μέσω αυτής να συγκρατήσει τις τιμές. Αυτά λύθηκαν τότε.

Στην κυβέρνηση, όπως κάνουν συνήθως στα χρόνια της δικής τους διακυβέρνησης, κατέληξαν σε λύσεις που πατούν σε δύο βάρκες. Λίγο αριστερές, λίγο δεξιές. Παρενέβησαν καλώντας τους ακτοπλόους στο Μαξίμου – αλήθεια εάν δεν υπονοούσε η ίδια η κυβέρνηση ότι κερδοσκοπούν, πού θα τους καλούσαν;

Σε κάθε περίπτωση επιχείρησαν να ελέγξουν τις αυξήσεις με τον τρόπο των «προοδευτικών» αλλά όχι με τα εργαλεία τους. Τι κατάφεραν; Λίγα πράγματα, απλά συζητήσαν ένα θέμα, δόθηκαν κάτι ψήγματα εκπτώσεων για λίγους και πήγαμε παρακάτω. Το θέμα, αν το αφήσουν εκεί που το βρήκαν, είναι ότι σύντομα θα τους «ξαναεπισκεφτεί».

Ο ρυθμιστής-κράτος πρέπει να διαγνώσει τα βαθύτερα αίτια του προβλήματος. Αν το πρόβλημα είναι η διάρθρωση της αγοράς, τότε πρέπει να βρει τρόπους να την κάνει πιο ανταγωνιστική. Αν η αγορά απλά εκμεταλλεύεται τη διαπραγματευτική δύναμη που απέκτησε από την υποστήριξη του κράτους, τότε το κράτος πρέπει να άρει κάθε στήριξη. Σε κάθε περίπτωση ο καπιταλισμός προβλέπει και ποινές για όσους δεν σεβάστηκαν τους κανόνες του.

Πηγή: ot.gr

limenikanea.gr

Το Ελληνικό shortsea στο επίκεντρο της συνάντησης Βαρβιτσιώτη με το Προεδρείο του ΕΕΝΜΑ

 

• 20 Ιουλίου, 2023

Με τον Υπουργό Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη συναντήθηκαν ο Πρόεδρος, Χαράλαμπος Σημαντώνης και τα μέλη του Προεδρείου της ΕΕΝΜΑ.

Σε εξαιρετικό κλίμα συζητήθηκαν όλα τα θέματα που απασχολούν το ελληνικό shortsea για τα οποία ο Υπουργός ήταν πλήρως ενημερωμένος και τέθηκαν οι βάσεις για την επίλυση ακόμη και χρόνιων αγκυλώσεων.

Άλλωστε ο Υπουργός εμπράκτως έχει στηρίξει στο παρελθόν το ελληνικό shortsea, αναδεικνύοντας τον ρόλο που διαδραματίζει η ευρωπαϊκή ναυτιλία στην οικονομία και ευημερία της Ηπείρου, μέσω της πρωτοβουλίας προώθησης και υιοθέτησης της «Διακήρυξης των Αθηνών», η οποία αποτέλεσε τη βάση για την περαιτέρω ανάπτυξη και εφαρμογή της Θαλάσσιας Πολιτικής της Ευρώπης μέχρι το 2020.

Ο Πρόεδρος της ΕΕΝΜΑ, εξέφρασε την ικανοποίηση του για την πρώτη αυτή συνάντηση της νέας θητείας του υπουργού αλλά και τη βεβαιότητα του για την αποτελεσματική συνεργασία των δύο μερών.