ΠΝΟ: «Τα αδιέξοδα δεν τα προκαλούν οι ναυτεργάτες»

.naftemporiki.gr    2/11/21

 Τους λόγους για τους οποίους αποφάσισε να πραγματοποιήσει 48ωρη πανελλαδική απεργία σε όλες τις κατηγορίες πλοίων με έναρξη την 06.01 ώρα της 10/11/2021 ημέρα Τετάρτη και λήξη ώρα 06.00 της 12/11/2021 ημέρα Παρασκευή, με προοπτική κλιμάκωσης, επεξηγεί με ανακοίνωσή της η Πανελλήνια Ναυτική Ομοσπονδία. Χαρακτηριστικά αναφέρει: «Τααδιέξοδα δεν τα προκαλούν οι ναυτεργάτες». 

 Όπως επισημαίνει απευθυνόμενη στους έλληνες ναυτεργάτες, «Η διοίκηση της ΠΝΟ κατέληξε στην πιο πάνω απόφαση της ως έσχατο μέσο προστασίας των δικαιωμάτων και προώθησης της επίλυσης των προβλημάτων μας.Η εργοδοτική πλευρά ακολουθώντας τακτική συνεχούς κωλυσιεργίας όχι μόνο αρνείται να χορηγήσει την οποιαδήποτε αύξηση αλλά επιδεικνύει και μια πλήρως στείρα συμπεριφορά σχετικά με τα καθημερινά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε κατά την εκτέλεση των καθηκόντων μας. Με περισσή προκλητικότητα «αγνοεί» το πραγματικό γεγονός ότι επί διετία δηλαδή από το 2019, οι αποδοχές μας παραμένουν καθηλωμένες παρά τη γνωστή σε όλους συνεχή αύξηση των ειδών πρώτης ανάγκης και των εν γένει υπηρεσιών, που πλήρως εξανεμίζουν τα εισοδήματα μας. Ξεχνούν ακόμα ότι η απασχόλησή μας δεν είναι ετήσια, αλλά για τους περισσότερους από εμάς έχει καταντήσει εποχιακή». Σημειώνει επίσης ότι είναι: «προκλητικό να προβάλουν στις διαπραγματεύσεις μείωση των εσόδων τους (των κερδών τους δηλαδή) όταν έχουν λάβει πλουσιοπάροχες οικονομικές ενισχύσεις από την Πολιτεία και η κίνηση των πλοίων σαφώς και έχει αυξηθεί. Και παρ’ όλα αυτά, ανερυθρίαστα, διατείνονται ότι δήθεν έχουν πληγεί και καταστρέφονται τα μέγιστα από τον κορονοϊό.Αν πράγματι συμβαίνει αυτό, - που δεν είναι όμως αλήθεια, - τότε τι να πούμε εμείς οι Ναυτικοί!». 

 Η Ομοσπονδία, θέτει παράλληλα και μια σειρά ακόμα θεμάτων – προβλημάτων, όπως στο ΚΕΣΕΝ, στο ΓΕΝΕ, στα Μητρώα, στα Σωστικά Μέσα, στον Οίκο του Ναύτη και στο ΝΑΤ, τα οποία όπως αναφέρει: «όχι μόνο δεν επιλύονται και δεν βελτιώνονται αλλά εξακολουθούν να συσσωρεύονται καθημερινά με αποκορύφωμα τον καταιγισμό σειράς πρόσθετων αντεργατικών νόμων και την εξακολούθηση εφαρμογής του ναυτοκτόνου νόμου 4150/2013 για τις μειωμένες ειδικές συνθέσεις στα ακτοπλοϊκά και επιβατηγά/μεσογειακά πλοία, του Ν. 4714/2020, που επεμβαίνει στην εσωτερική αυτονομία και λειτουργία των σωματείων μας, του Ν. 4770/2021, με τον οποίο μειώνονται χαριστικά και στην κυριολεξία μηδενίζονται τα πρόστιμα για τις παραβάσεις της ναυτεργατικής νομοθεσίας σχετικά με την υπεραπασχόληση των ναυτικών μας και του Ν. 4808/2021, που στην κυριολεξία αποτελεί σκούπα των απεργιακών αγώνων», αναφέρει χαρακτηριστικά και προσθέτει: «Οι συνεχείς έλεγχοι από τα ειδικά κλιμάκια της Ομοσπονδίας μας στα πλοία της ακτοπλοΐας και στα πορθμεία, καθώς επίσης και στα πλοία της γραμμής Πάτρας – Ιταλίας καταδεικνύουν την παραβατική συμπεριφορά της εργοδοσίας σε ό,τι αφορά την υπεραπασχόληση των πληρωμάτων με συνεχή υπέρβαση των ορίων και ωρών απασχόλησης και την καθυστέρηση ή και άρνηση καταβολής των δεδουλευμένων αποδοχών. Στο μεταξύ η ανεργία καλπάζει και δυστυχώς δεν λαμβάνεται κανένα μέτρο για την ουσιαστική ανάκαμψη της και την ανακούφιση των άνεργων συναδέλφων μας». 

Βλαχάκηδες, η ελληνική «φυλή» της Αφρικής

 Παρέχεται από: Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

H ιστορία μοιάζει με παραμύθι, αλλά δεν είναι. Eνα ελληνικό «ανεξάρτητο κράτος» στα βάθη της Αφρικής, μια ελληνική «φυλή» στα απέραντα δάση, ένας Κρητικός επαναστάτης (ο Ζορμπάς της ζούγκλας) που πάλευε με τα θηρία και σκότωνε κροκόδειλο με το ρόπαλο και ένας ελληνορθόδοξος δεσπότης που πασχίζει σήμερα να περισώσει τα αποτυπώματα της ελληνικής παρουσίας στη Μαύρη Ηπειρο συνιστούν τις βασικές συντεταγμένες της.

Ηταν, λοιπόν, μια φορά και έναν –όχι πολύ μακρινό, το 1894– καιρό, στα Μάλια της Κρήτης, ένας νέος ονόματι Νικόλαος Βλαχάκης, γνωστός για την επαναστατική δράση εναντίον των Οθωμανών.

Καθώς το αίσθημα της απελευθέρωσης στο νησί φούσκωνε, ο Βλαχάκης, μην αντέχοντας την καταδυνάστευση και όντας στόχος των Τούρκων, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την πατρίδα καταζητούμενος. Με μια ελληνική σημαία, την εικόνα της Παναγίας και ένα αντίγραφο της Αγίας Γραφής στον «ντορβά» διέφυγε στη Μικρά Ασία και από εκεί, αφού διήνυσε, άλλοτε με τα πόδια και άλλοτε με τα μέσα της εποχής, πάνω από 11.500 χλμ., έφθασε στη Μοζαμβίκη.

Μέσα από τρομερά αντίξοες συνθήκες, περπατώντας πάνω από 2.000 χλμ. αφιλόξενων περιοχών στη ζούγκλα, ανάμεσά τους το αποκαλούμενο «Πέρασμα του διαβόλου» όπου ελάχιστοι εξ όσων επιχειρούσαν να το διαβούν επιβίωναν, κατέληξε στο Τσιρούντου της τότε Ροδεσίας, κάπου στα σημερινά σύνορα Ζάμπιας και Ζιμπάμπουε.

«Με την έλευση του Βλαχάκη και του αδελφού του κατέφθασε και η Ορθοδοξία στην περιοχή» αφηγείται στην «Κ» ο μητροπολίτης Ζάμπιας και Μοζαμβίκης κ. Ιωάννης. «Ταπεινοί και απλοί άνθρωποι που, χωρίς ίσως να το έχουν συνειδητοποιήσει, έγιναν η “καλή γη” στην οποία καρποφόρησε το Ευαγγέλιο και ρίζωσε στη συνέχεια ο ελληνισμός».

Με το που εγκαταστάθηκε στη νέα του «πατρίδα» στη ζούγκλα, ο Νικόλαος Βλαχάκης για να επιβιώσει επιδόθηκε στο κυνήγι άγριων θηρίων, δούλεψε σε ορυχεία και ασχολήθηκε με την κτηνοτροφία. Ηταν τέτοια η σωματική του ρώμη που λέγεται πως σκότωνε κροκόδειλους με ρόπαλο, ενώ είχε σώσει από τη μανία των άγριων θηρίων πολλούς ιθαγενείς.

Σήμερα οι απόγονοί τους ανέρχονται σε 3.500 άτομα, διασκορπισμένα όχι μόνο στην Αφρική, αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο.

Οι φήμες για τα κατορθώματά του διέτρεξαν τη ζούγκλα και τον κατέστησαν ξακουστό στις φυλές της περιοχής, οι οποίες τον ανέδειξαν σε άτυπο ηγέτη τους! Ως γνήσιος Κρητικός ο Βλαχάκης δεν έπαψε, όμως, να αισθάνεται αφόρητη μοναξιά δίχως δικό του «αίμα» πλάι του κι έτσι επέστρεψε στις αρχές του 1900 στην πατρίδα, απ’ όπου επέστρεψε με τον μικρότερο αδελφό του, Δημήτριο.

Με βάση τα στοιχεία που έχουν περιέλθει στην κατοχή της τοπικής ελληνορθόδοξης μητρόπολης, άμα τη επιστροφή τους οι Βλαχάκηδες εγκαταστάθηκαν σ’ ένα μικρό νησάκι ονόματι Κανίμα, στην αχανή κοίτη του ποταμού Ζαμβέζη, όπου ίδρυσαν, όπως οι ίδιοι φέρονται να έλεγαν με περηφάνια, «ανεξάρτητο ελληνικό κράτος» στην Αφρική, υψώνοντας μάλιστα καταμεσής του νησιού την ελληνική σημαία.

«Η καλή φήμη, οι άριστες σχέσεις με τους ιθαγενείς και η εργατικότητά τους δεν πέρασαν απαρατήρητες από τον ιδρυτή της Ροδεσίας, Σέσιλ Ρόουντς, ο οποίος τους παραχώρησε μια αρκετά μεγάλη έκταση γης για να την καλλιεργούν. Εκεί, τα δύο αδέλφια δημιούργησαν την περίφημη φάρμα “Δήμητρα” και ασχολήθηκαν με την καλλιέργεια του καπνού. Ταυτόχρονα συνέχισαν και οι δύο να ασχολούνται με το κυνήγι άγριων ζώων και μάλιστα με μεγάλη επιτυχία. Αυτό τους έκανε γνωστούς σ’ όλη την περιοχή. Αποτελούσαν τα δύο αδέλφια από την Κρήτη μοναδική περίπτωση Ευρωπαίων που συμβίωναν με τους ιθαγενείς κάτω από τις ίδιες συνθήκες».

Με τιμές αρχηγού

Εκεί, ζώντας ευτυχισμένοι και σε αρμονία με τους ντόπιους, έκαναν οικογένεια με ιθαγενείς συζύγους, μέχρι τις 13 Απριλίου του 1913, όταν ο Νικόλαος Βλαχάκης, σε μια μέχρι θανάτου πάλη μ’ ένα λιοντάρι στο δάσος, τραυματίστηκε βαριά και τρεις μέρες αργότερα υπέκυψε, βυθίζοντας στο πένθος τις φυλές, που τον ενταφίασαν με τιμές αρχηγού, τοπικού βασιλιά δηλαδή, στην κορυφή ενός λόφου, απέναντι από το «ανεξάρτητο ελληνικό κράτος»

Ο «σπόρος»του Νικόλαου Βλαχάκη, όμως, είχε φυτρώσει για τα καλά στη ζούγκλα. Ο αδελφός του εξακολούθησε να μένει στο νησί, τηρώντας την ορθόδοξη πίστη και τις παραδόσεις μέσα στη φάρμα τους και φροντίζοντας να μεταδώσει στα παιδιά του την Ορθοδοξία και τη δέουσα μόρφωση και ανατροφή. «Τα τριάντα δύο παιδιά του –ο Νικόλαος άφησε πίσω του μια κόρη–έφεραν όλα ελληνικά ονόματα, όπως Νικόλαος, Στέφανος, Αθηνά, Ξενοφών, Θέκλα, Κλεοπάτρα, Καλλιόπη, Κωνσταντίνος, Αννα κ.λπ, το ίδιο και τα εγγόνια και τα δισέγγονα, τα πιο πολλά από τα οποία φέρουν τα ονόματα των δύο πρώτων Βλαχάκηδων».

Με τον θάνατο, στις 17 Σεπτεμβρίου 1939, και του Δημητρίου, ο κύκλος των δύο πρωτοπόρων Κρητικών της ζούγκλας έκλεισε, η κληρονομιά τους όμως παραμένει ζωντανή. Οι απόγονοί τους, που εμφανίζονται ως μέλη της «φυλής των Βλαχάκηδων» και φέρουν με καμάρι το επώνυμο αυτό, ανέρχονται σε 3.500 άτομα, διασκορπισμένα όχι μόνο στην Αφρική, αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο. Διατηρούν ως εξ αίματος συγγενείς μεταξύ τους επαφές, με σημείο αναφοράς τους τάφους των προγόνων τους και την ελληνορθόδοξη ιεραποστολή στη Ζάμπια, όπου το όνομα Βλαχάκης παραμένει μύθος.

Μάλιστα, ο πρώτος πρόεδρος της Δημοκρατίας της Ζάμπιας και θεωρούμενος ως ο πατέρας όλων των κινημάτων ανεξαρτησίας στην αφρικανική ήπειρο, Κένεθ Καούντα, σε δημόσια ομιλία απένειμε στους Βλαχάκηδες τον τιμητικό τίτλο της 64ης ης φυλής της Ζάμπιας»!

Ο μητροπολίτης κ. Ιωάννης με πιστούς μπροστά σε αχυροκαλύβα-εκκλησία.  Στο νεκροταφείο των Βλαχάκηδων με μέλη της «φυλής».

Το «χωριό» και η αναζήτηση χρηματοδότησης

Με την άφιξή του στη Ζάμπια ο μητροπολίτης κ. Ιωάννης θεώρησε χρέος του να μην αφήσει να χαθούν στον χρόνο τα ίχνη «των περιώνυμων Βλαχάκηδων, των πρώτων Ελλήνων που κατέφυγαν στα βάθη της υποσαχάριας πτέρυγας του αφρικανικού Νότου και που, φέρνοντας μαζί τους τα ιερά και τα όσια του Γένους, έγιναν ένα με τους ιθαγενείς και δημιούργησαν μια νέα, ξεχωριστή φυλή, χωρίς ποτέ να ξεχάσουν την πατρίδα».

Το υπό ίδρυση ιεραποστολικό κέντρο θα περιλαμβάνει ιερό ναό, πνευματικό κέντρο, κλινική, σχολείο και τεχνική σχολή.

Ετσι, προχώρησε στον σχεδιασμό «χωριού» στην περιοχή όπου εγκαταστάθηκαν οι πρώτοι Βλαχάκηδες, με την ίδρυση ιεραποστολικού κέντρου, το οποίο θα περιλαμβάνει κατ’ αρχάς ιερό ναό, πνευματικό κέντρο, κλινική, σχολείο και τεχνική σχολή.

«Εως τώρα έχει πραγματοποιηθεί η νομική διαδικασία για την αγοραπωλησία και τη μεταβίβαση γης από τον απόγονο του ιστορικού γένους των Βλαχάκηδων, Harris Vlahakis, στην Ιερά Μητρόπολη Ζάμπιας και έχουν χαραχθεί τα όρια του οικοπέδου. Επίσης, έχει εκπονηθεί αρχιτεκτονικό σχέδιο του ιεραποστολικού κέντρου και ενδεικτική τιμολόγηση εργασιών».

Ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ. Θεόδωρος Β΄ έθεσε πέρυσι τον θεμέλιο λίθο του έργου και τώρα ο μητροπολίτης κ. Ιωάννης έχει αποδυθεί σε αγώνα για την εξεύρεση χρηματοδοτών. «Θα αποτελέσει μια προσφορά ιστορικής σημασίας για τον τόπο και τους ανθρώπους του όχι μόνο για τους απογόνους των Βλαχάκηδων, αλλά και για τον κάθε άνθρωπο που έχει την αγαθή διάθεση να γνωρίσει τον Χριστό. Μέχρι σήμερα, οι λατρευτικές ανάγκες των πιστών της περιοχής εξυπηρετούνται σε υπαίθριο χώρο κάτω από υπόστεγο, το οποίο με τη βοήθεια και την αγάπη του Κυρίου άντεξε τις έντονες βροχοπτώσεις του τροπικού κλίματος» λέει και απευθύνει έκκληση σε όλους όσοι έχουν την οικονομική δυνατότητα να ενισχύσουν την πρωτοβουλία της ιεραποστολής, ώστε να περατωθεί το έργο στη μνήμη των σημαιοφόρων του ελληνικού πνεύματος και της Ορθοδοξίας αδελφών από την Κρήτη

Μήνυμα υπουργού Ναυτιλίας Γιάννη Πλακιωτάκη για την 28η Οκτωβρίου

 ...τα μηνύματα σε κάθε ιστορικό γεγονός, επαναλαμβάνοντα κάθε χρόνο. Αυτά έχουν αξία για όσους γνωρίζουν... ο νεότερος ηλικιακά πληθυσμός της χώρας, δεν έχει ιδέα τι γιορτάσαμε. Συμπέρασμα, συνεχίστε τα μηνύματα σε κάθε ιστορικό γεγονός για τους λίγους που απέμειναν.

+++

"Οι Ελληνίδες και οι Έλληνες, παντού στον κόσμο, τιμάμε σήμερα μια από τις πιο ένδοξες σελίδες της ιστορίας μας. Το έπος του 40.

Την αντίσταση ενάντια στο φασισμό. Τη θυσία δεκάδων χιλιάδων μαχητών και αμάχων για την υπεράσπιση και την απελευθέρωση της πατρίδας μας" τονίζει σε μήνυμά του για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου ο υπουργός Ναυτιλίας Γιάννης Πλακιωτάκης.

Αναφέρει ότι "η τόλμη, το θάρρος, και η γενναιότητα των μαχητών του 40, αποτελούν πηγή έμπνευσης και παράδειγμα που οφείλουμε να ακολουθούμε πάντα.

Remaining Time-0:00

Fullscreen

Mute

Τόσο στην αποφασιστική προάσπιση των εθνικών μας δικαίων, την προστασία των συνόρων και τη θωράκιση της πατρίδας μας, όσο και στη συστηματική προσπάθεια που καταβάλλουμε για να ξεπεράσουμε την υγειονομική κρίση και να διασφαλίσουμε ανάπτυξη, κοινωνική συνοχή, πρόοδο και προκοπή για κάθε Ελληνίδα και κάθε Έλληνα".

Μήνυμα του Ιβάν Σαββίδη για την 28η Οκτωβρίου

 capital.gr

Την ανάγκη τήρησης όλων των μέτρων για να απελευθερωθεί η χώρα από τα δεσμά της πανδημίας επισημαίνει σε μήνυμά του για την Επέτειο της 28ης Οκτωβρίου ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ελληνικών Κοινοτήτων Ρωσίας, κ. Ιβάν Σαββίδης.

Τονίζει χαρακτηριστικά πως "καθένας πρέπει να κάνει τη δική του υπεύθυνη επιλογή για το καλό ενός μεγάλου και κοινού μας στόχου, για το καλό του λαού μας, όπως έκαναν οι πατεράδες και οι παππούδες μας πριν από πολλά χρόνια, αποτρέποντας τον εχθρό να ριζώσει στην Πατρίδα μας".

Το μήνυμα έχει ως εξής:

"Αγαπητοί συμπατριώτες!

Σήμερα, αποτίουμε φόρο τιμής στη μνήμη των συμπατριωτών μας που βροντοφώναξαν με αποφασιστικότητα το μεγάλο "ΟΧΙ" απέναντι στη φασιστική επίθεση που επεδίωξε να καταλύσει την εθνική κυριαρχία της Ελλάδας. Τον Οκτώβριο του 1940, υπερασπιζόμενοι την πατρίδα μας, οι Έλληνες πολεμήσαμε με ύψιστο ηρωισμό, θάρρος και αυτοθυσία, καταφέρνοντας να αποκρούσουμε με επιτυχία τον υπέρτερο εχθρό.

Τη στιγμή που η υφήλιος δέχεται επίθεση από έναν αόρατο εχθρό, αφαιρώντας χιλιάδες ζωές καθημερινά, το απαράμιλλο θάρρος των ηρώων της Ελλάδας, η βαθιά τους πίστη στις δικές τους δυνάμεις και σε έναν υπέρτατο συλλογικό σκοπό μπορούν να λειτουργήσουν σήμερα ως έμπνευση για τις δικές μας ζωές.

Μόνο λέγοντας ΟΧΙ στο φόβο, το λαϊκισμό και τη δημαγωγία, που λειτουργούν διασπαστικά και διαβρωτικά για την κοινωνία, μπορούμε να σώσουμε κάθε μεμονωμένη οικογένεια, το Έθνος στο σύνολό του και να επιτύχουμε την απελευθέρωση της χώρας από τα δεσμά της πανδημίας, τηρώντας απαρέγκλιτα όλα τα συνιστώμενα μέτρα.

Ήρθε η ώρα να κάνει ο καθένας τη δική του υπεύθυνη επιλογή για το καλό ενός μεγάλου και κοινού μας στόχου, για το καλό του λαού μας, όπως έκαναν οι πατεράδες και οι παππούδες μας πριν από πολλά χρόνια, αποτρέποντας τον εχθρό να ριζώσει στην Πατρίδα μας.

Με εκτίμηση, Ο Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ελληνικών Κοινοτήτων Ρωσίας Ιβάν Σαββίδης".

Zim Kingston could have joined other vessels in sheltered waters

....αποφάσεις επί του πλοίου, παίρνει μόνο ο Πλοίαρχος.

Το θέμα είναι γιατί πήρε την απόφαση να μείνει στην ανοιχτή θάλασσα αντί να καταφύγει σε προστατευμένα ύδατα.....

Η φοβία , πολλών Πλοιάρχων που ταξιδεύουν στον ωκεανό, έχει καταγραφεί όταν πλησιάζουν τις στεριές., αλλά μέχρι του σημείου να βάζει σε κίνδυνο το πλήρωμα και το πλοίο, απέχει πολύ από την λογική.

+++

 November 2, 2021

 Canadian Coast Guard

Accident investigators are looking into why a Zim boxship chose to stay far out to sea when a storm approached rather than seeking shelter.

On October 19, the Zim Kingston received permission to anchor upon its arrival on October 22 at Constance Bank, south of Vancouver Island in the Juan de Fuca Strait. However, instead of heading to the relative safety of the Strait during rough weather on October 21, the vessel remained in the Pacific Ocean about 40 miles off the coast of Cape Flattery.

For the next 20 hours, according to data from MarineTraffic, the ship drifted in winds of about 40 miles per hour. The US Coast Guard reported waves in the area of 16 to 20 feet. “That’s enough to impact a boat pretty badly,” said US Coast Guard Petty Officer 3rd Class Diolanda Caballero.

Other big ships had moved into the sheltered waters of the Salish Sea of Washington and British Columbia, according to KUOW News. Some of those ships anchored, while others did laps on a 25-mile “racetrack” in the Strait of Juan de Fuca. It is unclear, says KUOW, why the Zim Kingston “loitered offshore rather than continue on to safer, more sheltered waters.”

A Vancouver Fraser Port Authority spokesperson said the Port of Vancouver did not receive a request from the Zim Kingston for anchorage.

“Transport Canada does not assign anchorages nor did Transport Canada direct the MV Zim Kingston or any other vessel to remain at sea,” said agency spokesperson Sau Sau Liu.

The Zim Kingston lost 109 containers overboard during the storm, then experienced a fire onboard that damaged others.

splash24.com