Υπάρχει θέμα με το μέλλον των συντάξεων;

• 9 Απριλίου, 2023

«Εχουμε επιλύσει μόνο εν μέρει το πρόβλημα του ασφαλιστικού και απομένουν αρκετές και σημαντικές εκκρεμότητες τις οποίες θα τις βρούμε μπροστά μας» τονίζει ο καθηγητής Μιλτιάδης Νεκτάριος

Υπάρχει θέμα με το ασφαλιστικό στη χώρα, με το μέλλον των συντάξεων;

Ενας από τους ειδικούς του χώρου, ο καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πειραιά Μιλτιάδης Νεκτάριος, λέει πως υπάρχει. Εχουμε επιλύσει μόνο εν μέρει το πρόβλημα του ασφαλιστικού και απομένουν αρκετές και σημαντικές εκκρεμότητες τις οποίες θα τις βρούμε μπροστά μας μόλις η κατάσταση δυσκολέψει ξανά στην οικονομία, επισήμανε μεσοβδόμαδα στο podcast ΒΑΒΕΛ του ot.gr.

Τι εννοεί ο καθηγητής ως πρόβλημα, πέραν των προφανών, ότι για παράδειγμα γηράσκει ο πληθυσμός;

Το βασικότερο όλων είναι ότι συνεχίζουμε να θεωρούμε φυσιολογικό, ότι το κράτος θα πρέπει να πληρώνει τις συντάξεις μας. Τα τελευταία 20 χρόνια έχει «τσοντάρει» πάνω από 300 δισ. ευρώ. Κάθε χρόνο συνεισφέρει περίπου 15 δισ. ευρώ. Με δεδομένο ότι συνεχίζουμε να «γερνάμε» και «ενέσεις» νέου εργατικού δυναμικού έστω και αλλοδαπού δεν φαίνονται στον ορίζοντα, το πρόβλημα θα συνεχιστεί.

Οι συνεχώς μειούμενοι εν ενεργεία εργαζόμενοι θα συνεχίσουν να πληρώνουν όχι μόνο με τις εισφορές τους αλλά και με τους φόρους τους, τις συντάξεις των γονιών τους. Οπως έκαναν και οι γονείς τους για τις συντάξεις των δικών τους γονιών. Αυτό όμως δεν είναι κανονικό.

Υποτίθεται ότι σε ένα ασφαλιστικό σύστημα καταβάλλεται ένα συγκεκριμένο ποσοστό εισφορών, ανάλογα με τις αμοιβές που προκύπτουν από την εμπειρία και την ικανότητα του εργαζόμενου. Υπάρχει σίγουρα μια σύνδεση των εισφορών με την προσδοκώμενη σύνταξη.

Εδώ συμβαίνει το αντίθετο. Η πλειονότητα των εργαζομένων, αν τους ρωτήσουν οι πολιτικοί προεκλογικές μέρες που είναι, πιστεύει ότι δεν θα πάρει σύνταξη. Και αν πάρουν σίγουρα δεν θα επαρκεί για να ζήσουν βάσει του επιπέδου ζωής που είχαν χτίσει στον εργασιακό τους βίο.

Από μόνη της όλη αυτή η συνθήκη αρκεί για να ξανασυζητήσουμε το ασφαλιστικό. Πιθανότατα θα ήταν διπλά χρήσιμο να το κάνουμε τώρα καθώς και μια ασφάλεια στους εργαζόμενους θα δημιουργούσαμε, τη στιγμή που χάνουμε εργαζόμενους που τους χρειαζόμαστε, για ασφαλέστερα συστήματα του εξωτερικού, αλλά και προληπτικά θα είχαμε προετοιμάσει τη χώρα για το ενδεχόμενο μιας μελλοντικής κρίσης.

Μια λύση

Τι προτείνει όμως ως λύση ο Μιλτιάδης Νεκτάριος, που ιδεοληπτικά δεν εφάρμοσε ο ΣΥΡΙΖΑ το 2016, αλλά δεν έφερε και η Νέα Δημοκρατία μετά το 2019.

Πρώτα από όλα, αλλαγή συστήματος, με στόχο να μειωθεί η συνεισφορά του κράτους. Να βγει ο φορολογούμενος από την εξίσωση. Από το σημερινό διανεμητικό σύστημα, θα έπρεπε να πάμε στο κεφαλαιοποιητικό σύστημα. Και αυτό θα μπορούσαμε να το κάνουμε σταδιακά. Με φθίνων ρυθμό της κρατικής χρηματοδότησης μέχρι τον μηδενισμό της ύστερα από 20-25 χρόνια.

Τι θα κερδίζαμε; Πρώτα από όλα ασφάλεια, ότι τα χρήματα που αποταμιεύει μέσω των εισφορών μας κάθε ένας από εμάς, μας περιμένουν να τα εισπράξουμε όταν θα βγούμε στη σύνταξη.

Το δεύτερο ακόμα σημαντικότερο, αλλά και αναπτυξιακό είναι ότι θα μπορούσαμε να μειώσουμε τις ασφαλιστικές εισφορές έως και 30% καθώς τα χρήματα που θα συγκεντρώνονταν θα τα επενδύαμε όπως γίνεται σε όλα τα ασφαλιστικά συστήματα των αναπτυγμένων χωρών, από επαγγελματίες σε σταθερής απόδοσης προϊόντα.

Θα μπορούσαμε δηλαδή και βιώσιμο ασφαλιστικό να αποκτήσουμε, με μικρότερους κινδύνους για την οικονομία και το μέλλον των συντάξεων, αλλά και να εφαρμοσθεί ένα ισχυρό αναπτυξιακό κίνητρο ελάφρυνσης του μη μισθολογικού κόστους.

Πηγή: in.gr

Υδατοδρόμια/Υδροπλάνα: Τα οφέλη από την επικείμενη λειτουργία τους

 5 Απριλίου, 2023

Ν. Ι. Σπανός: Το γεγονός ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα με 16.000 χιλιόμετρα ακτογραμμή, με πολλά νησιωτικά συμπλέγματα, με παράκτιες και παραλίμνιες περιοχές, δημιουργεί την πεποίθηση ότι δεν είναι απλώς εφικτή αλλά επιβεβλημένη η ένταξη των υδροπλάνων στο συγκοινωνιακό χάρτη της χώρας.

Ένα τέτοιο εγχείρημα δεν είναι απλώς επιθυμητό σε τοπικό επίπεδο ή πολιτικά οραματικό, αλλά και εμπορικά βιώσιμο, στον βαθμό, μάλιστα, που θα σχεδιασθεί με όρους αλληλοτροφοδοτούμενων συνδέσεων με την συνεργασία όλων των μεταφορικών μέσων που δραστηριοποιούνται στην νησιωτική Ελλάδα.

Είναι σαφές ότι τα οφέλη από τη λειτουργία των Υδροπλάνων στην Ελλάδα θα είναι πολλαπλά καθώς με τις πτήσεις τους θα προσφέρουν μια συμπληρωματική μεταφορική δυνατότητα στους κατοίκους και τους τουρίστες των περιοχών που θα λειτουργήσουν, και πολλαπλά οφέλη στην οικονομία και την εγχώρια τουριστική Βιομηχανία.

Αποτελεί Εθνικής σημασίας η ανάπτυξη ισχυρού δικτύου υδατοδρομίων, όπου τα υδροπλάνα θα δώσουν νέα πνοή στον νέο τρόπο μεταφοράς επιβατών.

Η ύπαρξη Αδειοδοτημένων και επιχειρησιακά έτοιμων υδατοδρομίων, σε στρατηγικά επιλεγμένα σημεία της Ελλάδας, αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την εύρυθμη λειτουργία των υδροπλάνων καθώς με τις κατάλληλες υποδομές τους θα παρέχουν την απαιτούμενη επιχειρησιακή υποστήριξη σε ένα πρωτοποριακό μεταφορικό μέσο.

Με τη δημιουργία εκτενούς δικτύου Υδατοδρομίων στην Ελληνική επικράτεια θα αναπτυχθεί ένας συμπληρωματικός τρόπος μεταφοράς με υδροπλάνα.

Ως εκ τούτου είναι Εθνική συγκοινωνιακή αναγκαιότητα να αδειοδοτηθούν Υδατοδρόμια σε νησιωτικές, παράκτιες και παραλίμνιες περιοχές οι οποίες, για λόγους Οικονομικούς, Τουριστικούς, και Κοινωνικούς θα ωφεληθούν από την λειτουργία των Υδροπλάνων. Αδιαμφισβήτητα, τα οφέλη από τη λειτουργία των Υδατοδρομίων/ Υδροπλάνων θα είναι πολλαπλά για μια χώρα με τη γεωγραφική μορφολογία της Ελλάδας.

Τα Υδροπλάνα θα μπορούσαν να χαρακτηρισθούν ως τα ιδανικά μεταφορικά μέσα, για μια νησιωτική χώρα, με τα γεωγραφικά χαρακτηριστικά της Ελλάδας καθώς σε αυτές τις περιοχές αναδεικνύουν το μέγιστο της πολυχρηστικότητάς αφού δύνανται να εκτελούν διάφορα είδη πτήσεων όπως:

Τακτικές Επιβατικές πτήσεις,

Έκτακτες Επιβατικές,

Περιηγητικές,

Φορτίου (για μεταφορά Φαρμάκων, Τροφίμων, Τύπου)

Νοσοκομειακές,

Έρευνας και Διάσωσης,

Πυρόσβεσης.

Ειδικά δε τα αμφίβια υδροπλάνα, χάρη στα κατασκευαστικά χαρακτηριστικά τους, έχουν τη δυνατότητα να προσγειώνονται και να απογειώνονται και από χερσαία αεροδρόμια. Η ύπαρξη πλωτήρων με τροχούς, στα αμφίβια υδροπλάνα, τους δίνει επιπλέον υπεραξία σαν μεταφορικό μέσο καθώς αυξάνει τις επιλογές των προορισμών συνδυάζοντας το δίκτυο των υδατοδρομίων με τα αεροδρόμια.

Τα υδροπλάνα από την ίδια τους τη φύση και τον σχεδιασμό τους αποτελούν ιδεωδώς ευέλικτα μέσα μεταφοράς, ιδιαιτέρως απαραίτητα για χώρες όπως η Ελλάδα με πολλά και διάσπαρτα μικρά νησιά και, αντίστοιχα, μικρές τοπικές κοινωνίες, που μολονότι αντιμετωπίζουν ζωτικά καθημερινά προβλήματα, αναγκαίο είναι, για κοινωνικούς και πολιτικούς λόγους, να υποστηριχθούν με κάθε τρόπο, να μείνουν ζωντανές, παραγωγικές και συνδεδεμένες με τον κυρίως κορμό της χώρας.

Από στοιχεία έγκριτων Διεθνών μελετών για τις επιπτώσεις των υδροπλάνων στο περιβάλλον, που έχουν διενεργηθεί σε χώρες όπου τα υδροπλάνα λειτουργούν πολλές δεκαετίες και μάλιστα με σημαντικό αριθμό πτήσεων τους σε αυστηρά προστατευμένες περιβαλλοντικά περιοχές (λίμνες, εθνικά πάρκα, κ.λ.π.) αποδεικνύεται ότι τα Υδροπλάνα είναι από τα πιο φιλικά μεταφορικά μέσα για το φυσικό περιβάλλον καθώς τα μετρήσιμα ποσοστά περιβαλλοντικών οχλήσεων τους είναι από τα πλέον χαμηλά στη βιομηχανία των συγκοινωνιών (βλ. επισυναπτόμενο Παράρτημα).

Στοιχεία που καθιστούν το Υδροπλάνο ως ένα από τα πιο φιλικά μεταφορικά μέσα για το φυσικό περιβάλλον.

Οι έλικες των Υδροπλάνων βρίσκονται στο επάνω τμήμα της ατράκτου τους, σε επαρκή απόσταση από την επιφάνεια του ύδατος με αποτέλεσμα να μη δημιουργείται συνδυαστικός θόρυβος αφού δεν υπάρχει επαφή με το νερό. Σημαντικότερο δε αυτού είναι το γεγονός ότι δεν ενοχλείται η υδρόβια ζωή.

Τα Υδροπλάνα δημιουργούν κυματισμό 2 έως 3 ίντσες το μέγιστο (10εκ), με αποτέλεσμα να μην είναι ικανός παράγοντας για την διάβρωση της ακτογραμμής.

Σε αντίθεση με τα πλωτά μέσα, οι εξατμίσεις των κινητήρων των Υδροπλάνων, δεν καταλήγουν στο νερό.

Τα Υδροπλάνα δεν εναποθέτουν στο νερό, υπολείμματα καυσίμων, λαδιών, υδραυλικών υγρών ή άλλα τοξικά απόβλητα, μιας και δεν έχουν σεντίνες  (υδροσυλλέκτης του πλοίου, κατώτερο εσωτερικό τμήμα των υφάλων ενός πλοίου) σε αντίθεση με τα περισσότερα πλωτά μέσα που επιβαρύνουν τα ύδατα και μάλιστα με μεγάλες ποσότητες.

Τα καύσιμα των Υδροπλάνων δεν εμπεριέχουν τοξικά πρόσθετα (ΜΤΒΕ) σε αντίθεση τα καύσιμα που χρησιμοποιούνται στην αυτοκινητοβιομηχανία και στα καύσιμα των πλωτών μέσων.

Τα Υδροπλάνα δεν χρησιμοποιούν τοξικά χρώματα και μοράβιες.

Τα Υδροπλάνα είναι κατασκευασμένα αποκλειστικά από αλουμίνιο και συνθετικά υλικά με αποτέλεσμα να μην έχουν οξειδώσεις που καταλήγουν αναγκαστικά στο περιβάλλον.

Τα Υδροπλάνα δεν μεταφέρουν ακούσια πανίδα σε άλλες περιοχές.

Επίσης θα πρέπει να ληφθεί πολύ σοβαρά υπόψη το γεγονός ότι στην Ελλάδα τα Υδροπλάνα πραγματοποιούσαν, για πέντε ολόκληρα χρόνια, καθημερινές πτήσεις στους Παξούς και στην λίμνη των Ιωαννίνων, που ανήκουν στο δίκτυο περιοχών NATURA 2000, χωρίς να υπάρξει το παραμικρό πρόβλημα περιβαλλοντικής όχλησης ούτε να έχει καταγγελθεί το ελάχιστο από κανένα Δημόσιο ή ιδιωτικό φορέα των περιοχών αυτών.

Διεθνείς μελέτες και πολυετή στατιστικά στοιχεία αποδεικνύουν ότι η δραστηριοποίηση των Υδροπλάνων στον Καναδά, στις Μαλδίβες, την Καραϊβική κ.λ.π έχει βοηθήσει σημαντικότατα την ανάπτυξη του Τουρισμού τους.

Με τα Υδροπλάνα ο τρόπος άφιξης των Τουριστών στον προορισμό τους γίνεται πιο φιλικός και σίγουρα ξεχωριστός. Η Ελληνική τουριστική αγορά θα διευρυνθεί και θα αναπτυχθεί καθώς οι Τουρίστες θα μπορούν με ένα καινοτόμο τρόπο να μετακινούνται γρηγορότερα και ασφαλέστερα προς τα μέρη των διακοπών τους αλλά και να αυξάνουν τις επιλογές τους σε επισκεψιμότητα προορισμών.

Ειδική μνεία θα πρέπει να γίνει για τις συνέργιες που θα έχουν τα Υδροπλάνα με τη κρουαζιέρα. Τα Υδροπλάνα θα μπορούν να εξυπηρετούν με περιηγητικές πτήσεις (sightseeing) τους επιβάτες των κρουαζιερόπλοιων παρέχοντάς τους ένα μοναδικό τρόπο να δουν και να κρατήσουν στη μνήμη τους τα αξιοθέατα του προορισμού τους.

Επίσης με τα Υδροπλάνα, κατά το χρονικό διάστημα της παραμονής του κρουαζιερόπλοιου, θα παρέχεται η δυνατότητα στους τουρίστες να επισκέπτονται περισσότερες περιοχές ενός μεγάλου νησιού (π.χ Κρήτη) ή και κοντινά νησιά (π.χ Γαύδος) μεγιστοποιώντας έτσι την ελκυστικότητα του ταξιδιού που επέλεξαν.

Ένα ακόμη όφελος από τη λειτουργία των υδροπλάνων στην Ελλάδα είναι η συνεισφορά τους στον τομέα του Real Estate. Η Ελλάδα χάρη στους ελκυστικούς προορισμούς, λόγω της απαράμιλλης φυσικής ομορφιάς των τοπίων, αποτελεί μια από τις σημαντικότερες επιλογές στο Real Estate.

Οι ενδιαφερόμενοι επενδυτές θα επιλέξουν πολύ πιο εύκολα να επενδύσουν σε ένα νησί που θα έχει Υδατοδρόμιο καθώς η εύκολη προσβασιμότητα αποτελεί καθοριστικό παράγοντα και προσδίδει σημαντική υπεραξία στην αγορά και εκμετάλλευση ακινήτων.

Εν κατακλείδι, ο τουρισμός αποτελεί τη βαριά βιομηχανία της Ελλάδας και χρειάζεται προσθήκες «χρηστικών εργαλείων» σαν τα υδροπλάνα που θα συνεισφέρουν με την παρουσία τους και με διακριτό ρόλο στην επίτευξη μιας ενιαίας εθνικής στρατηγικής για περαιτέρω Τουριστική ανάπτυξη με ποιοτικά χαρακτηριστικά.

Είναι σαφές ότι η δραστηριοποίηση των Υδροπλάνων θα προσθέσει μια πρωτοποριακή μεταφορική δυνατότητα διασφαλίζοντας τις μετακινήσεις καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους στους μόνιμους κατοίκους νησιών, παράκτιων και παραλίμνιων περιοχών όπου θα λειτουργούν Υδατοδρόμια. Σε κάποιες δε περιπτώσεις, κυρίως για τα μικρά και απομακρυσμένα νησιά μας που δε διαθέτουν αεροδρόμιο, τα υδροπλάνα θα αποτελούν τη βασική συγκοινωνιακή διέξοδο, ιδίως τους χειμερινούς μήνες.

Ιδιαίτερη αξία για το κοινωνικό σύνολο θα έχει η επιχειρησιακή ικανότητα των υδροπλάνων για την εκτέλεση νοσοκομειακών πτήσεων καθώς θα δίνεται μια αξιόπιστη συγκοινωνιακή επιλογή σε περίπτωση που παραστεί ζήτημα υγείας.

Επίσης η χρήση του Υδροπλάνου ως μέσο πυρόσβεσης θα ενισχύσει την πολιτική προστασία της χώρας, ως επιλογή αρχικής προσβολής των πυρκαγιών, δεδομένου ότι το μέσο δύναται να εκτελεί αεροπυρόσβεση μικρής κλίμακας χρησιμοποιώντας ειδικούς πλωτήρες που έχουν την ικανότητα λήψης και άφεσης νερού.

Μια ακόμη συμβολή του Υδροπλάνου θα είναι να βοηθάει τον Κρατικό μηχανισμό στις υπηρεσίες έρευνας και διάσωσης σε περίπτωση που παραστεί ανάγκη, καθώς τα κατασκευαστικά χαρακτηριστικά του και η επιχειρησιακές του δυνατότητες το καθιστούν ένα σημαντικό εργαλείο στο έργο αυτό.

Η λειτουργία των Υδατοδρομίων / Υδροπλάνων στην Ελλάδα, εκτός από τα οφέλη που θα έχει στον τομέα του τουρισμού, θα συμβάλει στην ευρύτερη ανάπτυξη των τοπικών κοινωνιών μέσω παράλληλων οικονομικών δραστηριοτήτων που θα προκύψουν από τη λειτουργία των υδατοδρομίων- υδροπλάνων.

Τέτοιες σημαντικές οικονομικές δραστηριότητες είναι οι υπηρεσίες συντήρησης Υδροπλάνων, ανεφοδιασμού καυσίμου, σχολές πιλότων, μηχανικών υδροπλάνων κ.λ.π.. επίσης υπηρεσίες από εμπορική εκμετάλλευση χώρων των υδατοδρομίων (π.χ. καφετέριες, εστιατόρια κλπ).

Οι νέες θέσεις εργασίας που θα δημιουργηθούν από την λειτουργία των υδατοδρομίων και των αεροπορικών εταιρειών υδροπλάνων θα ξεπεράσουν τις τρείς χιλιάδες (3000) και θα καλυφθούν στο μεγαλύτερο ποσοστό τους από μόνιμους κατοίκους των Νησιών όπου θα δραστηριοποιηθούν τα Υδροπλάνα.

Η αξιόπιστη και ανελλιπής προσβασιμότητα, που θα εξασφαλίζεται με τις πτήσεις των Υδροπλάνων, θα αναζωογονήσει τις τοπικές οικονομίες των μικρών νησιών αναβαθμίζοντας τον τουρισμό τους, ενώ παράλληλα θα βελτιώσει συνολικά την κοινωνική τους συνοχή.

Οι μόνιμοι κάτοικοι θα νοιώθουν πλέον πως είναι ακέραιο κομμάτι του Εθνικού κορμού, αφού θα μπορούν χρησιμοποιώντας και τα Υδροπλάνα, να μετακινούνται επαρκώς και με ασφάλεια, καθ’ όλη την διάρκεια του έτους, προς τα μεγάλα αστικά και Περιφερειακά κέντρα, όπου λειτουργούν Νοσοκομεία, Κρατικές Υπηρεσίες και εμπορικές Αγορές.

Τα υδροπλάνα μπορούν να γίνουν ο συνδετικός κρίκος, που λείπει από το συγκοινωνιακό δίκτυο της χώρας, ώστε να επιτευχθεί ο στρατηγικός στόχος της αδιάλειπτης και ποιοτικής συνδεσιμότητας μεταξύ νησιωτικής και ηπειρωτικής Ελλάδας. Μιας συνδεσιμότητας που αποτελεί το μεγάλο ζητούμενο για λόγους Αναπτυξιακούς, Τουριστικούς και ευρύτερα Κοινωνικούς.

Η πολιτεία με τα αρμόδια Υπουργεία: Υπουργείο Ανάπτυξης και Επενδύσεων, Υποδομών και Μεταφορών, Περιβάλλοντος και Ενέργειας και Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, θα πρέπει να στηρίζει και να αποτελέσει αρωγός σε τέτοιες επενδυτικές πρωτοβουλίες πού αναδεικνύουν την Ελλάδα μας και δίνουν άμεσες λύσεις στα προβλήματα διασύνδεσης της νησιωτικής με την ηπειρωτική χώρα και αντίστροφα. Αυτό θα γίνει μέσω της απλοποίησης του αδειοδοτικού πλαισίου καθώς ήδη έχουν παρατηρηθεί γραφειοκρατικές αγκυλώσεις και μακροχρόνιες καθυστερήσεις κατά την εφαρμογή της υφιστάμενης νομοθεσίας.

Θεωρώ ότι η καλή συνεργασία του κρατικού μηχανισμού με τις επιχειρηματικές και επενδυτικές πρωτοβουλίες θα είναι το κλειδί ώστε το εθνικό δίκτυο υδατοδρομίων που δημιουργείται και εξελίσσεται καθημερινώς να πάρει «σάρκα και οστά», κάνοντας έτσι την Ελλάδα το μεγαλύτερο δίκτυο υδατοδρομίων παγκοσμίως.

 

Πηγή: mononews.gr

Η Ναυτιλία στα σχολεία του Πειραιά

 ...ξύπνησε το βούι,  και όπως πάντα λέμε... κάλλιο αργά παρά ποτέ.

+

8 Απριλίου, 2023

9 σχολεία του Πειραιά (5 Δημοτικά, 2 Γυμνάσια & 2 ΕΠΑ.Λ) συμμετέχουν στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα «ΥΙΟΘΕΣΙΑ ΠΛΟΙΟΥ»/ «ADOPT-A-SHIP», το οποίο αποσκοπεί στη γνωριμία των μαθητών με τον κόσμο της Ναυτιλίας.

Το πρόγραμμα λειτουργεί με την υιοθεσία ενός πλοίου από μια τάξη Δημοτικού, Γυμνασίου ή  ΕΠΑΛ δίνοντας την ευκαιρία σε εκπαιδευτικούς και μαθητές να συμμετέχουν ως “στεριανοί ναύτες” στα ταξίδια του πλοίου. Τα παιδιά μέσω του δασκάλου τους ξεκινούν ηλεκτρονική επικοινωνία με τον Πλοίαρχο του πλοίου, έχοντας έτσι τη δυνατότητα να βιώσουν μέσα στη σχολική τάξη τη ζωή στη θάλασσα, να ταξιδέψουν σε μέρη του κόσμου μέσω της αλληλογραφίας τους και ταυτόχρονα να μάθουν για την οικονομία, τον πολιτισμό, τα λιμάνια, τις πόλεις και το θαλάσσιο εμπόριο. Παράλληλα οι εκπαιδευτικοί διδάσκουν μέσω του Προγράμματος Ιστορία, Γεωγραφία, Αγγλικά, Μαθηματικά, Πληροφορική, Μουσική, Εικαστικά, Τεχνολογία. Μέσω αξιολογήσεων του Προγράμματος προκύπτει πως πολλοί μαθητές ανυπομονούν να πάνε σχολείο για να διαβάσουν το γράμμα του Καπετάνιου, αρκετοί έχουν εκφράσει την επιθυμία να ακολουθήσουν ένα επάγγελμα της ναυτιλίας και κάποιοι να γίνουν καπετάνιοι.

O θετικός αντίκτυπος του Προγράμματος φαίνεται και από τον ενθουσιασμό που δείχνουν οι εκπαιδευτικοί. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε δασκάλα δημοτικού σχολείου «Ως εκπαιδευτικός χαίρομαι που συμμετέχω σε αυτό το διαδραστικό πρόγραμμα, καθώς μέσω αυτού εξασφαλίζεται η βιωματική μάθηση. Ευχαριστώ για τη δυνατότητα που μου δόθηκε μέσα από το πρόγραμμα να εμπλουτίσω κι εγώ τις γνώσεις μου όσον αφορά την ιστορία της ελληνικής ναυτιλίας και να συνταξιδέψω μαζί με τους μαθητές μου σε αυτόν τον όμορφο κόσμο». Από την άλλη μεριά οι ναυτικοί νιώθουν πως προσφέρουν στη μόρφωση των παιδιών και εμψυχώνονται γιατί το Πρόγραμμα τους «γεφυρώνει» με τη στεριά.

Μέχρι στιγμής 10.220 μαθητές από 123 σχολεία όλων των βαθμίδων από όλη τη χώρα έχουν συμμετάσχει στο «Adopt a Ship».

Το Πρόγραμμα υλοποιείται από την PROJECT CONNECT για πέμπτη συνεχή χρονιά με την έγκριση του Υπουργείου Παιδείας και τελεί υπό την αιγίδα του Υπουργείου Ναυτιλίας, της Γενικής Γραμματείας Δημογραφικής και Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων, αλλά και της HELMEPA.

Η καταρτισμένη ομάδα της PROJECT CONNECT προσφέρει κατάλληλο υποστηρικτικό εκπαιδευτικό υλικό, το οποίο μέσα από τις συστηματικές αξιολογήσεις που κάθε χρόνο εφαρμογής του προγράμματος διεξάγονται, αποτιμάται με τον πιο θετικό τρόπο για την ποιότητα και την αποτελεσματικότητά του από όλους τους συμμετέχοντες.

Για περισσότερες πληροφορίες και συμμετοχή στο Πρόγραμμα:

Τηλέφωνα Επικοινωνίας: 211-1195693 / 6938 509893

bridge@project-connect.gr

www.project-connect.gr

Πηγή: piraeus365.gr

Γιατί το Ορθόδοξο και το Καθολικό Πάσχα γιορτάζονται σε διαφορετικές ημερομηνίες

08 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2023

Το Ιουλιανό ημερολόγιο και η μέτρηση των ημερών

Το Ορθόδοξο και το Καθολικό Πάσχα εορτάζονται συνήθως σε διαφορετικές ημερομηνίες.

Σε αντίθεση με τα περισσότερα ευρωπαϊκά έθνη, που θα γιορτάσουν το Πάσχα στις 9 Απριλίου, η Ελλάδα θα γιορτάσει το Ορθόδοξο Πάσχα μία εβδομάδα αργότερα, στις 16 Απριλίου.

Οι Ορθόδοξες Εκκλησίες εξακολουθούν να χρησιμοποιούν το Ιουλιανό ημερολόγιο για το Πάσχα, πράγμα που σημαίνει ότι σε ορισμένες περιόδους μπορεί να υπάρχει μια εβδομαδιαία καθυστέρηση σε σχέση με το Γρηγοριανό.

Λόγω αυτής της διαφοράς στη μέτρηση των ημερών, η τελευταία φορά που τα δύο μεγάλα χριστιανικά δόγματα μοιράστηκαν μια ημερομηνία για τον εορτασμό του Πάσχα ήταν το 2017.

Το χρονικό χάσμα μεταξύ του εορτασμού του Πάσχα για τα δύο δόγματα θα διευρύνεται ολοένα και περισσότερο.

Ως αποτέλεσμα αυτού του διευρυνόμενου χάσματος, από το 2700 και μετά, ο εορτασμός του Πάσχα για την Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία και τις δυτικές χριστιανικές εκκλησίες δεν θα συμπέσει ποτέ ξανά.

Συνολικά, σε ολόκληρο τον 21ο αιώνα ο εορτασμός του Πάσχα θα γίνει την ίδια μέρα 31 φορές, αλλά σε κάθε επόμενο αιώνα αυτό θα συμβαίνει όλο και πιο σπάνια.

Η τελευταία φορά που θα συμπέσουν οι εορτασμοί του Πάσχα υπολογίζεται ότι θα είναι το 2698. Από τότε, Ορθόδοξοι και Δυτικοί Χριστιανοί δεν θα γιορτάσουν ποτέ ξανά μαζί την Ανάσταση του Χριστού.

Υπολογισμός των ημερομηνιών του Ελληνορθόδοξου και του Καθολικού Πάσχα

Ένας πολύπλοκος παράγοντας που προκάλεσε συζητήσεις σε όλη την ιστορία ήταν η εύρεση μιας ενιαίας ημερομηνίας για το Πάσχα και η εμμονή σε αυτήν. Στις πρώτες μέρες της πίστης τους, οι Χριστιανοί γιόρταζαν την Ανάσταση του Ιησού Χριστού σε διάφορες περιόδους κατά τη διάρκεια του έτους.

Ήταν οι Άγιοι Πατέρες της Α' Οικουμενικής Συνόδου το 325 μ.Χ. που κατέληξαν σε έναν ενιαίο τρόπο καθορισμού της ημερομηνίας.

Αποφάσισαν ότι το Πάσχα έπρεπε να γιορτάζεται την πρώτη Κυριακή μετά την πρώτη πανσέληνο μετά την εαρινή ισημερία, αλλά πάντα μετά το Εβραϊκό Πάσχα (Passover).

Μέχρι σήμερα, οι Ορθόδοξοι έχουν κολλήσει σε αυτή τη μέθοδο υπολογισμού της ημερομηνίας της γιορτής, με αποτέλεσμα ο εορτασμός του Ορθόδοξου Πάσχα να πέφτει συνήθως αργότερα από ό,τι στον δυτικό κόσμο.

Mερικά χρόνια, ωστόσο, το Ανατολικό και το Δυτικό Πάσχα πέφτουν την ίδια ημερομηνία, και αυτό θα συμβεί ξανά το 2025.

Το 1923, μια ομάδα ορθόδοξων εκκλησιών συναντήθηκε στην Κωνσταντινούπολη για να επανεξετάσει το ημερολογιακό ζήτημα, υιοθετώντας τελικά μια αμφιλεγόμενη θέση ότι σημαντικές θρησκευτικές ημερομηνίες θα ακολουθούσαν το πιο αστρονομικά ακριβές Γρηγοριανό ημερολόγιο, με εξαίρεση το Πάσχα.

iefimerida.gr                                                                                                                                  portnet.gr

Προχωράει η νέα υποθαλάσσια σήραγγα της Ελλάδας -

 ...για την Σαλαμίνα θα πείτε κάτι?? οεο...

Άλλα λόγια ν΄αγαπιόμαστε,  και βέβαια στου κουφού πολιτευτή την πόρτα , αλλάζεις πολιτευτή....

+

08 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2023

Ποιες περιοχές θα ενώσει.

Συμπληρώνονται σιγά-σιγά τα κομμάτια του παζλ που θα οδηγήσουν στην υλοποίηση του μεγάλου έργου της Υποθαλλάσιας Ζεύξης Λευκάδας η οποία θα συνδέσει το οδικό δίκτυο της Αιτωλοακαρνανίας με το νησί του Ιονίου.

Με απόφαση του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών που δημοσιεύτηκε στις 24 Μαρτίου 2023, προχωρά ακόμα ένα: o διαγωνισμός επιλογής Τεχνικού Συμβούλου.

 

Ο τελευταίος θα υποβοηθήσει τη Διεύθυνση Συγκοινωνιακών Υποδομών με Σύμβασης Παραχώρησης στην προετοιμασία, ωρίμανση και διενέργεια Διαγωνισμού Ανάθεσης σύμβασης ΣΔIΤ για το έργο «Μελέτη – Κατασκευή – Χρηματοδότηση – Λειτουργία και Συντήρηση της υποθαλάσσιας ζεύξης Λευκάδας – Ν. Αιτωλοακαρνανίας».

Υποθαλάσσια Ζεύξη Λευκάδας
Προσφορές απέστειλαν τρεις οικονομικοί φορείς και μετά την αξιολόγησή τους από την Επιτροπή ή Διενέργειας και Αξιολόγησης των Προσφορών, προσωρινός ανάδοχος αναδείχθηκε η Planet Α.Ε. με συνολική βαθμολογία 136,5. Ο συνολικός προϋπολογισμός της σύμβασης ανέρχεται σε 947.670 ευρώ.

Για την υλοποίηση της υποθαλάσσιας Λευκάδας μέσω ΣΔΙΤ απαιτείται η περαιτέρω ωρίμανση του έργου και στη συνέχεια να λάβει το «πράσινο φως» από τη Διυπoυργική Επιτροπή ΣΔΙΤ.

Η ακτινογραφία του έργου
Με βάση τον παλιό διαγωνισμό (σύμβαση παραχώρησης) ο οποίος είχε ναυαγήσει, θα κατασκευαζόταν οδικό τμήμα μήκους 3 χλμ. συμπεριλαμβανομένης υποθαλάσσιας σήραγγας μήκους 1,1 χλμ., από τα οποία τα 450 μ. αφορούσαν στο τμήμα κλειστής διατομής, ενώ 310 και 270 μ. αφορούσαν στις προσβάσεις εισόδου και εξόδου αντίστοιχα.

Η προτεινόμενη μέθοδος κατασκευής της υποθαλάσσιας σήραγγας βασιζόταν στην κατασκευή της σήραγγας εν ξηρώ, με εκσκαφή και επανεπίχωση.

Σήμερα η σύνδεση της Στερεάς Ελλάδας με τη Λευκάδα γίνεται μέσω μεταλλικής αρθρωτής γέφυρας που είναι περιστρεφόμενη και πλαγιοδετεί για την απελευθέρωση του στενού, αβαθούς δίαυλου, διακόπτοντας την οδική κυκλοφορία.

Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τους καλοκαιρινούς μήνες να δημιουργούνται ουρές αναμονής οχημάτων, προκαλώντας μεγάλη ταλαιπωρία στους ταξιδιώτες. Πρόβλημα προκαλείται και στους δρόμους του νησιού, δεδομένου ότι τα οχήματα εισέρχονται και εξέρχονται του νησιού από τον αστικό ιστό της πόλης.

Η Υποθαλάσσια Ζεύξη Λευκάδας εκτιμάται ότι θα αποτελέσει «αντίδοτο» στα παραπάνω, βελτιώνοντας το επίπεδο εξυπηρέτησης των χρηστών. Παράλληλα, θα εξασφαλίζονται γρήγορες και ασφαλείς μετακινήσεις, ενώ θα αναβαθμιστεί σε σημαντικό βαθμό το τουριστικό προϊόν.

(carandmotor.gr)