Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Κυριακή, 26 Ιουλίου 2015

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΑΥΤΙΛΙΑ ΧΩΡΙΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΦΟΠΛΙΣΤΕΣ???

ΑΡΓΩ
Σοβαρό προβληματισμό στον ευρύτερο ναυτιλιακό χώρο έχει προκαλέσει δικαιολογη-
μένα το γεγονός ότι το συλλογικό όργανο των ελλήνων εφοπλιστών, η ΕΕΕ, εμφανίστη-
κε στις αρχές του περασμένου Οκτωβρίου μεταξύ υποψήφιων στόχων τρομοκρατών,
καταγεγραμμένο σε συνωμοτικά σημειώματα μαζί με πρωτοσέλιδο δημοσίευμα ημε-
ρήσιας εφημερίδας που αναφερόταν σε δήθεν χαριστικές πράξεις της κυβέρνησης
όσον αφορά τη φορολογία των εφοπλιστών. Κατά την άποψή μας είναι εξαιρετικά σοβαρό, διότι πρόκειται για το αποτέλεσμα μιας δυσμενούς εικόνας που καλλιεργείται συστηματικά τα τελευταία χρόνια απέναντι στον εφοπλισμό.
Ο χαρακτηρισμός της εμπορικής ναυτιλίας ως ένας από τους σημαντικότερους πυλώνες της εθνικής οικονομίας αποτελεί τη μόνιμη επωδό των εκάστοτε κυβερνώντων. Ουδείς μέχρι σήμερα της αρνήθηκε αυτόν το ρόλο ή υποβάθμισε τη σημασία της, πέρα από την αδιανόητη ενέργεια της κατάργησης του υπουργείου Εμπορικής
Ναυτιλίας από την κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου το 2009. Μια εντελώς άστοχη πρωτοβουλία που ασχέτως εάν αποκαταστάθηκε εκ των υστέρων από την κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά– είχε μεταξύ άλλων ως φυσικό επακόλουθο την υποβάθμιση στη συνείδηση του κόσμου της σημασίας της ναυτιλίας για τον τόπο μας. Το χειρότερο, διατάραξε άνευ λόγου τις σχέσεις της πολιτείας με τον εφοπλιστικό παράγοντα σε μια εξαιρετικά κομβική συγκυρία για το μέλλον της εθνικής οικονομίας, και συγκεκριμένα λίγο πριν οδηγηθούμε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.
Από την άλλη πλευρά όμως, όσο και να προβάλλεται επισήμως η σημασία της ναυτιλίας για τον τόπο,
κανένας δεν στάθηκε απέναντι στο φαινόμενο της δημιουργίας μύθων γύρω από την εξέλιξη και τη λειτουργία της. Οι μύθοι αυτοί αφέθηκαν να ριζώσουν βαθιά στη συνείδηση των πολιτών διαποτίζοντας και δηλητηριάζοντας την κοινή γνώμη με άκρατο λαϊκισμό απέναντι στον εφοπλισμό. Τη ναυτιλία ναι, τη θέλουν όλοι, αλλά όχι και τους εφοπλιστές.
Οι ίδιοι οι άνθρωποι που έχουν κατακτήσει την πρωτοκαθεδρία στις παγκόσμιες θαλάσσιες μεταφορές, τη διεθνή αναγνώριση και το σεβασμό σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης, παρουσιάζονται σήμερα στην ίδια τους την πατρίδα ως μια συντεχνία που δεν κάνει τίποτα περισσότερο παρά να ζητά διαρκώς από την κυβέρνηση να τους εξαιρέσει από την υποχρέωση καταβολής φόρων.
Ποιος Έλληνας, που τα τελευταία χρόνια έχει σφίξει μέχρι ασφυξίας το ζωνάρι του μετά από τον καταιγισμό των φόρων που του επιβάλλει το κράτος, δεν θα τους αντιπαθήσει; Θα ήταν περίεργο να συμβαίνει το αντίθετο.
Ο ιδιότυπος αυτός διασυρμός όμως, που αγγίζει το σύνολο του εφοπλισμού, είναι εθνικά επικίνδυνος και ηθικά ανεπίτρεπτος. Εθνικά επικίνδυνος επειδή αναπόφευκτα κάποια στιγμή θα οδηγήσει στην εθελούσια έξοδο των εφοπλιστών από τη χώρα και κατ’ επέκταση στη δραστική μείωση της πολυδιάστατης προσφοράς της ναυτιλίας στην οικονομία της πατρίδας μας. Ποιος λογικός επιχειρηματίας άραγε θα παραμένει εσαεί σε έναν τόπο όπου λοιδορείται ή κινδυνεύει η σωματική ακεραιότητα του ίδιου ή των μελών της οικογένειάς του, όταν υπάρχουν άλλες επιχειρηματικές βάσεις, σε διάφορα μέρη του κόσμου, που είναι έτοιμες να στρώσουν κόκκινο χαλί για να υποδεχθούν τους εφοπλιστές και τα πολύπλευρα ωφέλη από τη διεθνή επιχειρηματική
τους δραστηριότητα; Από την άλλη πλευρά, είναι ηθικά ανεπίτρεπτος, γιατί οι έλληνες εφοπλιστές δεν είναι φοροφυγάδες. Βεβαίως, είναι πέρα ως πέρα αληθινό ότι επιχειρούν υπό ειδικό φορολογικό καθεστώς, αλλά αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το αντικείμενο της εργασίας τους δεν έχει την παραμικρή συσχέτιση με τηνοικονομία της χώρας μας. Τα ποντοπόρα πλοία λειτουργούν για να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους αποκλειστικά στις διεθνείς θαλάσσιες μεταφορές. Κυρίως όμως, είναι εντελώς ανεπίτρεπτο να λοιδορείται ο έλληνας εφοπλιστής όταν η ίδια η πατρίδα, με δική της πρωτοβουλία, τον προσκάλεσε εξήντα χρόνια πριν και του προσέφερε συγκεκριμένα κίνητρα, τα οποία εκείνη προέκρινε και υιοθέτησε για να υψώσει την ελληνική σημαία στα πλοία του ή για να εγκαταστήσει εδώ τα γραφεία των επιχειρήσεών του.
Η ιστορία έχει αποδείξει περίτρανα ότι έπραξαν άριστα οι σοφοί άνθρωποι που θέσπισαν τα κατάλληλα μέτρα για να αξιοποιηθεί υπέρ του εθνικού συμφέροντος η εκρηκτική δραστηριότητα που είχαν επιδείξει μεταπολεμικά στο εξωτερικό οι έλληνες εφοπλιστές. Η πατρίδα οφείλει χάριτες σε εκείνους τους πολιτικούς άνδρες για τις πρωτοβουλίες που έλαβαν τότε και οι οποίες αποδεδειγμένα συνέβαλαν στην ανάπτυξη του τόπου.
Με τα μέτρα που θεσπίστηκαν στα τέλη του 1953, βάσει των οποίων δόθηκε η αντικειμενική δυνατότητα στους έλληνες εφοπλιστές να υψώσουν την ελληνική σημαία στα πλοία τους, δημιουργήθηκαν χωρίς την παραμικρή επιβάρυνση του έλληνα φορολογούμενου οι προϋποθέσεις τόσο για τη δραστική αύξηση του συναλλάγματος όσο και για τη δημιουργία δεκάδων χιλιάδων θέσεων εργασίας, σε μια εποχή που η μετανάστευση αποτελούσε μια από τις κορυφαίες προτεραιότητες των συμπατριωτών μας και συγχρόνως μάστιγα για το κράτος μας. Με άλλα λόγια, η δυνατότητα λειτουργίας μιας διεθνούς δραστηριότητας όπως η ποντοπόρος εμπορική ναυτιλία
από την εθνική βάση, υπήρξε ένα απρόσμενο δώρο για τον αναπτυσσόμενο τότε τόπο μας, ασφαλώς δε, με την πάροδο του χρόνου έχει αποκτήσει ακόμα περισσότερη αξία για την εθνική οικονομία.
Αναντίρρητα βέβαια, κανείς δεν μπορεί –και δεν πρέπει σε μια δημοκρατία– να απαγορεύει σε οποιονδήποτε
να εκφράζει την αντίθεση ακόμα και την εμπάθειά του απέναντι σε έναν συγκεκριμένο κλάδο. Είναι όμως αδιανόητο, από τη μία πλευρά να διαδηλώνει η ίδια η πολιτεία την καταλυτική σημασία της ναυτιλίας για την εθνική οικονομία και από την άλλη να αφήνει εκτεθειμένους τους φυσικούς φορείς της να διαπομπεύονται –χωρίς αντίλογο– μέσα από τη γραφίδα ή το μικρόφωνο του όποιου δημοσιογράφου που πιθανώς δεν έχει επαρκή ενημέρωση για το θέμα. Και ακόμα χειρότερα, να παίρνουν τη σκυτάλη εκπρόσωποι του πολιτικού κόσμου–απ' όλα δυστυχώς τα πολιτικά φάσματα– και να συντάσσονται με τις απόψεις των όποιων αρθρογράφων επειδή και εκείνοι προφανώς δεν γνωρίζουν την πραγματικότητα. Αυτό, επειδή όταν ακούγεται συχνά πυκνά ότι πρέπει να φορολογηθεί εδώ και τώρα ο μεγάλος πλούτος, οι εφοπλιστές αναφέρονται πρώτοι πρώτοι χωρίς κανείς να λαμβάνει υπόψη ότι καταβάλλουν ετήσιο υποχρεωτικό «χαράτσι» για τα πλοία τους, γνωστό ως
tonnage tax. Αξίζει να σημειωθεί εδώ ότι το καθεστώς της συγκεκριμένης φορολόγησης το έχουν αντιγράψει και το έχουν υιοθετήσει οι περισσότερες ευρωπαϊκές ναυτιλίες, πολλές από τις οποίες μάλιστα απολαμβάνουν και επιδοτήσεων από τις κυβερνήσεις των χωρών τους, σε αντίθεση με τους Έλληνες που ποτέ δεν έχουν ζητήσει να επιδοτηθούν ούτε με ένα ευρώ.
Για να λέγονται όμως όλες οι αλήθειες, ούτε ο ίδιος ο εφοπλισμός έχει υπερασπιστεί αποτελεσματικά τη δημόσια εικόνα του. Ορισμένες δε φορές στο πρόσφατο παρελθόν, άτομα που δραστηριοποιούνται στον ναυτιλιακό χώρο προέβησαν, όχι μόνο σε ατυχείς αλλά και σε προκλητικές δηλώσεις. Επίσης πάντοτε υπάρχουν και επιχειρηματίες, η ζωή των οποίων αποτελεί αντικείμενο προβολής σε ειδικά έντυπα, γεγονός που κάποια χρόνια πριν δεν προκαλούσε ιδιαίτερη εντύπωση, επί των ημερών μας ωστόσο είναι φυσικό να επηρεάζεται αρνητικά ο μέσος πολίτης, μιας και όσα προβάλλονται δεν συνάδουν με την τεράστια οικονομική κρίση που βιώνει τα τελευταία χρόνια το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού λαού.
Είναι επίσης αλήθεια ότι μεταξύ πολλών παραγόντων στο χώρο της ποντοπόρου ναυτιλίας, εδώ και δεκαετίες υπάρχει η άποψη ότι δεν χρειάζεται ιδιαίτερος προβληματισμός όσον αφορά τη βελτίωση της δημόσιας εικόνας του κλάδου στη χώρα μας, επειδή η δραστηριότητά του αφορά μόνο τον παγκόσμιο στίβο και επομένως η πορεία του εξαρτάται μόνο από την εξέλιξη της διεθνούς οικονομίας και ουδόλως της ελληνικής. Η άποψή μας όμως, η οποία ταυτίζεται με αυτήν ενός σημαντικού μέρους τη νέας –ηλικιακά– γενιάς του εφοπλισμού, είναι ότι οι εποχές έχουν αλλάξει. Όσο και εάν η εργασία των εφοπλιστών έχει αρχή και τέλος στον διεθνή και
μόνο χώρο, όσο και να αποτελεί απλή διαδικασία το ενδεχόμενο της μετεστέγασης των εφοπλιστικών γραφείων σε άλλα κέντρα, η πατρίδα είναι πάντοτε πατρίδα και τουλάχιστον οι έλληνες εφοπλιστές στη συντριπτική πλειοψηφία τους έχουν αποδείξει με τη διαχρονική τους διαδρομή ότι διακατέχονται τόσο από το συναίσθημα του νόστου όσο και από γνήσια πατριωτικά συναισθήματα. Και το πατριωτικό συναίσθημα δεν αποδεικνύεται, για παράδειγμα, από το κατά πόσον αποφασίζει κανείς να εμπιστευτεί την κατασκευή των νεότευκτων πλοίων του στα απαξιωμένα ναυπηγεία της χώρας μας, αντί στην Άπω Ανατολή. Πατριώτης είναι αυτός που με τη διαδρομή του στη ζωή προβάλλει κατά τον καλύτερο τρόπο τη χώρα του, είτε εργάζεται εδώ είτε στο εξωτερικό, ενώ παράλληλα ενδιαφέρεται κατά το δυνατόν και για τον πλησίον του, όπως διαχρονικά έχουν διατρανώσει με τις πράξεις τους πολλές προσωπικότητες από το χώρο της ελληνικής ναυτιλίας.
Στην Ελλάδα όμως, που η επιτυχία συχνά προκαλεί το φθόνο, το ανάθεμα είναι εύκολο και ανέξοδο. Αρκεί να πάει κανείς μερικά χρόνια πίσω για να θυμηθεί τι έγραφε ο Τύπος για το μακαρίτη τον Σταύρο Νιάρχο, το λαμπρό ίδρυμα του οποίου σήμερα ενεργεί ως από μηχανής Θεός αλλά και ως φωτεινό υπόδειγμα σε κάθε προσπάθεια που αφορά τον πολιτισμό και τη φιλανθρωπία στον τόπο μας.
Σήμερα, που η χώρα περνά στην πιο κρίσιμη φάση της μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και τον Εμφύλιο και που ο τόπος μας χρειάζεται όσο ποτέ όλες τις υγιείς και δημιουργικές του δυνάμεις ενωμένες σαν μια γροθιά μαζί με όλους τους εκπροσώπους του πολιτικού φάσματος, είναι ανάγκη να αλλάξει η δημόσια εικόνα της εμπορικής ναυτιλίας, και αυτό περισσότερο για το καλό του τόπου παρά των ίδιων των εφοπλιστών.
Η παρουσία της ναυτιλίας στη χώρα μας υπήρξε, είναι και θα παραμείνει ανεκτίμητη και σε κάθε περίπτωση αναντικατάστατη, από τη στιγμή που τα ωφέλη από τη δραστηριότητά της διαχέονται σε όλο τον τόπο. Οι ίδιοι οι εφοπλιστές θα χρειαστεί και αυτοί να εργαστούν με σύστημα και συνέπεια απέναντι στον πατριωτικό στόχο της αποκατάστασης της δημόσιας εικόνας της ναυτιλίας στην εθνική της βάση. Πιστεύουμε ότι αντιλαμβάνονται ότι είναι ανέφικτο να επιτευχθεί αυτό μόνο με τη βοήθεια μελετών και στατιστικών από ειδικούς φορείς, όσο έγκυροι και εάν είναι αυτοί. Ο απλός πολίτης που σήμερα δεν έχει να πληρώσει τον ΕΝΦΙΑ ή τη ΔΕΗ και του κόβουν το ρεύμα ή καλείται να καταβάλλει φορολογία ακόμα και για εισοδήματα τα οποία τεκμαίρονται θεωρητικά και μόνο, δεν μπορεί να εκτιμήσει τους ψυχρούς αριθμούς της όποιας στατιστικής και ακολούθως να κατανοήσει τις αναγκαίες ιδιαιτερότητες της ναυτιλίας. Εάν του προσφέρουμε την αντικειμενική δυνατότητα
να πληροφορηθεί την πραγματικότητα γύρω από το έργο της ναυτιλίας τότε και μόνο μπορεί να αναστραφεί η δυσμενής εικόνα απέναντι στον κλάδο. Γιατί συγχρόνως κάθε πολίτης θα αντιληφθεί ότι ακόμα και μεγάλα κρατικά νοσοκομεία όπου ίσως και ο ίδιος να έχει νοσηλευτεί, όπως για παράδειγμα ο Ευαγγελισμός, σε μεγάλο βαθμό οφείλουν την ύπαρξή τους σε ανιδιοτελείς χορηγίες ανθρώπων της ναυτιλίας των Ελλήνων.
Παράλληλα, η συνειδητοποίηση από μεγάλη μερίδα της κοινής γνώμης γύρω από τα πραγματικά δεδομένα που οδήγησαν τη ναυτιλία μας στην κορυφή των παγκόσμιων θαλάσσιων μεταφορών, μπορεί να αποβεί και εθνικά ωφέλιμη υπό την άποψη ότι μπορεί να λειτουργήσει ως πρότυπο οραματισμού και δημιουργίας, ιδιαίτερα για τους νέους.
Σε όλη τους τη διαδρομή οι έλληνες εφοπλιστές επιδίωξαν να λειτουργούν απόλυτα ανταγωνιστικά και χωρίς να περιμένουν ποτέ την ελάχιστη οικονομική στήριξη από την πατρίδα τους. Όσοι περισσότεροι Έλληνες υιοθετήσουν αυτή την πρακτική στη δική τους διαδρομή από εδώ και πέρα, τόσο αυξάνονται οι ελπίδες για την πατρίδα μας να πραγματοποιήσει τη μεγάλη υπέρβαση και να αποτελέσει στον τομέα της ανάπτυξης παγκόσμιο παράδειγμα προς μίμηση και όχι προς αποφυγή.
Γεώργιος Μ. Φουστάνος
Δεκέμβριος 2014

ΝΩΡΙΣ ΤΟ ΠΡΩΙ: Κρουαζιερόπλοιο εμβόλισε σκάφος του Λιμεναρχείου Χίου ανοιχτά του Καρφά

Κυριακή, 26 Ιουλίου 2015


Σοβαρές ζημιές υπέστη το ναυαγοσωστικό σκάφος του Λιμεναρχείου Χίου που
λίγο πριν τις...6 το πρωί της Κυριακής συγκρούστηκε με το κρουαζιερόπλοιο 
AEGEAN PARADISE που εκείνη την ώρα διέρχονταν ανοιχτά του 
Καρφά με σκοπό να αγκυροβολήσει έξω από το λιμάνι της Χίου.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ η σύγκρουση ήρθε ως αποτέλεσμα της πυκνής ομίχλης 
που επικρατούσε τις πρωινές ώρες της Κυριακής στο στενό μεταξύ Χίου 
και Τσεσμέ. Τότε εξαιτίας της μειωμένης ορατότητας που δεν ξεπερνούσε 
τα 10 μέτρα, το πλοίο εμβόλισε το ναυαγοσωστικό
 σκάφος του Λιμεναρχείου Χίου με αποτέλεσμα να υποστεί σοβαρές ζημιές.
Ευτυχώς από την σύγκρουση δεν τραυματίστηκε κανείς λιμενικός ενώ το 
κρουαζιερόπλοιο παραμένει ανοιχτά του λιμένα της Χίου.

Μέχρι στιγμής πάντως το Αρχηγείο του Λιμενικού δεν έχει εκδώσει κάποια σχετική 
με το θέμα ανακοίνωση.

Τρίτη, 7 Ιουλίου 2015

EGYPTIAN RORO SUNK ON 5 JULY 15, SOON AFTER HER DEPARTURE FROM SAFAGA

.....it is so egoistic that authorities, still do not check/inspect the roro/pax ships , after so many victims in the area. If crew and drivers rescued this time, the toll is very high. The spokesman report is so ridiculous that
won't give any further comment.

Ro-ro cargo vessel TABA capsized and sank some 20 nautical miles from Safaga (Egypt) in the Red sea shortly after leaving the port on July 5. The vessel was bound for Dhiba, Saudi Arabia.
The Red Sea Ports Authority informed that all 37 people on board, passengers and crew, were rescued from the sinking ship by Egyptian rescue teams of the local Naval forces.
At the time of the incident, the ship was loaded wirh 43 cargo trucks. All of the passengers were Egyptian except for two; a Sudanese and a Lebanese.
Ro-Ro cargo ship sinks near Safaga in Red Sea, 37 people rescued
Image by CairoPost
The teams were dispatched at the incident location by the Safaga Naval Base, which have received earlier a distress signal from the ship.
Officials reports about 9 injured people, three crew members with fractures and six passengers with light injuries.
Abd ElReheem Mustafa, the port’s authority spokesperson stated that the most probable cause for the ship listing was improper loading. He said most of the trucks were loaded on one side of the vessel than on the other, which made the vessel to lose balance and soon afterwards to sink. There is ongoing further investigation into the incident.
TABA is Egypt-flagged 3,133 dwt ro-ro cargo ship, built in 1985 and managed by Lebanon-based SeaChart Marin

Δευτέρα, 6 Ιουλίου 2015

ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΔΗΛΩΣΗ ΣΒΑΡΤΖΕΝΕΓΚΕΡ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ - ARNOLD SCHWARTZENEGGER STATEMENT

Posted by Cassandra στο Ιουλίου 6, 2015

image

Ό,τι έκανα στη ζωή μου το έκανα. Αυτό, όμως, που με ιντριγκάρει είναι οι ιστορικές περίοδοι. Θα ήθελα να ήμουν έστω και μια μύγα στην αρχαία Ελλάδα, όταν έχτιζαν την Ακρόπολη. Να ήμουν ένας απλός παρατηρητής, όχι πρωταγωνιστής, τη στιγμή που «γραφόταν» η ιστορία.
Η ταινία γυρίστηκε πριν καν προλάβω να ονειρευτώ μια καριέρα στον κινηματογράφο, όμως μου απέφερε 1.000 δολάρια την εβδομάδα και με τα χρήματα που πήρα άρχισα εντατικά μαθήματα αγγλικών και υποκριτικής. Από μικρός είχα ιδιαίτερη αγάπη στην Ελλάδα, στους αρχαίους μύθους και ήρωες.
Για εμάς, που έχουμε ασχοληθεί με το body building, η αρχαία Ελλάδα είναι πάντα στο επίκεντρο, νιώθουμε σαν συνεχιστές των αρχαίων Ελλήνων και για αυτό το λόγο αγαπώ ιδιαιτέρως τον Ηρακλή. Είμαι πολύ στενοχωρημένος για όσα συμβαίνουν σήμερα στην Ελλάδα. Δεν μπορώ να καταλάβω πώς πολιτισμοί και λαοί με τεράστια ιστορία αγωνίζονται για να επιβιώσουν. Πιστεύω στους Έλληνες και στην ψυχή τους. Θα τα καταφέρετε.


Σάββατο, 4 Ιουλίου 2015

Το CNN "μιλάει" τη γλώσσα μας: Πέντε ελληνικές λέξεις, χωρίς τις οποίες δεν μπορεί να υπάρξει η Ευρώπη

Σάββατο, 4 Ιουλίου 2015  tro-ma-ktiko.gr

Αν μπορούσε η Ελλάδα να πληρώσει το χρέος της με λέξεις...», γράφει το CNN, 
μιλώντας... «ελληνικά». Το μέλλον της Ελλάδας στην Ευρώπη είναι υπό αμφιβολία, 
λέει το αμερικανικό δίκτυο στην ιστοσελίδα του. Ομως, η Ελλάδα έχει μία μόνιμη θέση 
στη γλώσσα της Ευρώπης, συνεχίζει.

Πρώτο επιχείρημα, η ίδια η λέξη «Ευρώπη», σημειώνει, θυμίζοντας την αναφορά 
στην ελληνική μυθολογία, για την αρπαγή της από τον Δία.

Το CNN όμως παρουσιάζει και πέντε ελληνικές λέξεις, χωρίς τις οποίες δεν θα 
μπορούσε να υπάρξει η Ευρώπη, εξηγώντας γιατί.

Δημοκρατία
Ως λίκνο του δυτικού πολιτισμού, η Ελλάδα λίγο πολύ έχει τη «μητρότητα» των 
λέξεων που είναι απαραίτητες για να διοικείται μία ελεύθερη χώρα. Και οι 28 χώρες 
που απαρτίζουν την Ευρωπαϊκή Ενωση πρέπει να είναι δημοκρατίες.

Πολιτική
Αν και υπάρχει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, έχουν μικρή 
εξουσία στις υποθέσεις των μεμονωμένων χωρών- μελών, οι οποίες κυβερνώνται από τα δικά τους πολιτικά κόμματα.

Ηθική
Χωρίς αυτή, υπάρχει περιθώριο για διαφθορά. Οι ευρωπαϊκές χώρες θεωρούνται από 
τις λιγότερο διεφθαρμένες στον κόσμο, σύμφωνα με το transparency.org. Η Ολλανδία, 
το Βέλγιο και η Γερμανία ήταν στις 20 κορυφαίες πέρυσι. Η Ελλάδα όμως είναι 69η 
στον κόσμο σε ό,τι αφορά τη διαφθορά.

Φοβία
Υπάρχει αρκετός φόβος για το τι θα συμβεί στη συνέχεια σε αυτό το οικονομικό 
δράμα της Ελλάδας. Οι οικονομολόγοι διαφωνούν για το τι θα ήταν καλύτερο για τις 
αγορές, τον ελληνικό λαό ή και τις δύο πλευρές.

Πληθώρα
Η ευρωζώνη είναι γεμάτη από χώρες όπως η Γερμανία, η Γαλλία και η Ολλανδία με 
οικονομίες που είναι ισχυρές και ευημερούν, δίνοντας δύναμη στο ευρώ. Αλλά η 
ευημερία δεν είναι κοινή σε όλη την ευρωζώνη. Η Ισπανία, η Πορτογαλία και σίγουρα 
η Ελλάδα έχουν δει το μέσο εισόδημα των νοικοκυριών να πέφτει από το 2010, 
σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΕ.