Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

21 Ιουνίου, 2015

ΦΕΥΓΟΥΝ ΟΙ ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ, ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΟΙ ΝΤΟΠΙΟΙ: ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΝΕΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΑ ΧΩΡΑΦΙΑ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ!

....κάτι που ήταν δεδομένο, τώρα το παρακαλάμε. Αυτή την αλλαγή την έκαναν οι πολιτικοί... πιθανόν αναγκαία αλλά έτσι χύμα??? Αυτή είναι η αξία του λαού και έτσι τους συμπεριφέρονται....
Εδώ , δεν είναι μόνο ότι αφήσαμε την πρωτογενή παραγωγή, αλλά τα πουλήσαμε όλα, και ξεχάσαμε και το μέρος που μας γέννησε... τόσο μίσος? Γνώρισα ανθρώπους που δεν λένε τον τόπο καταγωγής τους. Για πέστε μας τι σας ανεβάζει στην Αθήνα?? για να σας πούμε και εμείς άλλα 100 που σας πνίγουν... και αφού τα κάναμε μπάχαλο, βρίζουμε και την Αθήνα (δικαιολογημένα πλέον)....

Ολα ξεκίνησαν αρχές Ιουνίου, όταν οι αλλοδαποί εργάτες -στη συντριπτική τους πλειοψηφία Αλβανοί- οι οποίοι τα τελευταία χρόνια εργάζονταν στα χωράφια των μελών του Αγροτικού Συνεταιρισμού Γιάννουλης στη Λάρισα, προχώρησαν σε στάση εργασίας διεκδικώντας να εργάζονται λιγότερο με το ίδιο όμως μεροκάματο, που έφτανε τα 30 ευρώ ημερησίως μαζί με τις κρατήσεις. «Με αυτούς τους ανθρώπους συνεργαστήκαμε για πολλά χρόνια και, αντί να κάτσουν να συζητήσουν μαζί μας μπας και βρούμε λύση, επιχείρησαν να μας εκβιάσουν λίγο πριν από τη συγκομιδή, που είναι μια κρίσιμη περίοδος για μας.
 Η κίνηση αυτή, όμως, τους γύρισε μπούμερανγκ», δηλώνει στο «ΘΕΜΑ» ο κ. Δημήτρης Λεωνιδάκης, πρόεδρος του συνεταιρισμού, ο οποίος μετά την εξέλιξη αυτή προέβη άμεσα σε διάφορες ενέργειες λόγω πίεσης χρόνου, αφού υπήρχε ανάγκη να βρεθούν εργατικά χέρια για τα χωράφια. «Συγκαλέσαμε γενική συνέλευση των μελών μας και αποφασίσαμε να ζητήσουμε εργάτες γης από την περιοχή μας μέσω αγγελίας στην τοπική εφημερίδα “Ελευθερία” της Λάρισας. Αν και αρχικά είχαμε κάποιον ενδοιασμό, μια και πριν από δύο χρόνια σε ανάλογη ενέργεια του Αγροτικού Συνεταιρισμού Ημαθίας δεν υπήρξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον, η κίνηση τελικά μας δικαίωσε», αναφέρει.
ΑΠΟ ΟΝΤΙΣΙΟΝ
Το ενδιαφέρον ήταν πραγματικά μεγάλο και αυτό εξέπληξε τη διοίκηση και τα μέλη του Αγροτικού Συνεταιρισμού Γιάννουλης. Τις τρεις μέρες που η αγγελία ήταν δημοσιευμένη στην εφημερίδα οι αιτήσεις στη γραμματεία του συνεταιρισμού έφτασαν τις 420, για τις 80 θέσεις στις εποχικές καλλιέργειες της περιοχής. Ανδρες και γυναίκες ηλικίας από 18 έως 62 ετών και κάθε μορφωτικού επιπέδου, από απόφοιτους γυμνασίου έως πτυχιούχους πανεπιστημίων, κατέθεσαν αίτηση προκειμένου να εργαστούν -έστω και εποχιακά- για ένα αξιοπρεπές μεροκάματο τις δύσκολες αυτές εποχές που η ανεργία έχει χτυπήσει κόκκινο.
Ζητούνταν χέρια για διάφορες αγροτικές εργασίες, όπως η συγκομιδή ροδάκινων, βερίκοκων, αχλαδιών, καρπουζιών, βαμβακιού, αραβόσιτου, ωστόσο, όπως λέει ο πρόεδρος του συνεταιρισμού, «ουδείς από τους ενδιαφερόμενους ζήτησε λεπτομέρειες για την εργασία στα χωράφια και τη συγκομιδή, θέλοντας ίσως να δείξουν πως είναι ενήμεροι για τον κόπο της δουλειάς και πως είναι αποφασισμένοι να ιδρώσουν στο χωράφι».
Η ενασχόληση ντόπιων με αυτές τις δραστηριότητες θα τονώσει σημαντικά την τοπική οικονομία, αφού μόνο πέρυσι τα μέλη του συνεταιρισμού κατέβαλαν σε ημερομίσθια σχεδόν 500.000 ευρώ κυρίως σε Αλβανούς εργάτες που τα απέστειλαν με εμβάσματα στη χώρα τους. «Πάντα έλεγα πως θα παραδεχτώ πως υπάρχει κρίση όταν ξαναδώ Ελληνες στα χωράφια. Οι Ελληνες όχι μόνο επιστρέφουν στις ασχολίες των πατεράδων τους, αλλά το ενδιαφέρον τους αυξάνεται συνεχώς. Αυτό σημαίνει πως η κρίση μάς έχει αγγίξει πλέον για τα καλά», επισημαίνει ο κ. Λεωνιδάκης.
Ανάμεσα σε αυτούς που κατέθεσαν αιτήσεις υπάρχουν απόφοιτοι πανεπιστημίων, γυμναστές, άνεργοι οικοδόμοι, απολυόμενοι ιδιωτικοί υπάλληλοι, φοιτητές που θέλουν τα χρήματα για τις σπουδές τους, μεσήλικες που χρειάζονται λίγα ένσημα για να βγουν στη σύνταξή κ.ά. Ηδη η πρώτη φουρνιά έπιασε δουλειά, ενώ οι υπόλοιποι έχουν ήδη επιλεγεί και θα κληθούν να εργαστούν τη δύσκολη περίοδο της συγκομιδής.
Ακόμη και τηλεφωνήματα από πολιτικά γραφεία της Λάρισας έγιναν προς τον κ. Λεωνιδάκη προκειμένου να προτιμηθούν συγκεκριμένα πρόσωπα για την εποχική εργασία στα χωράφια. Ωστόσο, όπως ξεκαθαρίζει ο ίδιος, «ρουσφέτια δεν μπορούμε να κάνουμε γιατί κάθε παραγωγός επιλέγει τους εργάτες του με βάση τις ανάγκες της καλλιέργειάς του».
Σύμφωνα με τη διαδικασία που ακολουθείται, ο παραγωγός επιλέγει από τη λίστα τα άτομα που πιστεύει ότι του είναι χρήσιμα. Επικοινωνεί μαζί τους και συναντιούνται στο γραφείο του συνεταιρισμού, όπου μέσα από μια πρόχειρη συνέντευξη επιλέγει εάν θα τους προσλάβει ή όχι.
«Τους βλέπουμε, τους ακούμε και τελικά επιλέγουμε αυτούς που πιστεύουμε πως μπορούν να αντεπεξέλθουν στις εργασίες. Τα χωράφια δεν είναι εύκολη δουλειά. Απαιτούνται σωματικές δυνατότητες και κάποιες γνώσεις για τα γεωργικά», λέει ο κ. Σπύρος Μπέης, παραγωγός και μέλος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Γιάννουλης. «Τα τηλέφωνα χτυπούν καθημερινά από κόσμο κάθε ηλικίας που θέλει να εργαστεί για το μεροκάματο. Το γεγονός πως είναι ντόπιοι μας βοηθάει και καλύτερα στην επικοινωνία. Η κρίση έχει και τα καλά της, αφού οι Ελληνες επιστρέφουν στα χωράφια».
Εύη Πιτσαρή Aπόφοιτος ΤΕΦΑΑ
«ΑΦΗΣΤΕ ΤΙΣ ΚΑΦΕΤΕΡΙΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΑΝΑΠΕΔΕΣ ΚΑΙ ΕΛΑΤΕ ΣΤΑ ΡΟΔΑΚΙΝΑ»
Με πτυχίο ΤΕΦΑΑ, εργάστηκε στο παρελθόν ως γυμνάστρια, ωστόσο λόγω της ανεργίας βρέθηκε να μαζεύει ροδάκινα στη Λάρισα. «Μόλις διάβασα την αγγελία επικοινώνησα κατευθείαν με τον συνεταιρισμό. Το βλέπω και ως εμπειρία και μάλιστα ευχάριστη. Θα έλεγα και άλλα νέα παιδιά να τολμήσουν να αφήσουν τις καφετέριες και τους καναπέδες και να έρθουν να εργαστούν στα χωράφια. Θα εξασφαλίσουν εμπειρία και εξασφαλισμένα μεροκάματα ειδικά αυτές τις δύσκολες εποχές όπου η ανεργία ανάμεσα στους νέους είναι ιδιαίτερα μεγάλη και στην περιοχή της Λάρισας».
Αθανασία Μπλιάμπλια Πρώην ιδιωτική υπάλληλος
«ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΓΗ ΠΟΥ ΕΙΧΑΜΕ ΑΠΑΞΙΩΣΕΙ»
Μέχρι πρότινος ήταν άνεργη, ενώ έχει εργαστεί για πολλά χρόνια ως ιδιωτικός υπάλληλος και μέσω προγραμμάτων στον τοπικό δήμο. «Οι εποχές είναι δύσκολες και οι επιλογές περιορισμένες. Προέρχομαι από αγροτική οικογένεια και δεν είχα κανέναν ενδοιασμό να εργαστώ στα χωράφια, όπου πάρα πολλοί νέοι έρχονται να απασχοληθούν έστω και εποχικά. Η δουλειά δεν είναι ντροπή και πιστεύω πως η κρίση είναι μια καλή ευκαιρία για να επιστρέψουμε στις ασχολίες των πατεράδων και των παππούδων μας, τι οποίες πολλοί από εμάς είχαμε απαξιώσει».
Χρήστος Γραβάνης Πρώην προπονητής ποδοσφαίρου
«ΕΙΜΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΑΝΕΡΓΟΣ, ΒΡΙΣΚΟΜΑΙ ΣΕ ΑΔΙΕΞΟΔΟ»
Με πτυχίο γυμναστή, εργάστηκε στο παρελθόν ως προπονητής ποδοσφαίρου σε τοπικές ομάδες, ωστόσο τα τελευταία χρόνια είναι άνεργος λόγω της κρίσης. «Η ανεργία στην περιοχή μας είναι σε υψηλά επίπεδα, όπως σε όλη την Ελλάδα. Μόλις έμαθα πως ο Αγροτικός Συνεταιρισμός Γιάννουλης ψάχνει εργάτες γης, κατέθεσα αμέσως αίτηση. Είμαι χρόνια άνεργος και δεν είχα άλλη επιλογή. Πολλοί από τους παραγωγούς είναι φίλοι και με την κίνηση αυτή βοηθήθηκαν πολλά νέα παιδιά και οικογενειάρχες που είχαν φτάσει σε αδιέξοδο», αναφέρει.
Γιώργος Ζδράγκας Πρώην οικοδόμος
«ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΓΙΑ ΜΕΡΟΚΑΜΑΤΟ»
Μετά από πολλά χρόνια στην οικοδομή βρέθηκε άνεργος και, βλέποντας τις υποχρεώσεις να τρέχουν, πήρε την απόφαση να γίνει εργάτης γης έστω και τους μήνες του καλοκαιριού. «Λόγω της συνεχιζόμενης κρίσης δεν έχουμε την πολυτέλεια της επιλογής. Η ανεργία αυξάνεται και τα χωράφια, εδώ στη Λάρισα τουλάχιστον, αποτελούν μια καλή διέξοδο για την εξασφάλιση του ποθητού μεροκάματου. Στην αρχή μπορεί να είναι δύσκολα, αλλά στο χέρι σου είναι να προσαρμοστείς. Η κίνηση του Αγροτικού Συνεταιρισμού Γιάννουλης αποτελεί διέξοδο για εμάς», παραδέχεται.

Πηγή: geoponos-texnologos -  Πρώτο Θέμα

10 Ιουνίου, 2015

Χαμηλές οι διαθεσιμότητες για τα Περιπολικά Ανοιχτής Θαλάσσης του Λ.Σ/ ΕΛ.ΑΚΤ

....συνήθως στην κάθε υπηρεσία στέλνεις το κατάλληλο προσωπικό.. Στα πλωτά τι συμβαίνει??? τους ρωτάτε αν θέλουν να πάνε?? τους δίνετε οδηγίες πως θα περά όμορφα??, ότι θα ξεμεροβραδιάζονται στο Κερατσίνι??

Εάν το Λ.Σ δεν έχει την δυνατότητα να τα επανδρώσει, λύσεις υπάρχουν....

Διαβάζοντας όμως το παρακάτω κείμενο, καταλαβαίνουμε ότι τα περισσότερα είναι χαλασμένα... και σε ακινησία. Επομένως που κολλάει η χαμηλή διαθεσιμότητα, όταν δεν υπάρχουν σκάφη??? Εδώ έχουν πρόβλημα με τα καύσιμα, η διαθεσιμότητα τους φταίει???  Αυτό είναι κατάντια....


limenikadromena.gr , defencenews.gr

Χαμηλές είναι οι διαθεσιμότητες για τα Περιπολικά Ανοιχτής Θαλάσσης του Λιμενικού Σώματος.

Σχεδόν σε μόνιμη ακινησία στο Λιμάνι του Πειραιά βρίσκονται αραγμένα τα Περιπολικά Ανοιχτής Θαλάσσης με τις κωδικές ονομασίες ΠΑΘ 060 και 070 ενώ το ΠΑΘ 050 τύπου Vosper Europatrol 250 Mk1 βρίσκεται μόνιμα εντός του λιμανιού εξαιτίας χρόνιων μηχανολογικών προβλημάτων που το έχουν καθηλώσει. Σε άσχημη κατάσταση είναι και ο στόλος των ΑΒΕKING αφού από τα έξι σκάφη μόλις τα δύο είναι επιχειρησιακά και βρίσκονται διαρκώς στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου καλύπτοντας ανάγκες θαλάσσιας αστυνόμευσης και έρευνας και διάσωσης αφού καθημερινά εκατοντάδες παράτυποι μετανάστες εισέρχονται.

17 Μαΐου, 2015

ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΑ ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΠΟΣΤΑΛΙΑ ΠΙΑΣΟΥΝ ΠΕΙΡΑΙΑ... Οι Ελληνικές μαρίνες, είναι Τούρκικες...

.....πάμε πάλι, έχουμε πει ότι σαν ναυτιλιακή χώρα δεν έχουμε να δείξουμε κάτι. Στο άρθρο διαμαρτυρία της εταιρείας, φαίνεται ότι τελικά την ηλιθιότητα την έχουμε προάγει σε επιστήμη. Πριν 5 χρόνια βλέποντας τα Τούρκικα να αλωνίζουν την Ελλάδα με φορτία, ήμουν σίγουρος για το τι έρχεται,,,, Ακόμα ασχολούμεθα με το ένα κόμμα και το άλλο, και βέβαια οι άλλοι κάνουν την δουλειά τους. Η όλη ιστορία μου θυμίζει ένα Χιώτικο ανέκδοτο...


Με υπόμνημά της προς τον υπουργό Ναυτιλίας και Αιγαίου κ. Θ. Δρίτσα, το οποίο κοινοποίησε στους περιφερειάρχες Βορείου Αιγαίου κ. Χρ. Καλογήρου και Νοτίου Αιγαίου κ. Γ. Χατζημάρκο, η ναυτιλιακή εταιρεία «Dodekanisos Seaways» κάνει γνωστό ότι αναστέλλει οριστικά το πρόγραμμα δρομολογιών των πλοίων της μεταξύ Ρόδου και Μαρμαρίδας Τουρκίας και ότι ταυτόχρονα «υποστέλλει την ελληνική σημαία σ’ αυτήν την εθνικά ευαίσθητη θαλάσσια περιοχή του Νοτιοανατολικού Αιγαίου.
Η εταιρεία επικαλείται σοβαρούς λόγους, αποκαλυπτικούς της απύθμενης βλακείας που χαρακτηρίζει το ελληνικό κράτος.
Αναλυτικά το υπόμνημα:
«Αξιότιμε κύριε Υπουργέ,

Με ιδιαίτερη θλίψη σας ανακοινώνουμε σήμερα την απόφασή μας να αναστείλουμε οριστικά το πρόγραμμα δρομολογίων των πλοίων μας μεταξύ Ρόδου και Μαρμαρίδας Τουρκίας, και μαζί να υποστείλουμε την ελληνική σημαία σ’ αυτήν την εθνικά ευαίσθητη θαλάσσια περιοχή του νοτιοανατολικού Αιγαίου.
Είναι μια απόφαση που μας έχει πονέσει, αλλά δεν γίνεται διαφορετικά. Όταν πριν από τέσσερα χρόνια ξεκινήσαμε τα δρομολόγια στη συγκεκριμένη γραμμή, γιατί δεν αντέχαμε να βλέπουμε τα πλοία με τουρκική σημαία να αλωνίζουν στις θάλασσές μας μπαινοβγαίνοντας καθημερινά από το λιμάνι της Ρόδου τρέφαμε την ελπίδα ότι θα μπορούσαμε να αποτρέψουμε την τουρκική επικράτηση, συντηρώντας την μακραίωνη παράδοση της ελληνικής ναυτιλίας.
Αποδείχθηκε, όμως, ότι κάναμε μεγάλο λάθος, μολονότι διαθέτουμε καλύτερα πλοία και άριστους ναυτικούς.
Οι λόγοι είναι πολλοί’ θα σταθούμε όμως σε τρεις, τους οποίους και θεωρούμε σημαντικότερους.
Ο πρώτος έχει να κάνει με τον άνισο ανταγωνισμό που αντιμετωπίσαμε.
Τα τουρκικά πλοία ταξιδεύουν με σύνθεση 4-5 ατόμων, ενώ τα δικά μας με 11μελή πληρώματα, και οι Τούρκοι ναυτικοί αμείβονται με το ένα τέταρτο των μισθών των Ελλήνων ναυτικών.
Τα τούρκικα πλοία δεν εφαρμόζουν τις απαιτήσεις των διεθνών συμβάσεων ως προς την ασφάλεια της ζωής στη θάλασσα και στις θαλάσσιες συνδέσεις με τα ελληνικά νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, ταξιδεύουν με εξαιρέσεις που χορηγεί η Τουρκία και, δυστυχώς, αποδέχονται οι ελληνικές λιμενικές αρχές σε βάρος των ελληνικών πλοίων που τις εφαρμόζουν ευλαβικά, με σημαντική με αύξηση του λειτουργικού κόστους τους.
Ο δεύτερος έχει να κάνει με την πολυσυζητημένη ελληνοτουρκική συμφωνία για τις θαλάσσιες συνδέσεις μεταξύ των λιμένων των ελληνικών νησιών του Ανατολικού Αιγαίου και των απέναντι τουρκικών, συμφωνία που επικυρώθηκε από τη Βουλή με τον Ν. 2900/2001, αποτέλεσμα του θλιβερού ιστορικού πλέον ζεϊμπέκικου του πρώην πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου με τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών Τζεμ, στο Ερζερούμ.
Συμφωνία ετεροβαρής για την Ελλάδα που άνοιξε ουσιαστικά την “κερκόπορτα” στους Τούρκους πλοιοκτήτες και πολύ σύντομα οδήγησε στην πλήρη επικυριαρχία τους στο Ανατολικό Αιγαίο.
Οι Έλληνες πλοιοκτήτες της Μυτυλήνης, Χίου, Σάμου, Κω και Ρόδου είτε υποχρεώθηκαν να αποσύρουν τα πλοία τους, είτε υποτάχθηκαν στους Τούρκους πλοιοκτήτες μέσω δυσμενών γι αυτούς ελληνοτουρκικών κοινοπραξιών, είτε έγιναν “πράκτορές” τους έναντι προμηθείας προκειμένου να επιβιώσουν.
Ο τρίτος λόγος αφορά στην επεκτατική οικονομική στρατηγική της τουρκικής κυβέρνησης.
Πρώτα προχώρησε στην ιδιωτικοποίηση όλων των λιμανιών απέναντι από τα ελληνικά νησιά και μετά τους έδωσε τη δυνατότητα να αποκτήσουν πλοία, τα οποία αποσύρθηκαν από τις εσωτερικές γραμμές 
του Βοσπόρου για να “αλώσουν” το Αιγαίο εκτοπίζοντας τους Έλληνες πλοιοκτήτες.
Αν δείτε σήμερα τι πραγματικά συμβαίνει στο πολύπαθο Αιγαίο θα διαπιστώσετε ότι όλοι οι ιδιώτες που διαχειρίζονται τα απέναντι τουρκικά λιμάνια είναι ταυτόχρονα και πλοιοκτήτες.
Και αν, επίσης, προχωρήσετε σε σύγκριση της τιμολογιακής πολιτικής που εφαρμόζεται στα ελληνικά λιμάνια και στα απέναντι τουρκικά λιμάνια θα διαπιστώσετε τις τεράστιες διαφορές στην αρχή της “αμοιβαιότητας” και της “ίσης μεταχείρισης σε φόρους και τέλη” που προβλέπει η ελληνοτουρκική συμφωνία.
Για παράδειγμα το πλοίο μας “Δωδεκάνησος Εξπρές”, ταχύπλοο καταμαράν μήκους 40 μέτρων για τον ελλιμενισμό στο λιμάνι της Μαρμαρίδας και για παραμονή ολίγων ωρών καταβάλλει σε κάθε ταξίδι του τέλη ελλιμενισμού συνολικού ύψους 575 ευρώ, ενώ το αντίστοιχο τουρκικό καταμαράν μήκους 36μ. καταβάλλει μόλις 72,20 ευρώ σύμφωνα με τις επίσημες καταστάσεις που σας κοινοποιούμε.
Να σημειωθεί ότι στην ελληνοτουρκική συμφωνία δεν γίνεται, σε ό,τι αφορά τους φόρους και τέλη, διάκριση μεταξύ ιδιωτικών και κρατικών λιμένων.
Έτσι, ο Τούρκος επιχειρηματίας που εκμεταλλεύεται το λιμάνι της Μαρμαρίδας επιβάλλει στον κάθε επιβάτη που κάνει χρήση του λιμανιού 15.26 ευρώ, ενώ το αντίστοιχο λιμενικό τέλος που επιβάλλει το Δημοτικό Λιμενικό Ταμείο Νότιας Δωδεκανήσου δεν υπερβαίνει, ανά επιβάτη, το ένα (1) ευρώ.
Αν ληφθεί υπ’ όψιν ότι από τη Μαρμαρίδα προς Ρόδο και από Ρόδο προς Μαρμαριδα διακινούνται περισσότεροι από 220.000 επιβάτες ετησίως υπολογίζεται ότι τα έσοδα του διαχειριστή του λιμανιού και πλοιοκτήτη προσεγγίζουν τα 3,5 εκατ. Ευρώ, μόνο από τον κεφαλικό φόρο, και σε συνδυασμό με τα έσοδα από τις προσεγγίσεις πλοίων έχει τη δυνατότητα μείωσης της τιμής των εισιτηρίων σε βαθμό που εμείς δεν μπορούμε να παρακολουθήσουμε με συνέπεια οι tour operators που οργανώνουν ημερήσιες εκδρομές από Ρόδο προς Τουρκία να επιλέγουν τα τουρκικά πλοία.
Στους τρεις λόγους που προαναφέραμε θα πρέπει να προστεθεί και η απουσία πολιτικής στήριξης των ελλήνων πλοιοκτητών από τις ελληνικές κυβερνήσεις, σε αντίθεση με την τουρκική, και παραβίαση της νομοθεσίας μας ως προς τους περιηγητικούς πλόες μεταξύ λιμένων εσωτερικού και τρίτων χωρών.
Ενώ όλες οι γνωμοδοτήσεις έγκυρων νομικών επισημαίνουν ότι, σύμφωνα με τον Κ.Δ.Ν.Δ. το δικαίωμα επιβίβασης επιβατών από Ρόδο προς Μαρμαρίδα επιφυλάσσεται αποκλειστικά στα ελληνικά πλοία και ότι τα πλοία με σημαία τρίτων χωρών (Τουρκίας) μπορούν να παραλάβουν επιβάτες από ελληνικά λιμάνια υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα επιστρέψουν στο Χιμάνι επιβίβασης πριν από 48 ώρες, εντούτοις τα τουρκικά πλοία παραλαμβάνουν επιβάτες, σε οργανωμένα γκρουπ τουριστών, από τα ελληνικά λιμάνια και τους επιστρέφουν αυθημερόν εκδίδοντας δύο εισιτήρια – ένα για τη μετάβαση στην Τουρκία και ένα για την επιστροφή τους στο ίδιο λιμάνι.
Σημειωτέον ότι σύμφωνα με όλες τις εγκυκλίους του YEN στο πλαίσιο της ελληνοτουρκικής συμφωνίας δεν υφίσταται υποχρέωση ηλεκτρονικού συστήματος καταγραφής και έκδοσης εισιτηρίου ενιαίου τύπου, για τα τουρκικά πλοία, κατά παράβαση των Οδηγιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στης SOLAS.
Δεν αναφερόμαστε σε θέματα φορολόγησης των τουρκικών ναυτιλιακών επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στα ελληνικά νησιά αν και υπάρχουν σαφείς ενδείξεις ότι μεταξύ τουριστικών γραφείων που οργανώνουν τις ημερήσιες θαλάσσιες εκδρομές, των τουρκικών ναυτυλιακών εταιρειών και των ναυτικών πρακτόρων που τις εκπροσωπούν διακινείται “μαύρο χρήμα”.
Όλα όσα σας αναφέρουμε σήμερα τα έχουμε επισημάνει κατ’ επανάληψη στις προηγούμενες ηγεσίες του YEN αλλά φωνή βοώντος…
Συμπερασματικά, κύριε Υπουργέ, το παιχνίδι για τα ελληνόκτητα πλοία των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου έχει χαθεί οριστικά.
Μόνο μια γενναία αναθεώρηση ή καταγγελία της ελληνοτουρκικής συμφωνίας μπορεί να αποκαταστήσει τα πράγματα και ν’ ανακοπεί ο οικονομικός τουρκικός επεκτατισμός, που απειλεί επικίνδυνα τον ζωτικό νησιωτικό μας χώρο.
Σε διαφορετική περίπτωση ο αφελληνισμός των πλοίων του Αιγαίου θα μεταφέρει το πρόβλημα στον Πειραιά με Δούρειο Ίππο “ελληνοτουρκικές κοινοπραξίες”, όπου τον έλεγχο έχουν φυσικά οι Τούρκοι, και τότε η ελληνική μεγάλη ακτοπλοΐα θα δοκιμαστεί σκληρά.
Εμείς απορρίψαμε ασυζητητί την πρόταση της ανταγωνιστικής ναυτιλιακής εταιρείας Yesil Marmaris για κοινοπραξία, διακρίνοντας εξ αρχής την πρόθεση να κατακτήσουν πρώτα τον εθνικά ευαίσθητο χώρο της Δωδεκανήσου, με επόμενο βήμα τον Περαιά, στο πλαίσιο της στρατηγικής της τουρκικής κυβέρνησης.
Εμείς πράξαμε το πατριωτικό χρέος μας, αλλά είμαστε μικροί για να έχουμε τη δυνατότητα “επιδότησης” της γραμμής Ρόδος – Μαρμαρίδα.
Τον λόγο έχει πλέον η κυβέρνησή σας.
Μετά τιμής
Γεώργιος Σπανός
Πρόεδρος
“Dodekanisos Seaways”».

2,000-year-old ruins in the Syrian desert face destruction by ISIS

...what the international legal extremists cannot achieve, they pass it to a banch of life and cultural ignorants to do the crime. In the meantime the world  enjoys the tv from their sofa, still reacting for what happens in the world.... but from the safe environment of their shelter.... Where we  are heading???

Mashable
The ruins of an ancient city that have withstood centuries of conflict in the Syrian desert are now facing their greatest threat yet: the militants of the Islamic State.
Activists, officials and citizens of the city say ISIS has launched a prolonged assault on Palmyra, an "oasis in the desert" north of Damascus that the U.N. cultural agency UNESCO says contains the "monumental ruins of a great city that was one of the most important cultural centers of the ancient world."
The group's Director-General, Irina Bokova, has now appealed to the world for help saving the site it describes as having "outstanding universal value."
Camels go past stone pillars, a relic of the Roman Empire, in the desert city of Palmyra, central Syria, on Oct. 1, 2010.
"We must save Palmyra," said UNESCO Director-General Irina Bokova on Thursday as word of the militants advance on the city spread. "The site has already suffered four years of conflict, it suffered from looting and represents an irreplaceable treasure for the Syrian people and for the world. I appeal to all parties to protect Palmyra and make every effort to prevent its destruction."
On Friday, Bokova turned up the heat.
"The stakes are high," declared Bokova at a conference in Egypt on the theft and destruction of antiquities in the region. "The destruction and looting of archaeological sites and museums have reached unprecedented levels. The destruction of cultural heritage, the cultural cleansing, is being used as a tactic of war to terrify populations, to finance criminal activities and to spread hatred."
"We must consider it for what it is: A war crime."
A video posted on internet on February 26, 2015 shows ISIS or Daesh (Daech) or "Islamic State" group militants destroying statues inside the Nineveh museum, northern Iraq.
A video posted on internet on February 26, 2015 shows ISIS or Daesh (Daech) or "Islamic State" group militants destroying statues inside the Nineveh museum, northern Iraq. Some of the statues date from 8th century BC.
On Twitter, historians lamented what appears to be Palmyra's seemingly impending destruction. One said it would "be like the felling of the grandest tree in the forest of civilization."


Not everyone's convinced ISIS is after the city's historic ruins, though. Some even say that the warnings over Palmyra's imminent destruction may only serve to hasten its demise.
Charles Lister, a fellow at the Brookings Doha Center, said on Twitter it wasn't the ruins the militants were after — just any "idols" that still stand in their midst. "ISIS only destroys objects seen as 'idols'," said Lister. "Palmyra ruins are not that. Global focus & fear over their fate only encourages destruction."
"Why would ISIS destroy Palmyra ruins?" asked Hassan Hassan, co-author of the New York Times bestseller ISIS: Inside the Army of Terror. They "might destroy the mini-museum nearby but not the columns. If anything the warnings will make it do that...to annoy and make headlines," he added.
The U.N.'s cultural agency says the city stands as a "unique relic" of the first century and "a masterpiece of architecture and Roman urbanism." It's impacted centuries of architecture and attracted thousands of tourists over the years.
The site was inscribed as a World Heritage Property in 1980 and added to the UNESCO List of World Heritage in Danger in 2013. It's already suffered moderate-to-severe damage in the fighting, according to a recent damage assessment by the United Nations Institute for Training and Research (UNITAR).
A 2014 damage assessment by United Nations Institute for Training and Research (UNITAR) described the extend of destruction to the historical sites in Palmyra.
While the ruins still stand, time is running out, local officials say.
The world "must mobilize before, not after, the destruction of the artifacts" at Palmrya, Syria's director of antiquities & museums told the AFP. "If ISIS enters Palmyra, it will be destroyed and it will be an international catastrophe," Mamoun Abdulkarim said of the city's temples, ruins and tombs. "You can hide the objects, but how can you save ancient architecture?"

The fight for the city
Activist groups such as the Britain-based Syrian Observatory for Human Rights and the Local Coordination Committees said that Syrian government warplanes have been attacking positions of the Islamic State group on the eastern edge of Palmyra. There has also been fighting on the ground, the groups said.
A photo posted on internet on April 7, 2015 shows ISIS or Daesh (Daech) or "Islamic State" group militants posing in Yarmouk (Yarmuk) Palestinian camp, located in a suburb of Damascus, Syria, that is partially now under their control.
On Friday, Syrian state news agency SANA said troops were "chasing" IS fighters in several areas north and east of Palmyra.
A local fighter there told Syria Direct the city's streets are nearly empty of pedestrians, with snipers targeting residents who try to flee.
"We are afraid. It's a real war. "We are afraid. It's a real war. We didn’t sleep at all last night. We can't go out of the house and we don't know what's going to happen," a resident of the town told Middle East Eye. "There are snipers outside. The war is on."
Another asked how he could care about the ruins when lives are at risk. "I am so anxious. I don't care who controls it, we just don't want a long battle," he said of the impending fight. "There are people who care about the ruins. But [how can] you care about the ruins? There are civilians here."
More than 200,000 civilians have been reported killed in Syria's civil war and dozens of historic monuments, mosques, churches and ruins have been destroyed — by both sides of the conflict.

Some information in this report was provided by the Associated Press. Have something to add to this story? Share it in the comments.

05 Μαΐου, 2015

Αυστηρές κυρώσεις σε «Mπαταχτσήδες» πλοιοκτήτες

...δηλαδή μέχρι σήμερα δεν τους έχουν απασχολήσει  τ΄τεοιες συμπεριφορές????
Διότι θυμάμαι πάντα να υπήρχαν παρόμοια προβλήματα. Νόμοι υπάρχουν αλλά δεν εφαρμόζονται.

Παλιά είναι και η διαπίστωση πως ανάλογα με τα πλοία και τους πλόες, υπάρχει και ένα υεν.

Τα φορτηγά εσωτερικού ασ πούμε... ανήκουν σε άλλο υεν??? Τα τελευταία χρόνια έχουν δεινοπαθήσει να πάρουν τα δεδουλευμένα τους, ναυτικοί, μέχρι και να τα χάσουν επειδή οι βλαχόμαγγες πλοιοκτήτες (τρομάρα τους ) συργιανίζουν ανενόχλητοι, και πολλές φορές με την ανοχή των λιμ αρχών.
Και θα επαναλάβω, κάτι που λέω χρόνια τώρα.... Τι έχουμε να επιδείξουμε σαν ναυτική χώρα?????



Με το σχέδιο νόμου που έχει σταλεί για διαβούλευση στα ναυτεργατικά σωματεία, δίνεται η δυνατότητα στον υπουργό Ναυτιλίας να αποκλείσει τη δρομολόγηση πλοίων που έχουν παραβιάσει τα εργασιακά δικαιώματα των πληρωμάτων